{"id":785,"date":"2019-04-14T11:29:52","date_gmt":"2019-04-14T09:29:52","guid":{"rendered":"http:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/?page_id=785"},"modified":"2019-04-17T22:47:26","modified_gmt":"2019-04-17T20:47:26","slug":"martin-helmchen-i-brahmsowska-poezja","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/martin-helmchen-i-brahmsowska-poezja\/","title":{"rendered":"Martin Helmchen i Brahmsowska poezja"},"content":{"rendered":"<p><i>Koncert fortepianowy d-moll <\/i>op. 15 Johannesa Brahmsa mia\u0142a gra\u0107 na festiwalu w\u0142oska gwiazda pianistyki Beatrice Rana, ale odwo\u0142a\u0142a wyst\u0119p. Wyzwania, jakim jest szybkie zast\u0119pstwo w trudnym repertuarze, podj\u0105\u0142 si\u0119 37-letni niemiecki pianista Martin Helmchen.<\/p>\n<p><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"alignnone  wp-image-810\" src=\"http:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-content\/uploads\/sites\/9\/2019\/04\/BF190413_8350-300x200.jpg\" alt=\"\" width=\"855\" height=\"570\" srcset=\"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-content\/uploads\/sites\/9\/2019\/04\/BF190413_8350-300x200.jpg 300w, https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-content\/uploads\/sites\/9\/2019\/04\/BF190413_8350-768x512.jpg 768w, https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-content\/uploads\/sites\/9\/2019\/04\/BF190413_8350-1024x683.jpg 1024w, https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-content\/uploads\/sites\/9\/2019\/04\/BF190413_8350.jpg 1443w\" sizes=\"auto, (max-width: 855px) 100vw, 855px\" \/><\/p>\n<p>Fot. Bruno Fidrych<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<p>1.<\/p>\n<p>Przed wieloma laty jako \u015bwietnie zapowiadaj\u0105cy si\u0119 m\u0142odziutki pianista, zwyci\u0119zca Konkursu Pianistycznego im. Clary Haskil (2001) wyst\u0105pi\u0142 z recitalem na Zamku Kr\u00f3lewskim w Warszawie na organizowanym przez El\u017cbiet\u0119 Pendereck\u0105 Festiwalu Pianistycznym.<\/p>\n<p>Na Wielkanocnym Festiwalu pojawi\u0142 si\u0119 pianista dojrza\u0142y, wci\u0105\u017c jednak ujawniaj\u0105cy romantyczn\u0105, m\u0142odzie\u0144cz\u0105 \u015bwie\u017co\u015b\u0107 i wiar\u0119 w muzyk\u0119. A ta jest bardzo potrzebna, aby odda\u0107 niezwyk\u0142e pi\u0119kno muzyki Johannesa Brahmsa i skomponowanego przez niego w wieku zaledwie 26-lat\u00a0<i>I Koncertu <\/i>(1859), \u015bmia\u0142o\u015bci\u0105 i skal\u0105 koncepcji wyprzedzaj\u0105c swoj\u0105 epok\u0119. Helmchenowi towarzyszy\u0142a orkiestra Dresdner Philharmonie pod dyrekcj\u0105 swojego szefa Michaela Sanderlinga. Nawet je\u015bli zast\u0119pstwo za Beatrice Ran\u0119 spad\u0142o na Helmchena nagle, to na szcz\u0119\u015bcie zna\u0142 on dobrze t\u0119 orkiestr\u0119 \u2013 w sezonie artystycznym 2014\/2015 by\u0142 artyst\u0105 rezydentem Dresdner Philharmonie.<\/p>\n<p>2.<\/p>\n<p>I cz\u0119\u015b\u0107 <em>Maestoso<\/em> ze s\u0142ynnym \u201egro\u017anym\u201d \u201etrylowym tematem\u201d arty\u015bci wykonali z patosem i namaszczeniem \u2013 ten ton nadawa\u0142 Michael Sanderling, Helmchen stawia\u0142 raczej na podej\u015bcie kameralne, w jego stylu nie jest \u201egranie\u201d wielk\u0105 mas\u0105 d\u017awi\u0119ku, cho\u0107 szeroko rozpi\u0119t\u0105 fraz\u0105, niemal jak wokaliz\u0119 (II temat cz\u0119\u015bci pierwszej). Odnosi\u0142am wra\u017cenie, \u017ce solista i orkiestra grali ka\u017cdy w swoim rytmie i nieco obok siebie (o u\u0142amek sekundy orkiestra przed solist\u0105), ale tak by\u0142o tylko w I cz\u0119\u015bci, bo II by\u0142a wspania\u0142ym przyk\u0142adem harmonii