![\"\"](\"http:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-content\/uploads\/sites\/9\/2019\/04\/BF190418_9578-300x200.jpg\")
<\/p>\nCho\u0107 23. Wielkanocny Festiwal ko\u0144czy tradycyjnie w Wielki Pi\u0105tek, to jednak za jego kulminacj\u0119 trzeba uzna\u0107 czwartkowy koncert pod batut\u0105 Lawrence\u2019a Foster, na kt\u00f3rym zabrzmia\u0142a VIII Symfonia \u201ePie\u015bni przemijania\u201d <\/i>Krzysztofa Pendereckiego, wielkie dzie\u0142o XXI wieku osadzone g\u0142\u0119boko w tradycji niemieckiej pie\u015bni i poezji.<\/p>\n
<\/p>\n
Iwona Hossa, Anna Luba\u0144ska, Lawrence Foster, Krzysztof Penderecki i\u00a0Dietrich Henschel, fot. Bruno Fidrych<\/p>\n
<\/p>\n
1.<\/p>\n
Festiwal ponownie go\u015bci\u0142 Narodow\u0105 Orkiestr\u0119 Symfoniczn\u0105 Polskiego Radia w Katowicach, kt\u00f3ra w ubieg\u0142ym tygodniu pod batut\u0105 Alexandra Liebreicha gra\u0142a pie\u015bni Gustava Mahlera, Alexandra von Zemlinsky\u2019ego i Albana Berga, a tym razem \u2013 pod batut\u0105 Lawrence\u2019a Fostera \u2013 wykona\u0142a dzie\u0142a Brahmsa i Pendereckiego z towarzyszeniem Ch\u00f3ru Narodowego Forum Muzyki we Wroc\u0142awiu przygotowanego przez Agnieszk\u0119 Frank\u00f3w-\u017belazny.<\/p>\n
Koncert rozpocz\u0119\u0142o kr\u00f3tkie wyst\u0105pienie Lawrence\u2019a Fostera, kt\u00f3ry chcia\u0142 podzieli\u0107 si\u0119 z publiczno\u015bci\u0105 swoim \u017calem z powodu tragedii, kt\u00f3ra wydarzy\u0142a si\u0119 w miniony poniedzia\u0142ek w Pary\u017cu, gdy zapali\u0142a si\u0119 gotycka katedra Notre Dame. \u201eTo nie jest tylko budynek, ona jest jak przyjaciel, kt\u00f3ry ci\u0119\u017cko zachorowa\u0142, ale na szcz\u0119\u015bcie pozosta\u0142 z nami i powoli b\u0119dzie wraca\u0142 do zdrowia\u201d \u2013 powiedzia\u0142 ameryka\u0144ski dyrygent. Wzmianka o francuskiej katedrze nie wp\u0142yn\u0119\u0142a jednak na zmian\u0119 programu i najpierw zabrzmia\u0142a Uwertura akademicka <\/i>Johannesa Brahmsa.<\/p>\n
2.<\/p>\n
Mimo niem\u0142odego ju\u017c wieku i olbrzymiego baga\u017cu do\u015bwiadcze\u0144 zawodowych Lawrence Foster ma w sobie energi\u0119, kt\u00f3r\u0105 obdzieli\u0107 ca\u0142\u0105 wielk\u0105 orkiestr\u0119 symfoniczn\u0105. \u0141\u0105czy j\u0105 z fenomenaln\u0105 koncentracj\u0105, warsztatem dyrygenckim precyzyjnym gestem i dobrym kontaktem z orkiestr\u0105, kt\u00f3ra uwielbia gra\u0107 pod jego batut\u0105 (sama zreszt\u0105 wybra\u0142a go na swojego nowego szefa artystycznego). W Brahmsie smyczki brzmia\u0142y energicznie, blacha soczy\u015bcie. Fagoty i oboje zagra\u0142y temat burszowskiej melodii Fuchslied <\/i>tak figlarnie, \u017ce a\u017c u\u015bmiech wyp\u0142yn\u0105\u0142 mi na usta.<\/p>\n
3.<\/p>\n
Polska kontralcistka Ewa Wolak, kt\u00f3ra stale wyst\u0119puje na operowych scenach w Europie, zw\u0142aszcza w Niemczech, wykona\u0142a Brahmsowsk\u0105 Rapsodi\u0119 <\/i>na alt i orkiestr\u0119. Nastr\u00f3j zmieni\u0142 si\u0119 zupe\u0142nie za spraw\u0105 tonacji c-moll, w kt\u00f3rej alt s\u0142owami Johanna Wolfganga Goethego op\u0142akuje sw\u00f3j nieugaszony b\u00f3l i nienawi\u015b\u0107 p\u0142yn\u0105c\u0105 z nieszcz\u0119\u015bliwej mi\u0142o\u015bci. Mocny i ciemny g\u0142os Ewy Wolak, w niskich rejestrach brzmi\u0105cy nieco metalicznie, pasowa\u0142 do mrocznej atmosfery pierwszej cz\u0119\u015bci Rapsodii<\/i>, cho\u0107 chcia\u0142oby si\u0119 w nim r\u00f3wnie\u017c us\u0142ysze\u0107 wi\u0119cej mi\u0119kko\u015bci i p\u0142ynno\u015bci.<\/p>\n
