To by\u0142 wzruszaj\u0105cy koncert \u2013 czym\u015b niezwyk\u0142ym by\u0142o widzie\u0107 Krzysztofa Pendereckiego otoczonego grup\u0105 m\u0142odych muzyk\u00f3w, w dw\u00f3ch przypadkach wr\u0119cz nastolatk\u00f3w. W zabytkowej sali Teatru Stanis\u0142awowskiego w \u0141azienkach Kr\u00f3lewskich w Warszawie, gdzie odby\u0142 si\u0119 koncert muzyki kameralnej, jubilat po wykonaniu kolejnych utwor\u00f3w \u015bpieszy\u0142 na scen\u0119, aby gratulowa\u0107 wykonawcom. Na koniec stan\u0105\u0142 przed publiczno\u015bci\u0105 i fotoreporterami otoczony wszystkimi muzykami, kt\u00f3rzy wzi\u0119li udzia\u0142 w tym koncercie, a by\u0142a to ca\u0142kiem spora grupa.<\/p>\n
<\/p>\n
Osiem wiolonczel\u2026 P\u00f3\u0142 wieku r\u00f3\u017cnicy I Sonata skrzypcowa nale\u017cy do utwor\u00f3w szkolnych kompozytora \u2013 Penderecki napisa\u0142 j\u0105 jako ucze\u0144 \u015aredniej Szko\u0142y Muzycznej w Krakowie w klasie Franciszka Sko\u0142yszewskiego. P\u00f3\u017aniej wycofa\u0142 j\u0105, a na przywr\u00f3cenie jej do \u017cycia koncertowego zgodzi\u0142 si\u0119 dopiero w 1992 roku. Utw\u00f3r \u201eszkolny\u201d, ale jak\u017ce mistrzowski, pisany jeszcze pod wp\u0142ywem neoklasycyzmu, z echami tw\u00f3rczo\u015bci p\u00f3\u017anego Prokofiewa. W wykonaniu Marty Kowalczyk (skrzypce) i \u0141ukasza Chrz\u0119szczyka (fortepian) zabrzmia\u0142a bardzo atrakcyjnie, z nerwem i swad\u0105. Muzycy stworzyli dobrze rozumiej\u0105cy si\u0119 duet. Marta Kowalczyk, kt\u00f3ra rzadko wyst\u0119puje w Polsce, jest wy\u015bmienit\u0105 skrzypaczk\u0105. Ma \u015bwietn\u0105 artykulacj\u0119, potrafi gra\u0107 kr\u0105g\u0142\u0105, dojrza\u0142\u0105 fraz\u0105, ale te\u017c ostro i dosadnie tam, gdzie wymaga tego kompozytor. Studiowa\u0142a na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie u Jana Staniendy, Royal Academy of Music w Londynie u Gy\u00f6rgya Pauka i u Salvatore Accardo w Cremonie. Obecnie jest koncertmistrzyni\u0105 Sinfonieorchester Basel. Krzysztofa Pendereckiego pozna\u0142a w 2014 roku, gdy w Purcell Room w Londynie gra\u0142a w jego obecno\u015bci II Sonat\u0119 skrzypcow\u0105. Od tej pory w\u0142\u0105czy\u0142a do swojego repertuaru jeszcze La Foli\u0119 i II Koncert skrzypcowy \u201eMetamorfozy\u201d, a kompozytor wysoko j\u0105 ceni.<\/p>\n Fortepian jako motor \u2026 i sze\u015b\u0107 wiolonczel Anna S. D\u0119bowska <\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":" To by\u0142 wzruszaj\u0105cy koncert \u2013 czym\u015b niezwyk\u0142ym by\u0142o widzie\u0107 Krzysztofa Pendereckiego otoczonego grup\u0105 m\u0142odych muzyk\u00f3w, w dw\u00f3ch przypadkach wr\u0119cz nastolatk\u00f3w. W zabytkowej sali Teatru Stanis\u0142awowskiego w \u0141azienkach Kr\u00f3lewskich w Warszawie, gdzie odby\u0142 si\u0119 koncert muzyki kameralnej, jubilat po wykonaniu kolejnych utwor\u00f3w \u015bpieszy\u0142 na scen\u0119, aby gratulowa\u0107 wykonawcom. Na koniec stan\u0105\u0142 przed publiczno\u015bci\u0105 i fotoreporterami otoczony […]<\/p>\n","protected":false},"author":8,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-705","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/705","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/users\/8"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=705"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/705\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":706,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/705\/revisions\/706"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=705"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
