<\/p>\n
<\/p>\n
Koncert rozpocz\u0105\u0142 si\u0119 na znak dany przez obecn\u0105 na widowni El\u017cbiet\u0119 Pendereck\u0105, prezes Stowarzyszenia im. Ludwiga van Beethovena i dyrektor generalna Wielkanocnego Festiwalu Ludwiga van Beethovena.<\/p>\n
Gdy zabrzmia\u0142 pe\u0142en melancholii temat Ciaccony <\/em>z Polskiego Requiem <\/em>Krzysztofa Pendereckiego w wykonaniu muzyk\u00f3w kwintetu smyczkowego Orkiestry Filharmonii Narodowej pod dyrekcj\u0105 Andrzeja Boreyki, nie spos\u00f3b by\u0142o nie pomy\u015ble\u0107 o kompozytorze, kt\u00f3ry odszed\u0142 w marcu tego roku. Krzysztof Penderecki zawsze obecny by\u0142 na Festiwalu Beethovenowskim, s\u0142ucha\u0142 koncert\u00f3w, dyrygowa\u0142 swoimi utworami. Fizyczny brak jego osoby na tegorocznej edycji da\u0142o si\u0119 odczu\u0107, nawet mimo rekompensaty w postaci jego pi\u0119knej muzyki. Dziewi\u0119\u0107 kunsztownych wariacji na temat Ciaccony <\/em>z uczuciem wykonanych przez smyczkowc\u00f3w Orkiestry Filharmonii Narodowej wprowadzi\u0142o s\u0142uchaczy w nastr\u00f3j zadumy.<\/p>\n <\/p>\n Nast\u0119pny utw\u00f3r wymaga\u0142 ju\u017c wi\u0119kszej obsady orkiestry. Australijski kompozytor Brett Dean opracowa\u0142 trzeci\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 Kwartetu smyczkowego F-dur<\/em> op. 59 nr 1 Ludwiga van Beethovena z cyklu trzech kwartet\u00f3w napisanych dla ksi\u0119cia Andrzeja Razumowskiego. Dean \u201eprze\u0142o\u017cy\u0142\u201d utw\u00f3r na orkiestr\u0119 smyczkow\u0105 i instrumenty d\u0119te drewniane, kt\u00f3re urozmaica\u0142y palet\u0119 kolorystyczn\u0105 utworu, cho\u0107 mo\u017cna by\u0142o go sobie doskonale wyobrazi\u0107 wy\u0142\u0105cznie w wersji smyczkowej, czyli zgodnie ze swoim pierwotnym przeznaczeniem.<\/p>\n Adagio molto e mesto<\/em>, wspomniana cz\u0119\u015b\u0107 trzecia Kwartetu F-dur<\/em>, powsta\u0142a nied\u0142ugo po III Symfonii \u201eEroice\u201d<\/em> – w obu tych dzie\u0142ach pojawia si\u0119 rodzaj marsza \u017ca\u0142obnego pami\u0119ci bohatera. Znam r\u00f3\u017cne interpretacje tego utworu, np. kanoniczne nagranie Guarneri Quartet<\/p>\n mocno akcentuje uroczysty i marszowy funeralny charakter Adagia<\/em>. Andrzej Boreyko nie poszed\u0142 w t\u0119 stron\u0119, zatar\u0142o si\u0119 wi\u0119c r\u00f3wnie\u017c skojarzenie z Eroic\u0105, <\/em>jednak wra\u017cenie obcowania z czym\u015b ponadczasowym i wszechogarniaj\u0105cym pozosta\u0142o, cho\u0107 mniej tu by\u0142o dramatyzmu, a wi\u0119cej melancholijnego smutku.<\/p>\n <\/p>\n W Kwartecie F-dur Adagio molto e mesto <\/em>przechodzi bezpo\u015brednio attacca <\/em>do cz\u0119\u015bci czwartej, kt\u00f3ra ma charakter ta\u0144ca rosyjskiego. Po pos\u0119pnym f-moll powraca w niej pogodna tonacja F-dur. Andrzej Boreyko zaskoczy\u0142 s\u0142uchaczy zastosowaniem tej samej formu\u0142y, ale w innym znaczeniu. Adagio<\/em> Beethovena przesz\u0142o bezpo\u015brednio w I Symfoni\u0119 c-moll<\/em> op. 68 Johannesa Brahmsa – jego \u017ca\u0142obny charakter w tony nie mniej mroczne, ale mocniej nasycone dramatyzmem. W swojej pierwszej symfonii utrzymanej w \u201ebeethovenowskiej\u201d tonacji c-moll Brahms da\u0142 dow\u00f3d autentycznego duchowego powinowactwa z mistrzem z Bonn, zar\u00f3wno w tragicznym przeczuciu ludzkiego losu, jak i witalno\u015bci, kt\u00f3r\u0105 pulsuje muzyka obu pan\u00f3w B.