{"id":988,"date":"2021-09-07T12:03:33","date_gmt":"2021-09-07T10:03:33","guid":{"rendered":"http:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/?page_id=988"},"modified":"2021-09-10T14:02:40","modified_gmt":"2021-09-10T12:02:40","slug":"machowska-kuszlik-i-inni-zjawiskowy-koncert-finalowy","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/machowska-kuszlik-i-inni-zjawiskowy-koncert-finalowy\/","title":{"rendered":"Machowska, Kuszlik i inni \u2013 zjawiskowy koncert fina\u0142owy"},"content":{"rendered":"

<\/p>\n

1.<\/p>\n

Ostatni koncert III Festiwalu romantycznych kompozycji <\/i>trzeba uzna\u0107 za wprost zjawiskowy. Nie chodzi tylko o wysok\u0105 jako\u015b\u0107 artystyczn\u0105 do niedawna zupe\u0142nie zapomnianych dzie\u0142 kameralnych J\u00f3zefa Elsnera i \u201ejego romantycznych spadkobierc\u00f3w\u201d, by nawi\u0105za\u0107 do tytu\u0142u tegorocznej edycji festiwalu. Chodzi przede wszystkim o to, jak fantastycznie te utwory zosta\u0142y wykonane. Organizator \u2013 Stowarzyszenie im. Ludwiga van Beethovena \u2013 zaprosi\u0142 wspania\u0142ych solist\u00f3w i kameralist\u00f3w, kt\u00f3rzy znale\u017ali ze sob\u0105 idealne porozumienie. S\u0142uchaj\u0105c w ich wykonaniu Septetu D-dur<\/i> Elsnera, Oktetu d-moll <\/i>op. 6 J\u00f3zefa Krogulskiego i Sekstetu smyczkowego Es-dur<\/i> op. 39 Ignacego Feliksa Dobrzy\u0144skiego, mia\u0142am wra\u017cenie, \u017ce muzycy ci rozumiej\u0105 si\u0119 w p\u00f3\u0142 s\u0142owa, oddychaj\u0105 w tym samym czasie i zgodnie poddaj\u0105 si\u0119 pulsowi muzyki i jej zmiennym przep\u0142ywom.\u00a0<\/span><\/p>\n

Czas ods\u0142oni\u0107 karty i ujawni\u0107 nazwiska: Maria Machowska (skrzypce I), Kamil Staniczek (skrzypce II), Mateusz Doniec (alt\u00f3wka), Magdalena Bojanowicz (wiolonczela I), Agata Dobrza\u0144ska (wiolonczela II) i Tomasz Januchta (kontrabas), Jakub Kuszlik (fortepian) oraz Zofia Neugebauer na flecie i Adrian Janda na klarnecie (jak\u017ce dopasowany brzmieniowo duet!).\u00a0 \u00a0<\/span><\/p>\n

2.<\/p>\n

Trzeba by\u0142o s\u0142ysze\u0107, z jakim wdzi\u0119kiem wykonali oni Septet D-dur<\/i> Elsnera (1830), chcia\u0142oby si\u0119 rzec, \u017ce to \u201euroczy bibelocik\u201d, ale w tym wykonaniu wprost mini-arcydzie\u0142o. Ta muzyka wprost iskrzy\u0142a si\u0119 eleganckimi i pe\u0142nymi harmonii dialogami mi\u0119dzy instrumentami lub momentami, kiedy sz\u0142y one jakby pod r\u0119k\u0119 w prowadzeniu tematu unisono, np. wiolonczeli i klarnetu. Maria Machowska i Adrian Janda w czwartej cz\u0119\u015bci utworu osi\u0105gn\u0119li niezwyk\u0142\u0105 lekko\u015b\u0107 w charakterystycznych przebiegach szesnastkowych, kt\u00f3rymi skrzypce i klarnet wymieniaj\u0105 si\u0119 w tej cz\u0119\u015bci. Fantastyczna by\u0142a te\u017c harmonia barw brzmienia osi\u0105gni\u0119ta mi\u0119dzy muzykami i poszczeg\u00f3lnymi instrumentami \u2013 nie by\u0142o \u017cadnych skaz, szorstko\u015bci, niedopasowania, kt\u00f3re cz\u0119sto si\u0119 zdarza w sk\u0142adach kameralnych dobranych do jednego projektu. Tutaj jednak mieli\u015bmy do czynienia z muzykami, kt\u00f3rzy \u015bwietnie si\u0119 znaj\u0105 (Machowska, Janda i Januchta s\u0105 cz\u0142onkami Orkiestry Filharmonii Narodowej).<\/p>\n