\n<\/strong>\u201eMam dobre ucho do smyczk\u00f3w\u201d \u2013 powiedzia\u0142 kiedy\u015b Krzysztof Penderecki. Jego tw\u00f3rczo\u015b\u0107 jest tego najlepszym dowodem: istotnie bardzo wiele swoich utwor\u00f3w przeznaczy\u0142 na instrumenty smyczkowe, ze szczeg\u00f3ln\u0105 preferencj\u0105 dla wiolonczeli i skrzypiec, natomiast z du\u017c\u0105 ostro\u017cno\u015bci\u0105 podchodzi\u0142 do fortepianu. Po pi\u0105tkowej inauguracji festiwalu, kt\u00f3rej wydarzeniem by\u0142 II Koncert wiolonczelowy w wykonaniu Amita Peleda, w sobotnie po\u0142udnie zn\u00f3w zabrzmia\u0142a wiolonczela \u2013 nawet nie jedna, ale osiem, bo koncert rozpocz\u0119\u0142o Agnus Dei z Polskiego Requiem w wersji na grup\u0119 wiolonczel (2007). Wykonawcami byli: Danjulo Ishizaka, Rafa\u0142 Kwiatkowski, Maja Bogdanovi\u0107, Karolina Jaroszewska, Maciej Ku\u0142akowski, Karol Marianowski, a tak\u017ce najm\u0142odsze pokolenie: 16-letni Micha\u0142 Balas i jego r\u00f3wie\u015bnik Krzysztof Michalski \u2013 obaj wygrali w marcu tego roku Johansen International Competition for Young String Players\u00a0w Waszyngtonie. \u00d3w powsta\u0142y na czas festiwalu oktet by\u0142 znakomicie zestrojony, ze \u015bpiewnie zaintonowanymi solowymi wypowiedziami Rafa\u0142a Kwiatkowskiego i Karola Marianowskiego. By\u0142a to interpretacja pe\u0142na patosu i rozmachu, jak\u017ce inna od ch\u00f3ralnych wykona\u0144 Agnus Dei, w kt\u00f3rych dominuj\u0119 nie\u015bmia\u0142a skarga i pro\u015bba. Ale by\u0142a to interpretacja pi\u0119kna, z du\u017c\u0105 doz\u0105 emocjonalnego zaanga\u017cowania.<\/p>\n
\n<\/strong>Po Agnus Dei zabrzmia\u0142y dwie sonaty skrzypcowe Pendereckiego. Dzieli je niemal wszystko: czas powstania rozpi\u0119ty mi\u0119dzy rokiem 1953 a 2000, stylistyka i skala wyobra\u017ani oraz dob\u00f3r \u015brodk\u00f3w kompozytorskich.<\/p>\n
\n<\/strong>II Sonat\u0119 skrzypcow\u0105 na festiwalu wykona\u0142a jednak inna skrzypaczka \u2013 Ju-Young Baek, kt\u00f3rej r\u00f3wnie\u017c partnerowa\u0142 na fortepianie \u0141ukasz Chrz\u0119szczyk. Ile\u017c wyobra\u017ani i skrzypcowych umiej\u0119tno\u015bci trzeba posiada\u0107, aby wykona\u0107 t\u0119 tak zmienn\u0105 wyrazowo sonat\u0119, kt\u00f3r\u0105 Penderecki skomponowa\u0142 dla Anne-Sophie Mutter. Ju-Young Baek bardzo dobrze poradzi\u0142a sobie z tym trudnym zadaniem: nawet je\u015bli postmodernistyczne tango w cz\u0119\u015bci drugiej (Allegro scherzando) zabrzmia\u0142o nieco zbyt delikatnie i pastelowo, to jednak ca\u0142a sonata brzmia\u0142a niezwykle drapie\u017cnie, a niekt\u00f3re fragmenty, jak szeroka kulminacja w cz\u0119\u015bci drugiej, by\u0142y naprawd\u0119 \u015bwietnie zrobione. Bardzo tej interpretacji pom\u00f3g\u0142 pianista \u2013 \u0141ukasz Chrz\u0119szczyk zaprezentowa\u0142 si\u0119 jako doskona\u0142y kameralista \u2013 jest przecie\u017c wychowankiem Mai Nosowskiej w zakresie kameralistyki fortepianowej (UMFC). Znakomicie radzi\u0142 sobie z wirtuozowskimi wykonaniami partii fortepianu, by\u0142 motorem narracji muzycznej, wydawa\u0142o si\u0119, \u017ce to w\u0142a\u015bnie fortepian niesie ca\u0142\u0105 t\u0119 kunsztown\u0105 struktur\u0119, jak\u0105 jest tekst II Sonaty i prze do przodu z nies\u0142ychan\u0105 dynamik\u0105. Zas\u0142ucha\u0142am si\u0119.<\/p>\n
\n<\/strong>Jak klamr\u0105 zamkn\u0119\u0142o koncert wykonanie kolejnego utworu na grup\u0119 wiolonczel \u2013 Ciaccony in memoriam Giovanni Paolo II (2015) na sze\u015b\u0107 instrument\u00f3w. Tym razem w\u015br\u00f3d wykonawc\u00f3w znalaz\u0142 si\u0119 wenezuelski mistrz Claudio Bohorquez oraz m\u0142ody zdolny Maciej Ku\u0142akowski, zwyci\u0119zca X Mi\u0119dzynarodowego Konkursu Wiolonczelowego im. Witolda Lutos\u0142awskiego w Warszawie (2015). Ale nie by\u0142o to miejsce na solistyczne popisy, muzycy tworzyli organiczn\u0105 ca\u0142o\u015b\u0107, a z polifonicznego splotu, z kt\u00f3rego zosta\u0142a utkana Ciaccona, co jaki\u015b czas wysnuwa\u0142 si\u0119 pojedynczy solowy g\u0142os wiolonczeli prowadz\u0105cej temat lub kontrapunktuj\u0105cej mu (i tu zaciekawi\u0142a mnie serbska wiolonczelistka Maja Bogdanovi\u0107).<\/p>\n
\nSobota, 17 listopada 2018 roku, godz. 12,
\nTeatr Stanis\u0142awowski w \u0141azienkach Kr\u00f3lewskich<\/p>\n