{"id":745,"date":"2019-04-08T14:04:31","date_gmt":"2019-04-08T12:04:31","guid":{"rendered":"http:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/?page_id=745"},"modified":"2019-04-17T22:56:11","modified_gmt":"2019-04-17T20:56:11","slug":"trzech-mlodych-zdolnych","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/trzech-mlodych-zdolnych\/","title":{"rendered":"Trzech m\u0142odych zdolnych"},"content":{"rendered":"<p><\/p>\n<p class=\"p1\">Program wieczornego koncertu inauguracyjnego wype\u0142ni\u0142 popisowy <i>Koncert potr\u00f3jny C-dur<\/i> Ludwiga van Beethovena w wykonaniu laureat\u00f3w czo\u0142owych konkurs\u00f3w muzycznych oraz rzadko wykonywane pie\u015bni Hectora Berlioza.<\/p>\n<p class=\"p1\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"alignnone wp-image-746\" src=\"http:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-content\/uploads\/sites\/9\/2019\/04\/BF190407_4936-300x200.jpg\" alt=\"\" width=\"1112\" height=\"742\" srcset=\"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-content\/uploads\/sites\/9\/2019\/04\/BF190407_4936-300x200.jpg 300w, https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-content\/uploads\/sites\/9\/2019\/04\/BF190407_4936-768x512.jpg 768w, https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-content\/uploads\/sites\/9\/2019\/04\/BF190407_4936-1024x683.jpg 1024w, https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-content\/uploads\/sites\/9\/2019\/04\/BF190407_4936.jpg 1443w\" sizes=\"auto, (max-width: 1112px) 100vw, 1112px\" \/><\/p>\n<p>Fot. Bruno Fidrych<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<p>1.<\/p>\n<p class=\"p1\">Orkiestra Sinfonia Varsovia (w znakomitej formie) pod dyrekcj\u0105 Lothara Zagroska towarzyszy\u0142a w <i>Koncercie C-dur <\/i>na skrzypce, wiolonczel\u0119 i fortepian Ludwiga van Beethovena trzem znakomitym solistom m\u0142odego pokolenia. Pierwszym z nich by\u0142 uwielbiany przez polsk\u0105 publiczno\u015b\u0107 Szymon Nehring, zwyci\u0119zca Konkursu im. Artura Rubinsteina w Tel Awiwie (2017), kt\u00f3ry miesi\u0105c temu zwie\u0144czy\u0142 recitalem dyplomowym (Schubert, Prokofiew) dwa lata studi\u00f3w w Yale University pod kierunkiem Borisa Bermana. Drugim \u2013 znany ju\u017c festiwalowej publiczno\u015bci tajwa\u0144ski skrzypek Yu-Chien Tseng, laureat XV Konkursu im. Czajkowskiego. Na trzeciego \u2013 Pablo Ferr<span class=\"s1\">\u00e1ndeza<\/span><span class=\"s2\"> \u2013 czeka\u0142o si\u0119 ze szczeg\u00f3lnym napi\u0119ciem, bo ten 26-latek z Madrytu zosta\u0142 uznany przez Anne-Sophie Mutter za jednego z najbardziej obiecuj\u0105cych wiolonczelist\u00f3w m\u0142odego pokolenia. Wielka skrzypaczka przyzna\u0142a mu specjalne stypendium swojego imienia, a obecnie regularnie koncertuje w triu z nim i z pianistk\u0105 Khati\u0105 Buniatishvili \u2013 w planach maj\u0105 m. in. wsp\u00f3lne wykonania <i>Koncertu potr\u00f3jnego<\/i> Beethovena. R\u00f3wnie\u017c on jest laureatem XV Konkursu im. Piotra Czajkowskiego.