Zachwyci\u0142 mnie te\u017c pianista Jakub Kuszlik (artystka impresariatu Stowarzyszenia im. Beethovena, reprezentuje Polsk\u0119 na pa\u017adziernikowym 18. Mi\u0119dzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina w Warszawie). Uderzy\u0142a mnie klarowno\u015b\u0107 i mi\u0119kko\u015b\u0107 d\u017awi\u0119ku, kt\u00f3rym operowa\u0142 Kuszlik, wyczucie stylistyczne i \u015bwiadomo\u015b\u0107 funkcji, jak\u0105 fortepian odgrywa w zespole. W swoim Septecie<\/i> J\u00f3zef Elsner nie ustawi\u0142 zbyt wysoko wymaga\u0144 dla pianisty, fortepian nie jest tu instrumentem wiod\u0105cym. Wyobra\u017cam sobie jednak, \u017ce znalaz\u0142oby si\u0119 wielu pianist\u00f3w, kt\u00f3rzy chcieliby zdominowa\u0107 ensemble. Natomiast Kuszlik by\u0142 w brzmienie zespo\u0142u idealnie wtopiony, co nie znaczy, \u017ce wycofany. To jest w\u0142a\u015bnie sztuka zespo\u0142owego grania \u2013 nastawienie na dialog, wyczucie proporcji brzmienia i s\u0142uchanie partner\u00f3w.\u00a0<\/span><\/p>\n

3.<\/p>\n

Z tym wi\u0119ksz\u0105 przyjemno\u015bci\u0105 s\u0142ucha\u0142am go w nast\u0119pnym utworze \u2013 Oktecie d-moll<\/i> J\u00f3zefa Krogulskiego, kt\u00f3ry talentem kompozytorskim przewy\u017cszy\u0142 swego profesora, J\u00f3zefa Elsnera. W drugiej cz\u0119\u015bci tego utworu Krogulski, ceniony pianista wirtuoz, zapisa\u0142 koncertuj\u0105c\u0105 parti\u0119 fortepianu na tle akompaniamentu smyczk\u00f3w, fletu i klarnetu \u2013 trzeba by\u0142o s\u0142ysze\u0107 z jakim smakiem Jakub Kuszlik poprowadzi\u0142 s\u0142odk\u0105, sentymentaln\u0105 kantylen\u0119.<\/p>\n

Kapitalne s\u0105 trzecia i czwarta cz\u0119\u015b\u0107 Oktetu<\/i> Krogulskiego. Z trzeciej (Menuetto. Piu presto<\/i>) zapami\u0119ta\u0142am przede wszystkim czaruj\u0105cy lendler. Cz\u0119\u015b\u0107 czwarta zaskoczy\u0142a s\u0142uchaczy efektami d\u017awi\u0119kowymi, takimi jak sul ponticello<\/i> (gra przy podstawku) w skrzypcach i alt\u00f3wce \u2013 ca\u0142a cz\u0119\u015b\u0107 nazwana Allegro a la Bohemienne <\/i>to w\u0142a\u015bciwie rodzaj ilustracyjnego pastorale<\/i>, przywodz\u0105cego na my\u015bl Symfoni\u0119 \u201ePastoraln\u0105\u201d<\/i> Beethovena, ale o nadwi\u015bla\u0144sko ludowej proweniencji, w kt\u00f3rej skrzypce i alt\u00f3wka wydaj\u0105 \u015bwiszcz\u0105ce d\u017awi\u0119ki (sul ponticello<\/i>) jakby zapowiadaj\u0105ce burz\u0119, a klarnet i flet szybkimi pasa\u017cami imituj\u0105 podmuchy wiatru w deszczowej zawierusze.\u00a0<\/span><\/p>\n

