{"id":757,"date":"2019-04-10T12:58:40","date_gmt":"2019-04-10T10:58:40","guid":{"rendered":"http:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/?page_id=757"},"modified":"2019-04-11T09:55:26","modified_gmt":"2019-04-11T07:55:26","slug":"rewelacyjny-koncert-penderecki-piano-trio","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/rewelacyjny-koncert-penderecki-piano-trio\/","title":{"rendered":"Rewelacyjny koncert Penderecki Piano Trio"},"content":{"rendered":"<p>Jaros\u0142aw Nadrzycki, Konrad Skolarski i Karol Marianowski na 23. Wielkanocnym Festiwalu pokazali klas\u0119. Takiego wykonania Debussy\u2019ego nie da si\u0119 zapomnie\u0107. Wkr\u00f3tce uka\u017ce si\u0119 p\u0142yta <i>live<\/i> z zapisem ich wspania\u0142ego koncertu.<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<p><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"alignnone wp-image-762\" src=\"http:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-content\/uploads\/sites\/9\/2019\/04\/BF190409_5931-300x200.jpg\" alt=\"\" width=\"791\" height=\"527\" srcset=\"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-content\/uploads\/sites\/9\/2019\/04\/BF190409_5931-300x200.jpg 300w, https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-content\/uploads\/sites\/9\/2019\/04\/BF190409_5931-768x512.jpg 768w, https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-content\/uploads\/sites\/9\/2019\/04\/BF190409_5931-1024x683.jpg 1024w, https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-content\/uploads\/sites\/9\/2019\/04\/BF190409_5931.jpg 1443w\" sizes=\"auto, (max-width: 791px) 100vw, 791px\" \/><\/p>\n<p>Penderecki Piano Trio zagra\u0142o 9 kwietnia w Filharmonii Narodowej (fot. Bruno Fidrych)<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<p>1.<\/p>\n<p>Na niwie muzyki kameralnej pojawili si\u0119 ponad p\u00f3\u0142 roku temu, gdy nast\u0105pi\u0142y zmiany personalne w Meccore String Quartet: odszed\u0142 z niego skrzypek-prymariusz Jaros\u0142aw Nadrzycki oraz wiolonczelista Karol Marianowski. El\u017cbieta Penderecka zaproponowa\u0142a wtedy, aby muzycy utworzyli trio fortepianowe i zgodzi\u0142a si\u0119, aby przyj\u0119\u0142o ono nazwisko wielkiego kompozytora. Smyczkowcy po\u0142\u0105czyli si\u0142y z Konradem Skolarskim, kt\u00f3ry wcze\u015bniej da\u0142 si\u0119 pozna\u0107 jako solista z predylekcj\u0105 do wielkiej pianistyki, teraz jednak okazuje si\u0119 by\u0107 tak\u017ce dobrym kameralist\u0105. Zesp\u00f3\u0142 zadebiutowa\u0142 w listopadzie ubieg\u0142ego roku na Festiwalu Krzysztofa Pendereckiego, daj\u0105c nadziej\u0119, \u017ce oto powsta\u0142 zesp\u00f3\u0142 podtrzymuj\u0105cy najlepsze tradycje polskiej kameralistyki. Mamy wiele dobrych i wybitnych kwartet\u00f3w smyczkowych, trio fortepianowe jest za to rzadko\u015bci\u0105. Tych muzyk\u00f3w chce si\u0119 s\u0142ucha\u0107!<\/p>\n<p>2.<\/p>\n<p>Swoj\u0105 wysok\u0105 klas\u0119 potwierdzili na Wielkanocnym Festiwalu, graj\u0105c koncert w sali kameralnej Filharmonii Narodowej, w kt\u00f3rego programie znalaz\u0142o si\u0119 <i>Trio fortepianowe c-moll <\/i>op. 1 nr 3 Ludwiga van Beethovena, <i>Trio fortepianowe g-moll \u201eElegijne\u201d<\/i> Sergiusza Rachmaninowa i <i>Trio fortepianowe G-dur <\/i>Claude\u2019a Debussy\u2019ego.<\/p>\n<p>Wydawa\u0142o si\u0119, \u017ce w Beethovenie arty\u015bci nie czuli si\u0119 do ko\u0144ca swobodnie, wiedz\u0105c o konieczno\u015bci utrzymania si\u0119 w ryzach stylu klasycznego (lub tego, co dzi\u015b umownie nazywamy \u201estylowym\u201d, wiedz\u0105c, \u017ce naprawd\u0119 stylowym nie jest, skoro jest wykonywane na instrumentach wsp\u00f3\u0142czesnych, w tym na fortepianie marki Steinway). To jednak Beethoven \u2013 wi\u0119c muzycy dbali o uwydatnienie silnych kontrast\u00f3w dynamicznych i gwa\u0142townego <i>sforzata<\/i>. Pierwsz\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 zacz\u0119li z nale\u017cnym jej nerwem, a ton nadawa\u0142 Jaros\u0142aw Nadrzycki. Z kolei napisana w koncertuj\u0105cym stylu partia fortepianu dawa\u0142a du\u017ce mo\u017cliwo\u015bci muzykowania Konradowi Skolarskiemu. Muzycy dbali o zachowanie proporcji i spoisto\u015bci d\u017awi\u0119ku, o szlachetn\u0105 r\u00f3wnowag\u0119 wszystkich g\u0142os\u00f3w \u2013 trio tworz\u0105 trzy silne osobowo\u015bci muzyczne, kt\u00f3rym zale\u017cy na wsp\u00f3\u0142pracy, nie na rywalizacji, co pokaza\u0142a tak\u017ce znakomicie poprowadzona cz\u0119\u015b\u0107 druga \u2013 temat z wariacjami, gdzie przeplataj\u0105 si\u0119 i \u015bwietnie uzupe\u0142niaj\u0105 si\u0119 partie skrzypiec i wiolonczeli, i czwarta, w kt\u00f3rej wiolonczela dubluje sw\u00f3j g\u0142os z fortepianowym basem. Muzycy \u201ewyci\u0105gn\u0119li\u201d wiele takich \u201esmaczk\u00f3w\u201d, kt\u00f3rych \u015bledzenie by\u0142o dla s\u0142uchacza prawdziw\u0105 przyjemno\u015bci\u0105.