<\/span><\/p>\n<p class=\"p4\">2.<\/p>\n<p class=\"p5\"><span class=\"s3\">Nie zawiod\u0142am si\u0119 na Ferr<\/span><span class=\"s4\">\u00e1ndezie \u2013 rzadko kto potrafi tak pi\u0119knie kszta\u0142towa\u0107 fraz\u0119 i pos\u0142ugiwa\u0107 si\u0119 tak ci\u0105g\u0142ym i kr\u0105g\u0142ym legato jak on. Wyrafinowany d\u017awi\u0119k wiolonczeli Stradivariusa \u201eLord Aylesford\u201d z 1696 roku dodawa\u0142 jego grze atrakcyjnych kolor\u00f3w. Mo\u017cna wybaczy\u0107 kilka usterek intonacyjnych, cho\u0107 ich pojawienie si\u0119 by\u0142o dla mnie zaskakuj\u0105ce ze wzgl\u0119du na wysok\u0105 klas\u0119 tego muzyka. To F<\/span><span class=\"s3\">err<\/span><span class=\"s4\">\u00e1ndeza mo\u017cna uzna\u0107 lidera tego tria instrumentalnego, to on nadawa\u0142 ton, dynamik\u0119 i potoczysto\u015b\u0107 interpretacji <i>Koncertu potr\u00f3jnego<\/i>. Arty\u015bci mieli du\u017co czasu na pr\u00f3by, w sumie trzy dni pr\u00f3b z orkiestr\u0105, a wcze\u015bniej pr\u00f3by w triu bez orkiestry, dzi\u0119ki czemu uzyskali sp\u00f3jno\u015b\u0107 brzmienia, s\u0142yszaln\u0105 zw\u0142aszcza w duecie smyczkowym \u2013 <\/span><span class=\"s3\">Yu-Chien Tseng i Pablo Ferr<\/span><span class=\"s4\">\u00e1ndez pi\u0119knie ze sob\u0105 dialogowali. W pierwszej cz\u0119\u015bci utworu mia\u0142am wra\u017cenie, \u017ce skrzypek gra bez \u201enerwu\u201d, nieco zamazuj\u0105c artykulacj\u0119. P\u00f3\u017aniej si\u0119 jednak rozegra\u0142i w trzeciej cz\u0119\u015bci, z temperamentem i wyczuciem stylu poprowadzi\u0142 temat poloneza. Szymon Nehring nie stara\u0142 si\u0119 zdominowa\u0107 partner\u00f3w (nie o to przecie\u017c chodzi), ale to on \u2013 dzi\u0119ki szlachetno\u015bci i subtelno\u015bci tonu oraz wra\u017cliwo\u015bci na zmiany harmoniczne w partii fortepianu \u2013 wprowadza\u0142 do tej ciekawej interpretacji element romantyczny, przywo\u0142uj\u0105c echa <i>III Koncertu fortepianowego<\/i> <i>c-moll <\/i>Beethovena.<\/span><\/p>\n<p class=\"p7\"><span class=\"s5\">3. <\/span><\/p>\n<p class=\"p4\"><span class=\"s6\">Sinfoni\u0105 Varsovi\u0105 dyrygowa\u0142 do\u015bwiadczony i uznany niemiecki dyrygent Lothar Zagrosek, kt\u00f3ry fachu kapelmistrza uczy\u0142 si\u0119 pod kierunkiem Hansa Swarowskiego, Istvana Kertesza, Bruno Maderny i Herberta von Karajana. W swoim dorobku fonograficznym ma rejestracje ma\u0142o znanych oper, przywracanych od niedawna do repertuar, np. <i>Cesarza Atlantydy <\/i>Viktora Ullmanna. Cho\u0107 uwertura <i>Coriolan <\/i>op. 62 nie zabrzmia\u0142a pod je<\/span>go batut\u0105 idealnie (pojawi\u0142o si\u0119 kilka nier\u00f3wnych wej\u015b\u0107, m. in. tr\u0105bki i skrzypiec), to z kolei cykl pie\u015bni Hectora Berlioza <i>Les nuits \u00e9t\u00e9 <\/i>pod jego batut\u0105 by\u0142y pozytywnym przyk\u0142adem towarzyszenia soli\u015bcie, w tym przypadku francuskiej mezzosopranistce Stephanie d\u2019Oustrac. Sze\u015b\u0107 