Za tym ponurym, lecz pi\u0119knym utworem, jakim jest altowa Rapsodia<\/i> sta\u0142y k\u0142opoty osobiste kompozytora i wstrz\u0105s emocjonalny, kt\u00f3ry prze\u017cy\u0142 dowiedziawszy si\u0119 o \u015blubie Julii Schumann, c\u00f3rki Roberta i Clary Schumann\u00f3w, w kt\u00f3rej by\u0142 bez wzajemno\u015bci zakochany. Widzia\u0142 jednak dla siebie pocieszenie: w drugiej cz\u0119\u015bci w tonacji C-dur do altu do\u0142\u0105cza ch\u00f3r m\u0119ski ze s\u0142owami \u201eOjcze mi\u0142o\u015bci pokrzep mu serce!\u201d. W niej w\u0142a\u015bnie g\u0142os solistki, m\u0119skiej cz\u0119\u015bci Ch\u00f3ru NFM i NOSPR-u po\u0142\u0105czy\u0142y si\u0119 w harmonijnie brzmi\u0105cy splot akord\u00f3w.<\/p>\n
4.<\/p>\n
O VIII Symfonii \u201ePie\u015bni przemijania\u201d <\/i>Krzysztofa Pendereckiego wybitny krytyk muzyczny Andrzej Ch\u0142opecki napisa\u0142, \u017ce \u201ejest epick\u0105, powie\u015bciow\u0105 form\u0105 przeniesion\u0105 w ekspresj\u0119 liryczn\u0105, kt\u00f3ra t\u0119skni do przestrzeni teatru muzycznego\u201d. Kompozytor zawar\u0142 w nich swoj\u0105 pasj\u0119 do drzew, do poezji, w tym przypadku autor\u00f3w niemieckich, od Rilkego po Brechta, i jeden z wielkich temat\u00f3w: przemijania, up\u0142ywu czasu, schy\u0142ku \u017cycia i nadziei na odrodzenie. S\u0142owom wielkich poet\u00f3w kompozytor przeciwstawi\u0142 w\u0142asn\u0105, odr\u0119bn\u0105 emocjonalnie, czasem stokro\u0107 bardziej tragiczn\u0105 i pesymistyczn\u0105 aur\u0119 d\u017awi\u0119kow\u0105, nie ograniczaj\u0105c si\u0119 tylko uzupe\u0142niania muzyk\u0105 wymowy poetyckich s\u0142\u00f3w. Ekspresja tego dzie\u0142a jest wyj\u0105tkowa, niezwykle r\u00f3\u017cnorodna, pe\u0142na grozy (tony okaryny) a\u017c po fina\u0142owe, przypominaj\u0105ce tzw. \u201ed\u017awi\u0119k Sheparda\u201d, przejmuj\u0105ce glissando smyczk\u00f3w ku g\u00f3rze przy s\u0142owach Achima von Arnima o uwalnianiu si\u0119 duszy z \u201emrok\u00f3w cia\u0142a\u201d i jej d\u0105\u017cenia do jasno\u015bci. Lawrence Foster doskonale panowa\u0142 nad czasem muzycznym dzie\u0142a, pozwalaj\u0105c wybrzmie\u0107 najdrobniejszym detalom, podkre\u015blaj\u0105c ich dramaturgiczne znaczenie, jak cho\u0107by pojawienie si\u0119 tr\u0105bki basowej w innej cz\u0119\u015bci sali koncertowej (symbol g\u0142osu Boga). Mimo tak rozbudowanego sk\u0142adu orkiestry i \u015bwietnie \u015bpiewaj\u0105cego ch\u00f3ru NFM, dzie\u0142o zabrzmia\u0142o bardzo przejrzy\u015bcie. Partie solowe wykonali wybitni soli\u015bci: Iwona Hossa (sopran), Anna Luba\u0144ska (mezzosopran) i Dietrich Henschel (baryton). Gdy publiczno\u015b\u0107 nagrodzi\u0142a wykonanie symfonii owacj\u0105 na stoj\u0105co,\u00a0 siedz\u0105cy wpierw na parterze kompozytor, pojawi\u0142 si\u0119 na estradzie, aby z\u0142o\u017cy\u0107 wykonawcom gratulacje i podzi\u0119kowania.<\/p>\n
Anna S. D\u0119bowska <\/b><\/p>\n
Czwartek, 18 kwietnia, godz. 19.30, Filharmonia Narodowa<\/i><\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Cho\u0107 23. Wielkanocny Festiwal ko\u0144czy tradycyjnie w Wielki Pi\u0105tek, to jednak za jego kulminacj\u0119 trzeba uzna\u0107 czwartkowy koncert pod batut\u0105 Lawrence\u2019a Foster, na kt\u00f3rym zabrzmia\u0142a VIII Symfonia \u201ePie\u015bni przemijania\u201d Krzysztofa Pendereckiego, wielkie dzie\u0142o XXI wieku osadzone g\u0142\u0119boko w tradycji niemieckiej pie\u015bni i poezji. Iwona Hossa, Anna Luba\u0144ska, Lawrence Foster, Krzysztof Penderecki i\u00a0Dietrich Henschel, fot. Bruno […]<\/p>\n","protected":false},"author":8,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-821","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/821","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/users\/8"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=821"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/821\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":828,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/821\/revisions\/828"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=821"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}