W Wielki Pi\u0105tek, ale te\u017c w 76. rocznic\u0119 wybuchu powstania w getcie warszawskim w Operze Narodowej pod dyrekcj\u0105 Jacka Kaspszyka zabrzmia\u0142o Requiem wojenne<\/i> Benjamina Brittena.<\/p>\n
Na festiwalu to ju\u017c tradycja, \u017ce Wielki Pi\u0105tek jest zarezerwowany dla oratoryjnego dzie\u0142a o tematyce pasyjnej lub \u017ca\u0142obnej: w ubieg\u0142ych latach prezentowano m. in. Stabat Mater<\/i> Antonina Dworzaka, Niemieckie Requiem <\/i>Johannesa Brahmsa, Messa da Requiem<\/i> Giuseppe Verdiego czy M\u0119cze\u0144stwo \u015bw. Sebastiana <\/i>Claude\u2019a Debussy\u2019ego. Ekumeniczny i antywojenny wymiar tego dzie\u0142a jest oczywisty \u2013 Britten skomponowa\u0142 swoje Requiem <\/i>w 1961 roku z okazji odbudowania katedry w Coventry, zburzonej w wyniku niemieckich nalot\u00f3w bombowych w czasie II wojny \u015bwiatowej. Solistami w pierwszym wykonaniu, w\u0142a\u015bnie w odbudowanej katedrze, byli Peter Pears i Dietrich Fischer-Dieskau, przedstawiciele narodowo\u015bci pozostaj\u0105cych do niedawna w stanie wojny (zamiast planowanej Galiny Wiszniewskiej ze Zwi\u0105zku Radzieckiego wyst\u0105pi\u0142a wtedy Irlandka Heather Harper). Muzyka i obsada mia\u0142y wi\u0119c symbolizowa\u0107 pojednanie, jednak dzie\u0142o Brittena pacyfisty sta\u0142o si\u0119 przede wszystkim gorzkim, momentami ironicznym, namys\u0142em nad kondycj\u0105 ludzk\u0105 i tkwi\u0105cym w niej pierwiastku samozag\u0142ady. Britten zderzy\u0142 \u0142aci\u0144skie s\u0142owa i form\u0119 mszy \u017ca\u0142obnej intonowanej przez ch\u00f3r z pe\u0142nymi tragizmu wierszami angielskiego poety Wilfreda Owena, kt\u00f3ry walczy\u0142 na froncie I wojny \u015bwiatowej i zgin\u0105\u0142 w ostatnich jej dniach. Tenor i baryton \u015bpiewaj\u0105 s\u0142owa Owena ukazuj\u0105ce koszmar i absurd wojny uchwycone przez artyst\u0119, kt\u00f3ry by\u0142 na pierwszej linii dzia\u0142a\u0144 wojennych i odda\u0142 tam swoje \u017cycie.<\/p>\n
Niekt\u00f3re frazy libretta brzmia\u0142y w pi\u0105tek niepokoj\u0105co aktualnie, np. wersy o tym, \u017ce m\u0119drcy nawo\u0142uj\u0105 do wojny, a nienawi\u015b\u0107 si\u0119 wzmaga zabrzmia\u0142y niczym dzwonek ostrzegawczy w uszach wsp\u00f3\u0142czesnych s\u0142uchaczy, \u017cyj\u0105cych w \u015bwiecie, w kt\u00f3rym od lat tocz\u0105 si\u0119 na wielu frontach pe\u0142zaj\u0105ce wojny i konflikty zbrojne.<\/p>\n
Orkiestra Filharmonii Narodowej pod dyrekcj\u0105 Jacka Kaspszyka gra\u0142a sprawnie, ale prawdziwym bohaterem by\u0142 Ch\u00f3r Filharmonii Narodowej, kt\u00f3ry tak bardzo si\u0119 rozwin\u0105\u0142, odk\u0105d jego dyrektorem artystycznym zosta\u0142 Bartosz Micha\u0142owski. Zjawiskowo brzmia\u0142 zw\u0142aszcza w partiach a cappella, w muzycznej modlitwie sopran\u00f3w i alt\u00f3w. S\u0142owa uznania nale\u017c\u0105 si\u0119 tak\u017ce Warszawskiemu Ch\u00f3rowi Ch\u0142opi\u0119cemu pod kierunkiem Krzysztofa Kusiela-Moroza. G\u0142\u0119boko humanistyczn\u0105 wymow\u0119 wprowadzi\u0142y solowe partie wykonane przez Ekaterin\u0119 Sherbashenko (sopran), kt\u00f3rej wibrato z pocz\u0105tku wydawa\u0142o si\u0119 zbyt natarczywe, p\u00f3\u017aniej jednak jej g\u0142os nabra\u0142 szlachetno\u015bci, barytona Michaela Kupfera-Radecky\u2019ego i tenora lirycznego Steve\u2019a Davislima.<\/p>\n
Anna S. D\u0119bowska<\/b><\/p>\n
Pi\u0105tek, 19 kwietnia, godz. 19.30, Teatr Wielki \u2013 Opera Narodowa<\/i><\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
W Wielki Pi\u0105tek, ale te\u017c w 76. rocznic\u0119 wybuchu powstania w getcie warszawskim w Operze Narodowej pod dyrekcj\u0105 Jacka Kaspszyka zabrzmia\u0142o Requiem wojenne Benjamina Brittena. Na festiwalu to ju\u017c tradycja, \u017ce Wielki Pi\u0105tek jest zarezerwowany dla oratoryjnego dzie\u0142a o tematyce pasyjnej lub \u017ca\u0142obnej: w ubieg\u0142ych latach prezentowano m. in. Stabat Mater Antonina Dworzaka, Niemieckie Requiem […]<\/p>\n","protected":false},"author":8,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-825","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/825","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/users\/8"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=825"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/825\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":826,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/825\/revisions\/826"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=825"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}