Okre\u015blenie \u201eorkiestra m\u0142odzie\u017cowa\u201d bywa myl\u0105ce – mo\u017ce kojarzy\u0107 si\u0119 z zespo\u0142em muzycznym bardzo m\u0142odych ludzi, wobec kt\u00f3rego nale\u017cy stosowa\u0107 taryf\u0119 ulgow\u0105, bo dopiero zaczynaj\u0105 i ucz\u0105 si\u0119 na b\u0142\u0119dach. Nic z tych rzeczy nie mia\u0142o miejsca w przypadku Junge Deutsche Philharmonie z Frankfurtu, kt\u00f3ra w niedziel\u0119 w Filharmonii Narodowej pokaza\u0142a profesjonalizm na najwy\u017cszym poziomie. To wielka orkiestra symfoniczna, w sk\u0142ad wchodzi oko\u0142o stu os\u00f3b w wieku od 18 do 28 lat. Co zastanawiaj\u0105ce muzycy ci nie pracuj\u0105 ze sob\u0105 regularnie – spotykaj\u0105 si\u0119 kilkakrotnie w ci\u0105gu roku, aby przez pewien czas odbywa\u0107 intensywne pr\u00f3by, po kt\u00f3rych ruszaj\u0105 w tras\u0119 koncertow\u0105. Rezultaty s\u0105 ol\u015bniewaj\u0105ce. Nie jest to zesp\u00f3\u0142, kt\u00f3ry m\u0142odzie\u0144czym zapa\u0142em tuszuje braki warsztatowe. To s\u0105 profesjonalni muzycy, kt\u00f3rzy potrafi\u0105 precyzyjnie zrealizowa\u0107 ka\u017cd\u0105 wskaz\u00f3wk\u0119 i wymagania dyrygenta. St\u0105d porywaj\u0105ca interpretacja Symfonii fantastycznej <\/i>Hectora Berlioza.<\/p>\n
Tym dyrygentem by\u0142 w niedziel\u0119 35-letni David Afkham, g\u0142\u00f3wny dyrygent Orquesta Nacional de Espa\u00f1a w Madrycie. Ma on du\u017ce do\u015bwiadczenie w pracy z orkiestrami m\u0142odzie\u017cowymi – przypomnijmy, \u017ce w 2012 roku na Festiwalu Beethovenowskim dyrygowa\u0142 Gustav Mahler Jugendorchester, kt\u00f3ra wykona\u0142a VII Symfoni\u0119 \u201eLeningradzk\u0105\u201d <\/i>Dymitra Szostakowicza.<\/p>\n
Ciekawe, \u017ce program koncertu w ca\u0142o\u015bci wype\u0142ni\u0142a muzyka francuska – jej specyficzna aura brzmieniowa jest przecie\u017c trudna do uchwycenia.<\/p>\n
Najpierw zabrzmia\u0142y dwa dzie\u0142a XX-wieczne. Les offrandes oubli\u00e9es <\/i>Oliviera Messiaena (1930) s\u0105 pierwszym utworem, kt\u00f3ry ten kompozytor opublikowa\u0142. W tej \u201emedytacji symfonicznej\u201d Messiaen katolik opowiedzia\u0142 d\u017awi\u0119kami o trzech aspektach wiary: adoracji krzy\u017ca, grzechu i eucharystii. To kr\u00f3tki utw\u00f3r o wspania\u0142ym kolorycie i intryguj\u0105cych efektach brzmieniowych dok\u0142adnie przekazanych s\u0142uchaczom przez m\u0142odych Niemc\u00f3w (np. \u015bwist fla\u017colet\u00f3w w grupie skrzypiec). Ile\u017c energii by\u0142o w \u015brodkowej cz\u0119\u015bci zatytu\u0142owanej\u00a0Grzech –<\/i>\u00a0wy\u015bcig ku otch\u0142ani, szale\u0144cze accelerando<\/i> i crescendo<\/i>. Afkham doskonale r\u00f3\u017cnicuje czas muzyczny, co wysz\u0142o na jaw r\u00f3wnie\u017c w nast\u0119pnych wykonanych w niedziel\u0119 utworach.<\/p>\n
Po Messiaenie zabrzmia\u0142 Henri Dutilleux – jego Tout un monde lointain <\/i>(1970) to utw\u00f3r koncertuj\u0105cy na wiolonczel\u0119 i orkiestr\u0119, w\u0142a\u015bciwie rodzaj koncertu wiolonczelowego, instrument solowy milknie w nim bowiem tylko momentami, w\u0142a\u015bciwie ca\u0142y czas jest przy g\u0142osie, spalaj\u0105c si\u0119 w lirycznej, to zn\u00f3w burzliwej, wirtuozowskiej narracji. Doskona\u0142ym wykonawc\u0105 tego utworu by\u0142 angielski wiolonczelista Steven Isserlis. Muzyka zdawa\u0142a si\u0119 przez niego przemawia\u0107. Totalna wolno\u015b\u0107 i rado\u015b\u0107 z grania – to by\u0142o s\u0142ycha\u0107 w grze Stevena Isserlisa.<\/p>\n
