<\/p>\n
2.<\/p>\n
Takie jest w\u0142a\u015bnie za\u0142o\u017cenie Festiwalu romantycznych kompozycji <\/em>\u2013 wype\u0142ni\u0107 program recitalu dzie\u0142ami szerzej nieznanymi, do niedawna w og\u00f3le zapomnianymi, pokaza\u0107 ich warto\u015b\u0107 i pi\u0119kno. Tak by\u0142o w\u0142a\u015bnie z tw\u00f3rczo\u015bci\u0105 Edwarda Wolffa, urodzonego w Warszawie i dzia\u0142aj\u0105cego w Pary\u017cu pianisty wirtuoza, pedagoga i kompozytora, prywatnie wuja Henryka i J\u00f3zefa Wieniawskich. Wolff r\u00f3wnie\u017c by\u0142 uczniem J\u00f3zefa Elsnera, w Pary\u017cu sp\u0119dzi\u0142 jednak wi\u0119kszo\u015b\u0107 swojego \u017cycia, tam zmar\u0142 w 1880 roku i zosta\u0142 pochowany na cmentarzu Montparnasse. W jego zapomnianej tw\u00f3rczo\u015bci dominuj\u0105 utwory na fortepian solo \u2013 przypomina\u0142a je na p\u0142ytach pianistka Joanna Maklakiewicz.<\/p>\n Wolff pisa\u0142 muzyk\u0119 fortepianow\u0105 dla salon\u00f3w, ale nie tylko po to, aby dostarczy\u0107 s\u0142uchaczom niezobowi\u0105zuj\u0105cej rozrywki. Nokturny, kt\u00f3re z takim zaanga\u017cowaniem i wyczuciem przedstawi\u0142 na Festiwalu romantycznych kompozycji<\/em> Adam Go\u017adziewski, mia\u0142y sk\u0142ania\u0107 publiczno\u015b\u0107 do zadumy i pog\u0142\u0119bionej refleksji osobistej. Urody dodaje im bogaty j\u0119zyk harmoniczny (pod tym wzgl\u0119dem Wolff jest ciekawszy ni\u017c Fontana czy Dobrzy\u0144ski).<\/p>\n <\/p>\n 3.<\/p>\n Wydaje si\u0119, \u017ce Adamowi Go\u017adziewskiemu, kt\u00f3ry wyda\u0142 niedawno ze skrzypaczk\u0105 Dominik\u0105 Przech p\u0142yt\u0119 zawieraj\u0105c\u0105 premiery fonograficzne utwor\u00f3w Paw\u0142a Kleckiego i Zbigniewa Bargielskiego (wytw\u00f3rnia Sarton), odpowiada kameralna atmosfera salonu. Pianista ten nie lubi podnosi\u0107 g\u0142osu, nadu\u017cywa\u0107 dynamiki forte, cho\u0107 i tej nie zabrak\u0142o w Nokturnie b-moll<\/em> Wolffa.<\/p>\n Pianista spor\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 recitalu po\u015bwi\u0119ci\u0142 tak\u017ce tw\u00f3rczo\u015bci Ignacego Feliksa Dobrzy\u0144skiego (wychowanek Elsnera, przyjaciel Chopina). Z przyjemno\u015bci\u0105 s\u0142ucha\u0142am jego Mazurk\u00f3w <\/em>op. 27 \u2013 ten XIX-wieczny kompozytor by\u0142 bli\u017cej polskiego idiomu ni\u017c my teraz, wsp\u00f3\u0142cze\u015bnie, w czasach kultury masowej, nawet je\u015bli mazurki te by\u0142y efektem przetworzenia pewnego modelu muzyki salonowej odleg\u0142ego od ludowego orygina\u0142u. Ale ten odleg\u0142y g\u0142os polskiego kompozytora z I p\u00f3\u0142. XIX wieku, zatarty na d\u0142ugo przez up\u0142yw czasu, a teraz przypomniany, ma w sobie dla mnie co\u015b niezwyk\u0142ego \u2013symbolizowa\u0142 ci\u0105g\u0142o\u015b\u0107 kultury polskiej. Zrozumienie i mi\u0142o\u015b\u0107 do rytmu i melodii mazurka \u0142\u0105czy nas, wsp\u00f3\u0142czesnych, z naszymi rodakami sprzed wiek\u00f3w. Bardzo pi\u0119kny wyda\u0142 mi si\u0119 zw\u0142aszcza Mazurek c-moll<\/em> oparty na kujawiakowej sm\u0119tnej nucie. Adam Go\u017adziewski wykona\u0142 tak\u017ce mocno inspirowane Chopinem Impromptu As-dur<\/em> op. 54 i Resignation As-dur<\/em> op. 38 Dobrzy\u0144skiego oraz Nokturn F-dur <\/em>op. 20 Juliana Fontany.<\/p>\n Anna S. D\u0119bowska<\/strong><\/p>\n Sobota, 4 wrze\u015bnia, Pa\u0142ac na Wyspie w \u0141azienkach Kr\u00f3lewskich w Warszawie<\/em><\/p>\n <\/p>\n 1. W dzie\u0144 po recitalu Tomasza Rittera w Pa\u0142acu na Wyspie w \u0141azienkach Kr\u00f3lewskich w tym samym miejscu pa\u0142eczk\u0119 przej\u0105\u0142 od niego Adam Go\u017adziewski. Artysta wybra\u0142 jednak inny fortepian \u2013 erarda z 1842 roku, r\u00f3wnie\u017c z kolekcji Andrzeja W\u0142odarczyka. To instrument o mniejszym wolumenie brzmienia ni\u017c broadwood i mniej zr\u00f3\u017cnicowanej palecie barw d\u017awi\u0119ku, co nie […]<\/p>\n","protected":false},"author":8,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-956","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/956","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/users\/8"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=956"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/956\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":981,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/956\/revisions\/981"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=956"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}![\"\"](\"http:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-content\/uploads\/sites\/9\/2021\/09\/BF210904_9402-300x200.jpg\")
![\"\"](\"http:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-content\/uploads\/sites\/9\/2021\/09\/BF210904_9382-300x200.jpg\")
\u00a0![\"\"](\"http:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-content\/uploads\/sites\/9\/2021\/09\/BF210904_9366-300x200.jpg\")
![\"\"](\"http:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-content\/uploads\/sites\/9\/2021\/09\/BF210904_9375-300x200.jpg\")
![\"\"](\"http:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-content\/uploads\/sites\/9\/2021\/09\/BF210904_9436-300x200.jpg\")
![\"\"](\"http:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-content\/uploads\/sites\/9\/2021\/09\/BF210904_9462-300x200.jpg\")
<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"