mi\u0119dzy solist\u0105 i towarzysz\u0105cymi mu muzykami, zw\u0142aszcza instrumentami d\u0119tymi drewnianymi. Ta cz\u0119\u015b\u0107 (<i>Adagio<\/i>) wype\u0142niona natchnion\u0105, rapsodyczn\u0105 pie\u015bni\u0105 fortepianu w interpretacji Helmchena ujmowa\u0142a subtelno\u015bci\u0105 \u015brodk\u00f3w pianistycznych, r\u00f3\u017cnicowaniem niuans\u00f3w dynamiki piano pianissimo i plastyczno\u015bci\u0105 frazy. Helmchen przeni\u00f3s\u0142 s\u0142uchaczy do innego wymiaru, do idealnego \u015bwiata romantycznych marze\u0144. Jest wyj\u0105tkowym pianist\u0105 w\u0142a\u015bnie przez to, \u017ce potrafi gra\u0107 tak romantycznie, z wra\u017cliwo\u015bci\u0105, kt\u00f3ra jest we wsp\u00f3\u0142czesnym \u015bwiecie rzadko spotykana i \u2013 na og\u00f3\u0142 \u2013 albo niezrozumiana, albo wypierana. III cz\u0119\u015b\u0107 (<i>Allegro ma non troppo<\/i>) solista i orkiestra zagrali z lekko\u015bci\u0105 i swobod\u0105, wprowadzaj\u0105c zupe\u0142nie nowy nastr\u00f3j, przy czym ju\u017c bez rozmijania si\u0119. By\u0142 to poruszaj\u0105ca, nasycona poezj\u0105 i intymno\u015bci\u0105 interpretacja, nic wi\u0119c dziwnego, \u017ce publiczno\u015b\u0107 wyprosi\u0142a bis \u2013 Martin Helmchen wykona\u0142 wi\u0119c jeszcze <i>Intermezzo A-dur <\/i>op. 118 Brahmsa.<\/p>\n<p>3.<\/p>\n<p>Brahms zabrzmia\u0142 r\u00f3wnie\u017c po przerwie. Drezde\u0144scy Filharmonicy wykonali <i>Kwartet fortepianowy g-moll <\/i>op. 25 w wersji orkiestrowej opracowanej przez Arnolda Sch\u00f6nberga. Jest to znakomita instrumentacja na wielk\u0105 orkiestr\u0119 symfoniczn\u0105 (m. in. trzy puzony, tuba, du\u017cy sk\u0142ad perkusji) \u2013 mimo \u017ce Sanderling lubi operowa\u0107 wielkimi masami d\u017awi\u0119ku, eksponuj\u0105c zw\u0142aszcza brzmienie kwintetu smyczkowego, to jednak orkiestra pod jego batut\u0105 pokaza\u0142a wiele pi\u0119knych detali, a \u015bledzenie tej narracji by\u0142o czym\u015b pasjonuj\u0105cym. Fina\u0142ow\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 <i>Rondo alla Zingarese<\/i>, czyli \u201ecyga\u0144skim rondem\u201d zesp\u00f3\u0142 wprowadzi\u0142 publiczno\u015b\u0107 w doskona\u0142y humor, nie pozosta\u0142o wi\u0119c mu nic innego jak wykona\u0107 na bis ognisty <i>V<\/i> <i>Taniec w\u0119gierski<\/i>, tak ch\u0119tnie wykorzystywany i przetwarzany przez kultur\u0119 popularn\u0105.<\/p>\n<p><b>Anna S. D\u0119bowska<\/b><\/p>\n<p><i>Sobota, 13 kwietnia, godz. 19.30, Filharmonia Narodowa<\/i><\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Koncert fortepianowy d-moll op. 15 Johannesa Brahmsa mia\u0142a gra\u0107 na festiwalu w\u0142oska gwiazda pianistyki Beatrice Rana, ale odwo\u0142a\u0142a wyst\u0119p. Wyzwania, jakim jest szybkie zast\u0119pstwo w trudnym repertuarze, podj\u0105\u0142 si\u0119 37-letni niemiecki pianista Martin Helmchen. Fot. Bruno Fidrych &nbsp; 1. Przed wieloma laty jako \u015bwietnie zapowiadaj\u0105cy si\u0119 m\u0142odziutki pianista, zwyci\u0119zca Konkursu Pianistycznego im. Clary Haskil (2001) [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":8,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-785","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/785","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/users\/8"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=785"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/785\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":811,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/785\/revisions\/811"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=785"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}