<\/p>\n
Wsp\u00f3\u0142praca Stowarzyszenia im. Ludwiga van Beethovena z Abu Dhabi Festival, kt\u00f3rym kieruje pani Huda I. Alkhamis-Kanoo, zaowocowa\u0142a w niedziel\u0119 dwugodzinnym recitalem czterech m\u0142odych, wielce obiecuj\u0105cych pianist\u00f3w. Po koncertach w Filharmonii Szczeci\u0144skiej, Filharmonii Ba\u0142tyckiej w Gda\u0144sku, Starachowicach i Kazimierzu Dolnym piani\u015bci wyst\u0105pili w sali kameralnej Filharmonii Narodowej w Warszawie, graj\u0105c dzie\u0142a Ludwiga van Beethovena, Fryderyka Chopina, Franza Liszta i Roberta Schumanna.<\/p>\n
1.<\/p>\n
Krzysztof Ksi\u0105\u017cek zaprezentowa\u0142 Sonat\u0119 cis-moll \u201eQuasi una fantasia\u201d<\/i> op. 27 nr 2, zwan\u0105 Ksi\u0119\u017cycow\u0105<\/i>. By\u0142a to bardzo oryginalna, indywidualna interpretacja tego utworu, w kt\u00f3rej pianista stara\u0142 si\u0119 us\u0142ysze\u0107 i przekaza\u0107 co\u015b innego, inne odcienie i proporcje w g\u0119stej tkance harmonicznej utworu, ni\u017c to, co znane jest z kanonicznych wykona\u0144 i przyzwyczaje\u0144 s\u0142uchaczy. We wszystkich cz\u0119\u015bciach skupia\u0142 si\u0119 nie tylko na wiod\u0105cym g\u0142osie, ale r\u00f3wnie\u017c \u201ewyci\u0105ga\u0142\u201d na wierzch ni\u0107 basu i g\u0142osy \u015brodkowe, pokazywa\u0142 ich wewn\u0119trzne dialogi. Stara\u0142 si\u0119 wyj\u015b\u0107 poza utarte \u015bcie\u017cki wykonawcze, jak w zako\u0144czeniu drugiej cz\u0119\u015bci (Allegretto<\/i>) podanej ritardando<\/em> i tajemniczym sotto voce<\/i>. Przyku\u0142 uwag\u0119 od pocz\u0105tku do ko\u0144ca utworu.<\/p>\n 2.<\/p>\n Predyspozycje do wielkiej wirtuozowskiej pianistyki ujawni\u0142 Pawe\u0142 Wojciechowski, kt\u00f3ry zaimponowa\u0142 mi wyborem i wykonanie Sonaty Dantejskiej<\/i> (\u201eApres une lecture de Dante\u201d: Fantasia quasi Sonata<\/i>) Franza Liszta. Bior\u0105c pod uwag\u0119, \u017ce Wojciechowski ma 18 lat i wci\u0105\u017c jest uczniem \u015bredniej szko\u0142y muzycznej im. Zenona Brzewskiego w Warszawie u prof. Joanny \u0141awrynowicz-Just, wyb\u00f3r utworu, w kt\u00f3rym potrzebne s\u0105 nadzwyczajne umiej\u0119tno\u015bci techniczne musi budzi\u0107 szacunek. A \u017cadna taryfa ulgowa nie by\u0142a potrzebna. Wojciechowski dysponuje s\u0142yszeniem polifonicznym, umiej\u0119tno\u015bci\u0105 r\u00f3\u017cnicowania plan\u00f3w d\u017awi\u0119kowych, dobr\u0105 koordynacj\u0119 obu r\u0105k, wielk\u0105 swobod\u0119 i mocne osadzenie w klawiaturze. Od pocz\u0105tku do ko\u0144ca panowa\u0142 nad ca\u0142ym tym fajerwerkiem techniki pianistycznej, kt\u00f3ry sk\u0142ada si\u0119 na Sonat\u0119 Dantejsk\u0105<\/i>, nie zapominaj\u0105c oczywi\u015bcie o stronie wyrazowej utworu, w kt\u00f3rym interwa\u0142 trytonu odgrywa rol\u0119 diabolicznego motywu przewodniego, a podnios\u0142y hymn w rozmaitych wariantach wprowadza do dzie\u0142a tony ekstatyczne.<\/p>\n Zapami\u0119tajmy to nazwisko: Wojciechowski. Pawe\u0142.<\/p>\n 3.<\/p>\n 25-letni Tymoteusz Bies, zwyci\u0119zca Mi\u0119dzynarodowego Konkursu im. Karola Szymanowskiego w Katowicach (2018), jeden z ciekawszych polskich pianist\u00f3w na Konkursie Chopinowskim w Warszawie (2015), studiuje obecnie na Akademii Muzycznej w Katowicach w klasie Zbigniewa Raubo.