<\/p>\n
Du\u017cym odkryciem tego festiwalu jest muzyka kameralna Krzysztofa Pendereckiego.<\/p>\n
<\/p>\n
1.<\/p>\n
To jedna z najwa\u017cniejszych ga\u0142\u0119zi jego tw\u00f3rczo\u015bci, a jego kwartety smyczkowe, Sekstet<\/i> czy II Sonata skrzypcowa <\/i>to oczywi\u015bcie dzie\u0142a znane, uznane i cz\u0119sto wykonywane. Ale nawet dla kogo\u015b, kto zna te utwory i dobrze orientuje si\u0119 w dorobku Pendereckiego w dziedzinie kameralistyki, wiele rzeczy mog\u0142o by\u0107 odkryciem i mog\u0142o zosta\u0107 us\u0142yszane na nowo.<\/p>\n
2.<\/p>\n
Muzyk\u0119 Kwartetu na klarnet i trio smyczkowe<\/i> us\u0142yszeli\u015bmy np. w dw\u00f3ch wersjach, co da\u0142o pole do analizy, jak kompozytor wykorzysta\u0142 materia\u0142 orygina\u0142u, aby stworzy\u0107 transkrypcj\u0119 na flet i orkiestr\u0119 smyczkow\u0105 (Sinfonietta nr 2<\/i>, patrz: koncert 19 listopada). Kwartet <\/i>w swojej pierwotnej wersji z 1993 roku zabrzmia\u0142 na czwartkowym koncercie w sali kameralnej Filharmonii Narodowej w wy\u015bmienitym wykonaniu Michela Lethieca (klarnet), Agaty Szymczewskiej (skrzypce), Hwayoon Lee (alt\u00f3wka), korea\u0144skiej wychowanki Anne-Sophie Mutter, i Claudio Bohorqueza (wiolonczela). Lethiec snu\u0142 melancholijn\u0105 refleksj\u0119 w Notturno<\/em>, ca\u0142y kwartet zabrzmia\u0142 precyzyjnie i witalnie w Scherzu<\/em> i z przekor\u0105 w Serenadzie.<\/em>\u00a0Wyj\u0105tkow\u0105 urod\u0105 odznaczy\u0142o si\u0119 jednak muzykowanie w cz\u0119\u015bci czwartej (Abschied<\/em>): kadencja skrzypiec, wsp\u00f3lny oddech, my\u015bl i harmonia brzmienia mi\u0119dzy skrzypcami i klarnetem i ta tajemnicza, niepokoj\u0105ca nuta\u00a0f <\/i>trzymana przez kilkadziesi\u0105t takt\u00f3w przez wiolonczel\u0119 \u2013 Claudio Bohorquez znalaz\u0142 tak\u0105 proporcj\u0119 d\u017awi\u0119ku, aby by\u0107 w tle innych instrument\u00f3w, ale jednocze\u015bnie ca\u0142y czasu by\u0107 obecnym z t\u0105 pojedyncz\u0105, nurtuj\u0105c\u0105 nut\u0105 w \u015bwiadomo\u015bci s\u0142uchacza.<\/p>\n 3.<\/p>\n Ye-Eun Choi (skrzypce) i Krzysztof Ksi\u0105\u017cek (fortepian) przypomnieli m\u0142odzie\u0144cze Trzy miniatury <\/i>na skrzypce i fortepian z 1959 roku, kr\u00f3tki cykl skomponowany tu\u017c przed awangardowym prze\u0142omem w \u017cyciu kompozytora, ale ju\u017c wykazuj\u0105cy zainteresowanie Pendereckiego nietypowymi sposobami wydobycia d\u017awi\u0119ku, np. poprzez szarpanie przez pianist\u0119 strun fortepianu.<\/p>\n Najwi\u0119ksz\u0105 uczt\u0105 by\u0142o jednak wykonanie kr\u00f3lewskiego Sekstetu<\/i>, arcydzie\u0142a kameralistyki pocz\u0105tku XXI wieku. Bohaterami tej interpretacji byli: Barry Douglas (fortepian), Radovan Vlatkovic (r\u00f3g), Michel Lethiec (klarnet), Arto Noras (wiolonczela) oraz Maria Machowska (skrzypce) i Katarzyna Budnik-Ga\u0142\u0105zka (alt\u00f3wka), kt\u00f3re to instrumentalistki zast\u0105pi\u0142y Mihael\u0119 Martin i Yuri Bashmeta. Wykonanie pe\u0142ne ruchliwo\u015bci, temperamentu, niezwyczajnej si\u0142y brzmienia (zw\u0142aszcza cz\u0119\u015b\u0107 pierwsza Allegro moderato<\/i>), ale te\u017c wyciszenia i kontemplacji (Larghetto<\/i>). To jasne, \u017ce takie festiwalowe sk\u0142ady wybitnych muzyk\u00f3w solist\u00f3w i kameralist\u00f3w, kt\u00f3re powstaj\u0105 ad hoc<\/em> na potrzeby wybranego koncertu, a nie graj\u0105 ze sob\u0105 na co dzie\u0144, si\u0142\u0105 rzeczy nie mog\u0105 wyr\u00f3\u017cnia\u0107 si\u0119 idealnym, organicznym zgraniem si\u0119 i wypracowanym w zespole d\u017awi\u0119kiem. Mimo pewnym delikatnych usterek by\u0142o to jednak wykonanie na najwy\u017cszym poziomie, w kt\u00f3rej znakomici muzycy dali ponie\u015b\u0107 si\u0119 spontaniczno\u015bci dobrej energii wsp\u00f3lnego muzykowania.<\/p>\n Anna S. D\u0119bowska<\/b><\/p>\n Czwartek, 22 listopada 2018 roku, godz. 17, Filharmonia Narodowa<\/i><\/p>\n <\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Du\u017cym odkryciem tego festiwalu jest muzyka kameralna Krzysztofa Pendereckiego. 1. To jedna z najwa\u017cniejszych ga\u0142\u0119zi jego tw\u00f3rczo\u015bci, a jego kwartety smyczkowe, Sekstet czy II Sonata skrzypcowa to oczywi\u015bcie dzie\u0142a znane, uznane i cz\u0119sto wykonywane. Ale nawet dla kogo\u015b, kto zna te utwory i dobrze orientuje si\u0119 w dorobku Pendereckiego w dziedzinie kameralistyki, wiele rzeczy […]<\/p>\n","protected":false},"author":8,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-716","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/716","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/users\/8"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=716"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/716\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":721,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/716\/revisions\/721"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=716"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}