pie\u015bni Berlioza do s\u0142\u00f3w Teofila Gautier, w kt\u00f3rych powraca bolesny temat ko\u0144ca mi\u0142o\u015bci, utraty ukochanej osoby, melancholii i \u015bmierci, sta\u0142y si\u0119 ciekawym dope\u0142nieniem wykonanego kilka godzin wcze\u015bniej cyklu <i>Winterreise<\/i> Schuberta. Marzycielski romantyzm tych pie\u015bni, pragnienie przej\u015bcia na drug\u0105, lepsz\u0105 stron\u0119 jako symbol wolno\u015bci i motyw podr\u00f3\u017cy w pie\u015bni sz\u00f3stej <i>L\u2019\u00eele inconnue <\/i>(\u201eDok\u0105d chcesz jecha\u0107? Pi\u0107 kaw\u0119 na Bali?\u201d), sprawiaj\u0105, \u017ce pie\u015bni Berlioza maj\u0105 \u0142agodniejsz\u0105, nie tak tragiczn\u0105 wymow\u0119, jak ma to miejsce w <i>Podr\u00f3\u017cy zimowej <\/i>Schuberta. S\u0105 rzadko wykonywane, postanowi\u0142a je przedstawi\u0107 Joanna Wnuk-Nazarowa, cz\u0142onkini Rady Programowej festiwalu. Berlioz skomponowa\u0142 je w 1842 roku na g\u0142os i fortepian, z czasem przerobi\u0142 parti\u0119 fortepianu na orkiestr\u0119, staj\u0105c si\u0119 jednym z prekursor\u00f3w pie\u015bni symfonicznej, rozwini\u0119tej w pe\u0142ni na prze\u0142omie XIX i XX wieku. By\u0142 przecie\u017c mistrzem instrumentacji, co pokaza\u0142 w pe\u0142ni w swojej <i>Symfonii fantastycznej<\/i>. R\u00f3wnie\u017c w cyklu <i>Les nuits \u00e9t\u00e9 <\/i>pos\u0142u\u017cy\u0142 si\u0119 wyrafinowanymi \u015brodkami kolorystyki orkiestrowej, kt\u00f3r\u0105 \u015bwietnie wydoby\u0142a Sinfonia Varsovia ze swoim koncertmistrzem Jakubem Hauf\u0105 (np. fla\u017coletowe solo skrzypiec w pie\u015bni <i>Au cimiti\u00e8re: clair de lune<\/i>)<i>.<\/i><\/p>\n<p class=\"p4\"><b>Anna S. D\u0119bowska<\/b><\/p>\n<p class=\"p4\"><i>Niedziela, 7 kwietnia, godz. 19.30, Filharmonia Narodowa w Warszawie<\/i><\/p>\n<p>Fot. Bruno Fidrych<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Program wieczornego koncertu inauguracyjnego wype\u0142ni\u0142 popisowy Koncert potr\u00f3jny C-dur Ludwiga van Beethovena w wykonaniu laureat\u00f3w czo\u0142owych konkurs\u00f3w muzycznych oraz rzadko wykonywane pie\u015bni Hectora Berlioza. Fot. Bruno Fidrych &nbsp; 1. Orkiestra Sinfonia Varsovia (w znakomitej formie) pod dyrekcj\u0105 Lothara Zagroska towarzyszy\u0142a w Koncercie C-dur na skrzypce, wiolonczel\u0119 i fortepian Ludwiga van Beethovena trzem znakomitym solistom m\u0142odego [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":8,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-745","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/745","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/users\/8"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=745"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/745\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":817,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/745\/revisions\/817"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=745"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}