{"id":742,"date":"2019-04-08T12:22:05","date_gmt":"2019-04-08T10:22:05","guid":{"rendered":"http:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/?page_id=742"},"modified":"2019-04-09T11:21:16","modified_gmt":"2019-04-09T09:21:16","slug":"podroz-zimowa-christiana-gerhahera","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/podroz-zimowa-christiana-gerhahera\/","title":{"rendered":"Podr\u00f3\u017c zimowa Christiana Gerhahera"},"content":{"rendered":"<p><\/p>\n<p class=\"p2\"><span class=\"s1\">Motywem przewodnim tegorocznego festiwalu jest pie\u015b\u0144 romantyczna. <\/span>Festiwal rozpocz\u0105\u0142 si\u0119 z wysokiego pu\u0142apu \u2013 od wykonania jednego z najwspanialszych dzie\u0142 w historii muzyki, cyklu pie\u015bni <i>Winterreise<\/i> Franza Schuberta do s\u0142\u00f3w Wilhelma M<span class=\"s2\">\u00fcllera.<\/span><\/p>\n<p><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"alignnone  wp-image-753\" src=\"http:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-content\/uploads\/sites\/9\/2019\/04\/BF190407_4538-300x200.jpg\" alt=\"\" width=\"830\" height=\"553\" srcset=\"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-content\/uploads\/sites\/9\/2019\/04\/BF190407_4538-300x200.jpg 300w, https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-content\/uploads\/sites\/9\/2019\/04\/BF190407_4538-768x512.jpg 768w, https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-content\/uploads\/sites\/9\/2019\/04\/BF190407_4538-1024x683.jpg 1024w, https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-content\/uploads\/sites\/9\/2019\/04\/BF190407_4538.jpg 1443w\" sizes=\"auto, (max-width: 830px) 100vw, 830px\" \/><\/p>\n<p class=\"p4\"><span class=\"s3\">1.<\/span><\/p>\n<p class=\"p4\"><span class=\"s3\"><i>Winterreise<\/i> mia\u0142 \u015bpiewa\u0107 baryton Matthias Goerne w duecie z pianist\u0105 Markusem Hinter\u00e4userem, jednak wzgl\u0119dy zdrowotne nie pozwoli\u0142y mu zjawi\u0107 si\u0119 w Warszawie. Zaproszenie na zast\u0119pstwo przyj\u0105\u0142 inny znakomity niemiecki baryton i specjalista od repertuaru pie\u015bniowego \u2013 Christian Gerhaher, dla kt\u00f3rego by\u0142a to pierwsza artystyczna wizyta w Polsce. <\/span><\/p>\n<p class=\"p4\"><span class=\"s3\">2.<\/span><\/p>\n<p class=\"p4\"><span class=\"s3\">Znam p\u0142yty Gerhahera z pie\u015bniami Schuberta, Schumanna i Mahlera, wielokrotnie wyr\u00f3\u017cniane nagrod\u0105 niemieckiej fonografii ECHO Klassik i Gramophone Award. W jego interpretacjach pie\u015b\u0144 jest umuzycznion\u0105 poezj\u0105, s\u0142ycha\u0107, jak muzyka wyrasta z tre\u015bci s\u0142\u00f3w i ni\u0105 si\u0119 \u017cywi, jak s\u0142owa przekszta\u0142caj\u0105 si\u0119 w d\u017awi\u0119ki o r\u00f3\u017cnych wysoko\u015bciach i nat\u0119\u017ceniach emocji. Cho\u0107 Christian Gerhaher uprawia r\u00f3wnie\u017c wokalistyk\u0119 sceniczn\u0105 i nie stroni od opery (odnosi\u0142 triumfy m. in. jako Don Giovanni i Wozzeck), w pie\u015bniach potrafi sta\u0107 si\u0119 idealnym s\u0142ug\u0105 muzyki i poezji, unikaj\u0105c popisowo\u015bci i eksponowania urody swojego g\u0142osu z innych powod\u00f3w ni\u017c te, kt\u00f3re