<\/p>\n<p>3.<\/p>\n<p><i>Trio g-moll <\/i>Rachmaninowa zacz\u0119\u0142o si\u0119 zjawiskowo od utrzymanego w piano pianissimo ruchliwego akompaniamentu skrzypiec i wiolonczeli, na kt\u00f3rego tle pianista poprowadzi\u0142 szeroko rozpi\u0119ty, t\u0119skny temat. W tym utworze muzycy mogli \u201epop\u0142yn\u0105\u0107\u201d na d\u0142ugiej, \u015bpiewnej frazie. Prowadz\u0105c j\u0105 <i>legatissimo<\/i>, jakby na jednym oddechu, Nadrzycki i Marianowski pokazali klas\u0119 (np. solo wiolonczeli w cz\u0119\u015bci trzeciej). Konrad Skolarski z wyra\u017an\u0105 ulg\u0105 \u201eprzy\u0142o\u017cy\u0142\u201d wi\u0119cej d\u017awi\u0119ku, do czego sprowokowa\u0142 go rapsodyczny charakter partii fortepianu, chwilami przywo\u0142uj\u0105cej echa <i>III Koncertu fortepianowego <\/i>Rachmaninowa. W tym utworze Nadrzycki, Marianowski i Skolarski poczuli si\u0119 jak w swoim \u017cywiole.<\/p>\n<p>4.<\/p>\n<p>Najlepsze mia\u0142o dopiero nadej\u015b\u0107. Po kr\u00f3tkiej przerwie Penderecki Piano Trio wykona\u0142o m\u0142odzie\u0144czy utw\u00f3r Claude\u2019a Debussy\u2019ego, utrzymane w tonacji G-dur trio na skrzypce, wiolonczel\u0119 i fortepian z 1880 roku. Ile\u017c radosnych, jasnych i optymistycznych moment\u00f3w pojawia si\u0119 w tej muzyce, jakby sk\u0105panej w promieniach wiosennego s\u0142o\u0144ca. oparta g\u0142\u00f3wnie na konsonansach harmonia i wdzi\u0119czna bezpretensjonalna kantylena smyczk\u00f3w (bardziej lapidarna ni\u017c u Rachmaninowa) tworz\u0105 niezwyk\u0142y nastr\u00f3j m\u0142odzie\u0144czej wiary w \u017cycie, kt\u00f3ry muzykom Penderecki Piano Trio uda\u0142o si\u0119 idealnie uchwyci\u0107 \u2013 grali trio Debussy\u2019ego jakby w natchnieniu, osi\u0105gaj\u0105c ton cudownie eteryczny, unosz\u0105cy si\u0119 ponad wszelkimi oporami materii. Cz\u0119\u015b\u0107 trzecia by\u0142a przepe\u0142nionym poczuciem humoru scherzem (tryle!), a czwarta skojarzy\u0142a mi si\u0119 (do\u015b\u0107 odlegle) z marzycielskimi \u2013 podniebnymi i napowietrznymi \u2013 durowymi preludiami z op. 28 Fryderyka Chopina, ukochanego kompozytora Debussy\u2019ego.<\/p>\n<p>Na bis zagrali <em>Wokaliz\u0119<\/em> Rachmaninowa.<\/p>\n<p>5.<\/p>\n<p>Dobra wiadomo\u015b\u0107: koncert zosta\u0142 zarejestrowany i prawdopodobnie w po\u0142owie roku uka\u017ce si\u0119 na p\u0142ycie polskiej wytw\u00f3rni fonograficznej Orph\u00e9e\u00a0Classics jako live recording.<\/p>\n<p><b>Anna S. D\u0119bowska<\/b><\/p>\n<p><i>Wtorek, 9 kwietnia, godz. 17, Filharmonia Narodowa w Warszawie<\/i><\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Jaros\u0142aw Nadrzycki, Konrad Skolarski i Karol Marianowski na 23. Wielkanocnym Festiwalu pokazali klas\u0119. Takiego wykonania Debussy\u2019ego nie da si\u0119 zapomnie\u0107. Wkr\u00f3tce uka\u017ce si\u0119 p\u0142yta live z zapisem ich wspania\u0142ego koncertu. &nbsp; Penderecki Piano Trio zagra\u0142o 9 kwietnia w Filharmonii Narodowej (fot. Bruno Fidrych) &nbsp; 1. Na niwie muzyki kameralnej pojawili si\u0119 ponad p\u00f3\u0142 roku temu, [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":8,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-757","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/757","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/users\/8"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=757"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/757\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":767,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/757\/revisions\/767"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=757"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}