Pocz\u0105tek nale\u017ca\u0142 w ca\u0142o\u015bci do niego, bo pierwsza cz\u0119\u015b\u0107 utworu, Enigme<\/i>, to rodzaj improwizowanej rapsodii wiolonczeli, kt\u00f3rej towarzysz\u0105 delikatne tony perkusji. Podobnie w cz\u0119\u015bci drugiej (Regard<\/i>), w kt\u00f3rej jednak partia orkiestry cieszy zmys\u0142ow\u0105 g\u0119sto\u015bci\u0105 wsp\u00f3\u0142brzmie\u0144. Wsp\u00f3\u0142praca mi\u0119dzy Isserlisem i muzykami by\u0142a wzorowa. Zawsze razem, \u017cadnych pr\u00f3b dogonienia solisty. Precyzyjna maszyna orkiestrowa i dok\u0142adne gesty dyrygenta, kt\u00f3ry \u015bwietnie operowa\u0142 czasem. Kontrola nad materi\u0105 muzyczn\u0105. Podziw. Steven Isserlis jest wspania\u0142ym muzykiem, nic wi\u0119c dziwnego, \u017ce publiczno\u015b\u0107 wprost b\u0142aga\u0142a go o bisy: zagra\u0142 melodi\u0119 katalo\u0144sk\u0105 Song of the birds<\/i>, kt\u00f3r\u0105 ch\u0119tnie grywa\u0142 jego idol, Pablo Casals, oraz miniatur\u0119 zatytu\u0142owan\u0105 Taniec<\/i> Dymitra Kabalewskiego, w kt\u00f3rej \u017cartowa\u0142 i bawi\u0142 si\u0119 muzyk\u0105, niemal jak dziecko. Tak si\u0119 bawi\u0105 wirtuozi. P\u00f3\u017aniej na backstage’u<\/em> niemiecka m\u0142odzie\u017c otoczy\u0142a angielskiego wiolonczelist\u0119, zachwycona jego talentem bra\u0142a od niego autografy i fotografowa\u0142a si\u0119 smartfonami z mistrzem.<\/p>\n Druga cz\u0119\u015b\u0107 koncertu nale\u017ca\u0142a ju\u017c w stu procentach do Junge Deutsche Philharmonie, kt\u00f3ra rozwin\u0119\u0142a skrzyd\u0142a w Symfonii fantastycznej<\/i>. Pierwsz\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 zagrali z werw\u0105, z rozmachem eksponuj\u0105c kulminacje. II cz\u0119\u015b\u0107 pop\u0142yn\u0119\u0142a z elegancj\u0105 i wdzi\u0119kiem w rytmie walca, rozp\u0119dzona frenetycznie w rekapitulacji temat\u00f3w. Pocz\u0105tek III cz\u0119\u015bci popsu\u0142o nieco solo ro\u017cka angielskiego – graj\u0105cy na nim muzyk nie uchroni\u0142 si\u0119 przed kiksami. W IV i V muzycy Junge Deutsche Philharmonie pokazali, co to jest gra zespo\u0142owa i spoisto\u015b\u0107 brzmienia. C\u00f3\u017c za dramaturga, c\u00f3\u017c za narracja. Wspania\u0142a praca perkusji, kot\u0142\u00f3w i wielkiego b\u0119bna, grupy czterech fagot\u00f3w, instrument\u00f3w d\u0119tych blaszanych i smyczk\u00f3w. Junge Deutsche Philharmonie ma wspania\u0142\u0105 sekcj\u0119 instrument\u00f3w d\u0119tych drewnianych. \u015aci\u015ble odmierzone tempa, \u015bwiadomo\u015b\u0107 efektu brzmieniowego i funkcji poszczeg\u00f3lnych instrument\u00f3w, od kt\u00f3rych zgrania i koordynacji (uderzenia pa\u0142k\u0105, zad\u0119cia i dotkni\u0119cia strun smyczkiem) w tym jednym momencie, w u\u0142amku sekundy – zale\u017cy czytelno\u015b\u0107 ilustracyjnych efekt\u00f3w. Wymy\u015blanych, przypomnijmy, przez genialnego orkiestratora Berlioza, malarza d\u017awi\u0119k\u00f3w, kt\u00f3ry w Fantastycznej<\/i> sugestywnie pokazuje drog\u0119 na miejsce strace\u0144 w rytmie upiornego marsza oraz sabat czarownic w V cz\u0119\u015bci. Wspaniale brzmia\u0142 w niej solowy klarnet – s\u0142ysza\u0142o si\u0119 szyderczy pisk i wizg op\u0119tanych, dziki taniec na szata\u0144skiej uroczysto\u015bci.<\/p>\n Praca i talent – to mog\u0142aby by\u0107 dewiza Junge Deutsche Philharmonie.<\/p>\n Anna S. D\u0119bowska\u00a0 \u00a0<\/b><\/p>\n Koncert odby\u0142 si\u0119 25 marca o godz. 19.30 w Filharmonii Narodowej w Warszawie<\/em><\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Okre\u015blenie \u201eorkiestra m\u0142odzie\u017cowa\u201d bywa myl\u0105ce – mo\u017ce kojarzy\u0107 si\u0119 z zespo\u0142em muzycznym bardzo m\u0142odych ludzi, wobec kt\u00f3rego nale\u017cy stosowa\u0107 taryf\u0119 ulgow\u0105, bo dopiero zaczynaj\u0105 i ucz\u0105 si\u0119 na b\u0142\u0119dach. Nic z tych rzeczy nie mia\u0142o miejsca w przypadku Junge Deutsche Philharmonie z Frankfurtu, kt\u00f3ra w niedziel\u0119 w Filharmonii Narodowej pokaza\u0142a profesjonalizm na najwy\u017cszym poziomie. To […]<\/p>\n","protected":false},"author":8,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-634","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/634","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/users\/8"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=634"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/634\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":640,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/634\/revisions\/640"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=634"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}