wynikaj\u0105 z tre\u015bci wykonywanego dzie\u0142a. Znakomitym przyk\u0142adem jest jego nagrania cyklu <i>Melancholie<\/i> op. 74 Roberta Schumanna, w kt\u00f3rym ka\u017cdy niuans ma znaczenie, najwa\u017cniejsza jest gra p\u00f3\u0142cieni, wyra\u017canych w dynamice piano i piano pianissimo, dlatego s\u0142ucha si\u0119 tego z uwag\u0105 i w napi\u0119ciu, niemal spijaj\u0105c s\u0142owa z ust \u015bpiewaka; tym bardziej, \u017ce Gerhaher dysponuje wzorow\u0105 dykcj\u0105. Mia\u0142 znakomitych mistrz\u00f3w: jako student Wy\u017cszej Szko\u0142y Muzycznej w Monachium korzysta\u0142 z porad takich mistrz\u00f3w repertuaru pie\u015bniowego, jak <\/span><span class=\"s4\">Dietrich Fischer-Dieskau czy Elisabeth Schwarzkopf.<\/span><\/p>\n<p class=\"p4\"><span class=\"s3\">3.<\/span><\/p>\n<p class=\"p4\"><span class=\"s3\">Znaj\u0105c wi\u0119c z nagra\u0144 gi\u0119tko\u015b\u0107 i aksamitno\u015b\u0107 g\u0142osu Christiana Gerhahera i subtelno\u015b\u0107 jego interpretacji, zaciera\u0142am r\u0119ce w oczekiwaniu na <i>Winterreise<\/i>. Nie zawiod\u0142am si\u0119, cho\u0107 solista zaskoczy\u0142 mnie cz\u0119stym u\u017cywanie dynamiki forte i forte fortissimo, kt\u00f3re w niedobrej akustyce Zamku Kr\u00f3lewskiego brzmia\u0142o momentami zbyt ostro i krzykliwie (akustyka Sali Wielkiej nigdy nie by\u0142a sprzymierze\u0144cem wyst\u0119puj\u0105cych w niej solist\u00f3w). <\/span><\/p>\n<p class=\"p4\"><span class=\"s3\"><i>Winterreise <\/i>(1827), cykl, kt\u00f3ry Schubert skomponowa\u0142 u kresu swojego \u017cycia, na rok przed \u015bmierci\u0105, to muzyka przygaszonych emocji, z kt\u00f3rej takt\u00f3w, jak z dogasaj\u0105cego ogniska, unosi si\u0119 czasem iskra lub p\u0142omie\u0144, kt\u00f3ry jednak szybko ga\u015bnie i zostaje poch\u0142oni\u0119ty przez popi\u00f3\u0142. Narrator 24 pie\u015bni Schuberta, w\u0119drowiec przemierzaj\u0105cy zimowy krajobraz, m\u0142odzieniec odtr\u0105cony przez narzeczon\u0105, przechodzi przez piek\u0142o traumatycznych uczu\u0107 i \u015bpiewa o tym, \u017ce jego \u201eserce zastyg\u0142o\u201d, a w nim zastyg\u0142 r\u00f3wnie\u017c obraz ukochanej. To w\u0119dr\u00f3wka psychologiczna, od rozpaczy, przez stopniowe pogr\u0105\u017canie si\u0119 w szale\u0144stwie, a\u017c po decyzj\u0119 o odej\u015bciu ze znienawidzonego \u015bwiata, by\u0107 mo\u017ce powstrzyman\u0105 dzi\u0119ki pojawieniu si\u0119 drugiego cz\u0142owieka \u2013 lirnika \u2013 w ostatniej, 24. pie\u015bni <i>Lirnik.<\/i><\/span><\/p>\n<p class=\"p4\"><span class=\"s3\">4.<\/span><\/p>\n<p class=\"p4\"><span class=\"s3\">Gerhaher i towarzysz\u0105cy mu pianista Gerold Huber postawili na kontrast dynamiki i nastroju. W w\u0119drowcu zosta\u0142o jeszcze du\u017co si\u0142y i wewn\u0119trznego \u017caru, dlatego niekt\u00f3re frazy i ca\u0142e pie\u015bni, np. <i>Nad rzek\u0105<\/i>, s\u0105 tak burzliwe i gwa\u0142towne. Mo\u017cna to interpretowa\u0107 jako krzyk serca, nawet je\u015bli Gerhaher momentami zdawa\u0142 si\u0119 nadu\u017cywa\u0107 si\u0142y g\u0142osu. Za to jak pi\u0119knie uczyni\u0142 z 12. pie\u015bni <i>Samotno\u015b\u0107 <\/i>centrum dramaturgiczne ca\u0142ego cyklu: w mrocznym przyt\u0142umieniu, introwertycznym wycofaniu emocji, kry\u0142 si\u0119 b\u00f3l odrzuconego przez \u015bwiat wra\u017cliwca. Po tej pie\u015bni przej\u015bcie do nast\u0119pnego utworu <i>Die Post <\/i>(z tonacji d-moll do Es-dur) by\u0142o jak wyj\u015bcie promienia s\u0142onecznego zza ci\u0119\u017ckiej ciemnej chmury \u2013 Gerhaher i Huber zrobili to znakomicie. <\/span><\/p>\n<p class=\"p4\"><span class=\"s3\">Koncertuj\u0105 ze sob\u0105 od ponad 30 lat, poznali si\u0119 jeszcze w czasie studi\u00f3w w Monachium. Rzadko dzi\u015b si\u0119 zdarzaj\u0105 tak trwa\u0142e duety. Dopasowani s\u0105 do siebie barw\u0105, nastrojem i ekspresj\u0105. Jednomy\u015blni. Jeszcze jedna cecha interpretacji Gerhahera: element epicki. Artysta wzi\u0105\u0142 ca\u0142y cykl w meta- nawias, jakby opowiadaj\u0105c poprzez muzyk\u0119 o losie pewnego nieszcz\u0119\u015bliwego cz\u0142owieka, a tak naprawd\u0119 o losie ka\u017cdego z nas. By\u0142o w tym co\u015b szlachetnie archaicznego, si\u0119gaj\u0105cego do pocz\u0105tk\u00f3w poezji i muzyki \u2013 jakby\u015bmy s\u0142uchali w\u0119drownego pie\u015bniarza, antycznego <i>aojdy<\/i>, Homera opisuj\u0105cego nie wielkie bitwy heros\u00f3w, ale wewn\u0119trzne konflikty i wojny cz\u0142owieka z samym sob\u0105. <\/span><\/p>\n<p class=\"p4\"><span class=\"s3\">5.<\/span><\/p>\n<p class=\"p4\"><span class=\"s3\">Wielki plus dla organizator\u00f3w za zeszyt ze s\u0142owami <i>Winterreise <\/i>w oryginale i w polskim przek\u0142adzie Anny Przyby\u0142owicz-Kaczmarowej. Ka\u017cdy ze s\u0142uchaczy znalaz\u0142 po jednym egzemplarzu na swoim fotelu i m\u00f3g\u0142 \u015bledzi\u0107 tekst w trakcie wykonania utworu. Taka rzetelno\u015b\u0107 i szacunek dla odbiorcy rzadko si\u0119 dzi\u015b zdarza.<\/span><\/p>\n<p class=\"p4\"><span class=\"s3\"><b>Anna S. D\u0119bowska<\/b><\/span><\/p>\n<p class=\"p4\"><span class=\"s3\"><i>Niedziela, 7 kwietnia, godz. 17, Zamek Kr\u00f3lewski<\/i><\/span><\/p>\n<p>Fot. Bruno Fidrych<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Motywem przewodnim tegorocznego festiwalu jest pie\u015b\u0144 romantyczna. Festiwal rozpocz\u0105\u0142 si\u0119 z wysokiego pu\u0142apu \u2013 od wykonania jednego z najwspanialszych dzie\u0142 w historii muzyki, cyklu pie\u015bni Winterreise Franza Schuberta do s\u0142\u00f3w Wilhelma M\u00fcllera. 1. Winterreise mia\u0142 \u015bpiewa\u0107 baryton Matthias Goerne w duecie z pianist\u0105 Markusem Hinter\u00e4userem, jednak wzgl\u0119dy zdrowotne nie pozwoli\u0142y mu zjawi\u0107 si\u0119 w Warszawie. [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":8,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-742","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/742","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/users\/8"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=742"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/742\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":755,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/742\/revisions\/755"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=742"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}