<\/p>\n Wybra\u0142 dwa utwory Fryderyka Chopina. Walc As-dur<\/i> op. 42 w jego wykonaniu by\u0142 przede wszystkim szybki, raczej ma\u0142o elegancki, kr\u0105g\u0142y i perlisty. Za to Polonez-Fantazja As-dur <\/i>op. 61 naprawd\u0119 mnie wzruszy\u0142. Dla mnie jest on snem o Polsce, t\u0119sknym, rozpaczliwym, mo\u017ce nawet chorobliwym, zako\u0144czonym apoteoz\u0105 g\u0142\u00f3wnego tematu podszyt\u0105 gor\u0105czk\u0105. Ten kr\u00f3l polonez\u00f3w zabrzmia\u0142 w wykonaniu Biesa z \u017celazn\u0105 logik\u0105, a przecie\u017c budowa tego utworu jest do\u015b\u0107 skomplikowana. Pianista z uczuciem przeprowadza\u0142 s\u0142uchaczy przez kolejne szalone Chopinowskie modulacje a\u017c do tajemniczego Poco piu lento<\/i> w H-dur, kt\u00f3re wydaje si\u0119 j\u0105drem tego utworu, tej wielkiej rapsodii o Polsce i o nas\u0142uchiwaniu jej odleg\u0142ego, rozchodz\u0105cego si\u0119 echem g\u0142osu (wst\u0119p). Tymoteusz Bies w skupieniu przeprowadzi\u0142 s\u0142uchaczy przez meandry tego na\u0142adowanego silnymi, wr\u0119cz skrajnymi emocjami utworu, jak przez jaki\u015b sen lub wizj\u0119. Trzeba nie lada talentu, aby co\u015b takiego zrobi\u0107.<\/p>\n 4.<\/p>\n 23-letni Adam Go\u017adziewski, kt\u00f3ry tak bardzo podoba mi si\u0119 w Chopinie, tym razem zdecydowa\u0142 si\u0119 wykona\u0107 Karnawa\u0142 wiede\u0144ski <\/i>Roberta Schumanna. Ile\u017c w tym utworze fantazji, romantycznych przeobra\u017ce\u0144, t\u0119sknych i nami\u0119tnych modulacji, ofensywnej energii uj\u0119tej w j\u0119drny rytm i koncertowego rozmachu. S\u0142uchaj\u0105c Go\u017adziewskiego, mia\u0142am jednak wra\u017cenie, \u017ce Schumann jako\u015b si\u0119 skurczy\u0142, wielog\u0142osowa, z\u0142o\u017cona faktura utworu zrobi\u0142a si\u0119 cie\u0144sza, Karnawa\u0142 wiede\u0144ski<\/i> straci\u0142 sw\u00f3j blask. Go\u017adziewskiemu nie uda\u0142o si\u0119 te\u017c wczu\u0107 w emocje dzie\u0142a i przekaza\u0107 ich wiarygodnie s\u0142uchaczom \u2013 ceni\u0119 elegancj\u0119 i swobod\u0119, ale Schumann wymaga wi\u0119cej. Zdaj\u0119 sobie spraw\u0119, \u017ce Adam Go\u017adziewski swoj\u0105 interpretacj\u0119 b\u0119dzie jeszcze rozwija\u0142 i pog\u0142\u0119bia\u0142.<\/p>\n Anna S. D\u0119bowska<\/b><\/p>\n Niedziela, 18 pa\u017adziernika, Filharmonia Narodowa<\/i><\/p>\n <\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Wsp\u00f3\u0142praca Stowarzyszenia im. Ludwiga van Beethovena z Abu Dhabi Festival, kt\u00f3rym kieruje pani Huda I. Alkhamis-Kanoo, zaowocowa\u0142a w niedziel\u0119 dwugodzinnym recitalem czterech m\u0142odych, wielce obiecuj\u0105cych pianist\u00f3w. Po koncertach w Filharmonii Szczeci\u0144skiej, Filharmonii Ba\u0142tyckiej w Gda\u0144sku, Starachowicach i Kazimierzu Dolnym piani\u015bci wyst\u0105pili w sali kameralnej Filharmonii Narodowej w Warszawie, graj\u0105c dzie\u0142a Ludwiga van Beethovena, Fryderyka Chopina, […]<\/p>\n","protected":false},"author":8,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-847","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/847","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/users\/8"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=847"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/847\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":850,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/847\/revisions\/850"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=847"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}