Wybitny austriacki pianista wyst\u0119puje na Wielkanocnym Festiwalu Ludwiga van Beethovena od pocz\u0105tku istnienia tej imprezy, gdy jeszcze odbywa\u0142a si\u0119 ona w Krakowie. Wraz z przeprowadzk\u0105 festiwalu do Warszawy w 2004 roku, Rudolf Buchbinder zacz\u0105\u0142 wyst\u0119powa\u0107 regularnie na estradzie Filharmonii Narodowej.<\/p>\n
Pianista ten jest znakomitym interpretatorem utwor\u00f3w fortepianowych klasyk\u00f3w wiede\u0144skich, zw\u0142aszcza Haydna i Beethovena. Jest te\u017c jednym z niewielu pianist\u00f3w, kt\u00f3rzy maj\u0105 w repertuarze i regularnie wykonuj\u0105 wszystkie 32 sonaty fortepianowe Ludwiga van Beethovena. Przez 11 lat \u00a0sukcesywnie prezentowa\u0142 ten cykl na Wielkanocnym Festiwalu. Nieobce mu by\u0142o tak\u017ce podejmowanie innych wyzwa\u0144 – dwukrotnie wykona\u0142 w Warszawie komplet koncert\u00f3w fortepianowych Beethovena i to w ci\u0105gu jednego dnia (koncerty popo\u0142udniowe i wieczorne) – na taki wyczyn ma\u0142o kto jest w stanie si\u0119 porwa\u0107.<\/p>\n
Po rocznej nieobecno\u015bci na festiwalu El\u017cbiety Pendereckiej, Rudolf Buchbinder ponownie wyst\u0105pi\u0142 w Warszawie. I zn\u00f3w si\u0119gn\u0105\u0142 po sw\u00f3j ulubiony wiede\u0144ski repertuar: Mozarta, Schuberta i Beethovena.<\/p>\n
Zacz\u0105\u0142 od 12 Wariacji na temat \u201eAh, vous dirai-je, Maman\u201d <\/i>KV 265 Wolfganga Amadeusza Mozarta, jakby na rozgrzewk\u0119. Pokaza\u0142, \u017ce jest w \u015bwietnej formie i nadal potrafi si\u0119 bawi\u0107 perlistymi figuracjami, granymi w zdecydowanych tempach. Wyzwania dla prawej i lewej r\u0119ki oraz dla koordynacji obu r\u0105k, kt\u00f3re nios\u0105 ze sob\u0105 te wcale nie proste wariacje na temat prostej piosenki, sprawia\u0142y mu wr\u0119cz przyjemno\u015b\u0107.<\/p>\n
Jego interpretacj\u0119 4 Impromptus<\/i> op. 90 Franciszka Schuberta cechowa\u0142o klasyczne zr\u00f3wnowa\u017cenie sprzecznych \u017cywio\u0142\u00f3w, pogodnych i jasnych barw z ciemnymi i burzliwymi. Bo cho\u0107 Schubert to romantyk, to jednak nie znosi przesady i szerokich gest\u00f3w, dramatyczne napi\u0119cie jest w jego utworach skupione pod powierzchni\u0105 muzycznych temat\u00f3w o salonowej proweniencji. A przecie\u017c mimo to, Impromptu Ges-dur <\/i>niepokoi, a As-dur <\/i>chwyta za serce, gdy pojawia si\u0119 w nim tragiczny ton, jakby metafora losu cz\u0142owieka. Buchbinder to liryk, nie nadu\u017cywa dynamiki, zna proporcje, nie forsuje instrumentu, lecz lekkim dotkni\u0119ciem palc\u00f3w wydobywa z klawiatury mocne, g\u0142\u0119boki tony. \u015awietnie panuje nad form\u0105 i struktur\u0105 dzie\u0142a. W\u00a0Impromptus c-moll <\/i>wydoby\u0142 te\u017c polifoniczny splot g\u0142os\u00f3w, z kt\u00f3rych Schubert zbudowa\u0142 swoje wariacje na temat wcale niebanalnego marsza.<\/p>\n
Drug\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 recitalu wype\u0142ni\u0142y dwie sonaty fortepianowe Ludwiga van Beethovena: G-dur<\/i> op. 14 nr 2 i f-moll <\/i>op. 57 Appassionata<\/i>, w kt\u00f3rych da\u0142 popis kszta\u0142towania formy sonatowej. Fantastyczna artykulacja, kt\u00f3r\u0105 dysponuje Buchbinder, i nasycenie d\u017awi\u0119ku energi\u0105 i spr\u0119\u017cysto\u015bci\u0105, sprawi\u0142o, \u017ce obu sonat s\u0142ucha\u0142o si\u0119 z napi\u0119ciem, cho\u0107 Appassionata<\/i>, skomponowana w tym samym czasie, co V Symfonia c-moll<\/i>, \u201esymfonia losu\u201d, operuje bardzo wyrazistymi emocjami i jest utworem niezwykle efektownym. Rudolf Buchbinder nie pozwala sobie jednak nigdy na przesad\u0119 czy granie dla wirtuozowskiego efektu.<\/p>\n
Na bis artysta wykona\u0142 Allegretto <\/i>z Beethovenowskiej\u00a0Sonaty d-moll <\/i>op. 31 nr 2 (z przydomkiem Burza<\/i>), kt\u00f3re mog\u0142oby by\u0107 natchnieniem dla Schuberta. Wdzi\u0119czne, cho\u0107 niepozbawione intryguj\u0105cych zmian harmonicznych\u00a0Allegretto<\/em>\u00a0sprawi\u0142o, \u017ce jeszcze na moment sprawi\u0142o, \u017ce wr\u00f3ci\u0142am my\u015blami do czterech cudownych impromptus z pierwszej cz\u0119\u015bci recitalu.<\/p>\n Anna S. D\u0119bowska<\/b><\/p>\n Poniedzia\u0142ek, 19 marca, Filharmonia Narodowa<\/i><\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Wybitny austriacki pianista wyst\u0119puje na Wielkanocnym Festiwalu Ludwiga van Beethovena od pocz\u0105tku istnienia tej imprezy, gdy jeszcze odbywa\u0142a si\u0119 ona w Krakowie. Wraz z przeprowadzk\u0105 festiwalu do Warszawy w 2004 roku, Rudolf Buchbinder zacz\u0105\u0142 wyst\u0119powa\u0107 regularnie na estradzie Filharmonii Narodowej. Pianista ten jest znakomitym interpretatorem utwor\u00f3w fortepianowych klasyk\u00f3w wiede\u0144skich, zw\u0142aszcza Haydna i Beethovena. Jest te\u017c […]<\/p>\n","protected":false},"author":8,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-598","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/598","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/users\/8"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=598"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/598\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":601,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/598\/revisions\/601"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=598"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}