<\/p>\n Andrzej Boreyko zaskoczy\u0142 pow\u015bci\u0105gliwo\u015bci\u0105 w stosowaniu temp: pierwsz\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 poprowadzi\u0142 bardzo dobitnie, wr\u0119cz pow\u015bci\u0105gaj\u0105c temu, a wi\u0119c nie tak jak chcia\u0142 kompozytor un poco sostenuto<\/em>, tylko raczej molto sostenuto. <\/em>A jednak by\u0142a to zwarta interpretacja, powolne tempo dodawa\u0142o muzyce powagi i rysu tragizmu. W drugiej cz\u0119\u015bci muzycy eksponowali p\u0142ynny, \u015bpiewny rysunek prowadzonej na szerokim oddechu frazy.<\/p>\n Do\u015b\u0107 powolna by\u0142a r\u00f3wnie\u017c trzecia cz\u0119\u015b\u0107, rodzaj scherza, w kt\u00f3rym pojawiaj\u0105 si\u0119 pogodniejsze tony, na szcz\u0119\u015bcie zamierzona powolno\u015b\u0107, mocne osadzenie tempa i spok\u00f3j nie by\u0142y si\u0119 pozbawione elementu grazioso<\/em>. Niezwykle szlachetnie zabrzmia\u0142a cz\u0119\u015b\u0107 czwarta, a w niej chora\u0142 instrument\u00f3w d\u0119tych, kt\u00f3ry dzi\u0119ki odpowiednio wyeksponowanemu g\u0142osowi fagotu nabra\u0142 cech bardzo archaicznych, trafnie u kompozytora, kt\u00f3ry t\u0119skni\u0142 za tradycj\u0105 i muzyk\u0119 baroku uwa\u017ca\u0142 za idea\u0142.<\/p>\n Orkiestra Filharmonii Narodowej z powodu obostrze\u0144 antycovidowych gra\u0142a w zmniejszonym sk\u0142adzie (ok. 40 muzyk\u00f3w), ale nie wp\u0142yn\u0119\u0142o to na jako\u015b\u0107 brzmienia, g\u0119stego, nasyconego i oddaj\u0105cego z\u0142o\u017cono\u015b\u0107 Brahmsowskich harmonii.<\/p>\n <\/p>\n Anna S. D\u0119bowska<\/strong><\/p>\n <\/p>\n Sobota, 10 pa\u017adziernika, Filharmonia Narodowa w Warszawie<\/em><\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Wielkanocny Festiwal Ludwiga van Beethovena rozpocz\u0105\u0142 si\u0119 nietypowo, raczej jak koncert kameralny, ni\u017c uroczyste otwarcie wielkiego \u015bwi\u0119ta muzyki. W sobot\u0119 rz\u0105d wprowadzi\u0142 w ca\u0142ym kraju \u017c\u00f3\u0142t\u0105 stref\u0119, kt\u00f3ra w przypadku koncert\u00f3w oznacza ograniczenie liczby s\u0142uchaczy do 25 procent miejsc na widowni. Nieliczni szcz\u0119\u015bliwcy mogli wi\u0119c s\u0142ucha\u0107 pierwszego festiwalowego koncertu na \u017cywo w sali koncertowej Filharmonii […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":834,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-833","page","type-page","status-publish","has-post-thumbnail","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/833","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=833"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/833\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":835,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/833\/revisions\/835"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/media\/834"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=833"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}