4.<\/p>\n

W Sekstecie Es-dur <\/i>Dobrzy\u0144skiego zmieni\u0142 si\u0119 sk\u0142ad \u2013 z \u017calem po\u017cegnali\u015bmy pianist\u0119 Jakuba Kuszlika, flecistk\u0119 Zofi\u0119 Neugebauer i klarnecist\u0119 Adriana Jand\u0119. Na estradzie Studia Koncertowego Polskiego Radia pozostali sami smyczkowcy \u2013\u00a0sk\u0142ad powi\u0119kszy\u0142 si\u0119 o drug\u0105 wiolonczel\u0119 (Agata Dobrza\u0144ska) i drugie skrzypce (Kamil Staniczek). Wykonali utw\u00f3r stylowo, pi\u0119knym wysmakowanym d\u017awi\u0119kiem, z precyzj\u0105 realizuj\u0105c rozmaite detale, muzyczne wzmianki, wtr\u0119ty i dopowiedzenia. Fantastycznie zabrzmia\u0142a cz\u0119\u015b\u0107 druga (Menuetto. Allegro<\/i>) rozpocz\u0119ta brawurowym fugatem i z cz\u0119\u015bci\u0105 \u015brodkow\u0105 (trio) w formie czaruj\u0105cego walca, kt\u00f3rego temat wy\u015bmienicie prowadzi\u0142a na skrzypcach Maria Machowska. Skrzypaczka dominowa\u0142a r\u00f3wnie\u017c w cz\u0119\u015bci trzeciej (Elegia<\/i>), w skrzypcowej wokalizie. Cz\u0119\u015b\u0107 czwarta (Finale. Allegro<\/i>) to ju\u017c by\u0142a rozpisana na smyczki opera z jej charakterystycznymi zwrotami, podkre\u015blaj\u0105cymi akcj\u0119 sceniczn\u0105 figurami i stylistycznym rozmachem. I zn\u00f3w popisywa\u0142y si\u0119 tutaj pierwsze skrzypce, kt\u00f3rym odpowiada\u0142a kr\u00f3tk\u0105 rytmiczn\u0105 figur\u0105 druga wiolonczela (Dobrza\u0144ska).\u00a0<\/span><\/p>\n

Anna S. D\u0119bowska<\/b><\/p>\n

Niedziela, 5 wrze\u015bnia, Studio Koncertowe Polskiego Radia<\/i><\/p>\n

 <\/p>\n

\"\"<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

\"\"<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

1. Ostatni koncert III Festiwalu romantycznych kompozycji trzeba uzna\u0107 za wprost zjawiskowy. Nie chodzi tylko o wysok\u0105 jako\u015b\u0107 artystyczn\u0105 do niedawna zupe\u0142nie zapomnianych dzie\u0142 kameralnych J\u00f3zefa Elsnera i \u201ejego romantycznych spadkobierc\u00f3w\u201d, by nawi\u0105za\u0107 do tytu\u0142u tegorocznej edycji festiwalu. Chodzi przede wszystkim o to, jak fantastycznie te utwory zosta\u0142y wykonane. Organizator \u2013 Stowarzyszenie im. Ludwiga van […]<\/p>\n","protected":false},"author":8,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-988","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/988","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/users\/8"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=988"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/988\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":999,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/988\/revisions\/999"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=988"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}