Debiutancka solowa p\u0142yta \u0141ukasza Krupi\u0144skiego jest muzycznym wspomnieniem artysty z konkursu w San Marino z 2016 roku. Pianista odni\u00f3s\u0142 tam du\u017cy sukces, zdobywaj\u0105c nie tylko grand prix, ale tak\u017ce dalsze nagrody: publiczno\u015bci, krytyki oraz za najlepsze wykonanie koncertu z orkiestr\u0105. Na p\u0142ycie Krupi\u0144skiego znalaz\u0142y si\u0119 konkursowe dzie\u0142a Haydna, Chopina i Skriabina. Artysta jawi si\u0119 na niej jako dojrza\u0142y muzyk o du\u017cej kulturze d\u017awi\u0119kowej i wysokim poziomie artystycznym. Jego gra jest doskona\u0142\u0105 syntez\u0105 ekspresji i racjonalno\u015bci.
\nAlbum otwiera b\u0142yskotliwe wykonanie Sonaty As-dur Haydna Hob. XVI:46. Od pierwszych d\u017awi\u0119k\u00f3w pianista prezentuje znakomity warsztat muzyczny: d\u017awi\u0119k o jasnej, pe\u0142nej barwie, wyr\u00f3wnan\u0105 artykulacj\u0119 i perfekcyjnie klarowne toucher. Pierwsz\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 Sonaty traktuje jako swego rodzaju fantazj\u0119, za smakiem rozci\u0105gaj\u0105c takty, przyspieszaj\u0105c figury przedtaktowe, wyd\u0142u\u017caj\u0105c pauzy, oddychaj\u0105c muzycznie wedle frazy, nie za\u015b metronomu. W zamy\u015ble artysty istnieje organiczna ci\u0105g\u0142o\u015b\u0107 , a wychylenia \u015bci\u015ble kontrolowanego rubata prowadzi logiczna my\u015bl muzyczna. Niedosyt pozostawia brak pog\u0142\u0119bionej refleksji harmonicznej: zdarza si\u0119, \u017ce akcentowane s\u0105 rozwi\u0105zania dysonans\u00f3w (prawie zawsze w zdobieniu tematu, w op\u00f3\u017anieniach 4-3 czy w niezwykle ekspresyjnej figurze port de voix). Sekwencje harmoniczne nie s\u0105 te\u017c ujmowane w wi\u0119ksze ca\u0142o\u015bci. W Sonacie Haydna artysta rezygnuje z wykonania zapisanych w partyturze powt\u00f3rze\u0144, co mog\u0142oby stworzy\u0107 znakomit\u0105 okazj\u0119 do wykazania si\u0119 kunsztem r\u00f3\u017cnicowania ekspresji i improwizacji. W Adagio z Sonaty od pierwszych d\u017awi\u0119k\u00f3w kontynuuje ekspresyjne eksperymenty z rytmem, tworz\u0105c emfatyczn\u0105 agogik\u0119. Jednocze\u015bnie prowadzi kontrapunkty z doskona\u0142\u0105 przejrzysto\u015bci\u0105, niekiedy krzy\u017cuj\u0105c g\u0142osy. Fina\u0142 Sonaty wykonuje ze wspania\u0142ym wigorem.
\nW punkcie ci\u0119\u017cko\u015bci p\u0142yty znajduje si\u0119 muzyka Chopina: dwie du\u017ce formy (Barkarola op. 60 i Polonez-Fantazja op. 61) oraz Walc Es-dur op. 18 i Nokturn cis-moll op. posth. Artysta, p\u00f3\u0142finalista Konkursu Chopinowskiego z 2015 roku, doskonale odnajduje si\u0119 w Chopinowskim programie. W Barkaroli Fis-dur op. 60 urzeka pi\u0119knym d\u017awi\u0119kiem i szlachetnym rubatem; uwa\u017cnie s\u0142ucha wszystkich g\u0142os\u00f3w, wyci\u0105gaj\u0105c kontrapunktyczne warstwy. Jego gra jest bardzo ekspresyjna, crescendo osi\u0105gni\u0119te niekiedy accelerandem, lekkie fiorytury tworz\u0105 sonorystyczn\u0105 mgie\u0142k\u0119. W Walcu brillante op. 18 artysta doskonale oddaje b\u0142yskotliwy tom. W jego interpretacji przewa\u017ca jednak afekt patosu: charakterystyczne staccatowe figury notae repercussae brzmi\u0105 tu niekiedy bardzo m\u0119sko, a te powtarzane z acciaccaturami \u2013 jak akcenty ludowe. W interpretacji Nokturnu cis-moll op. posth lewa r\u0119ka Krupi\u0144skiego odgrywa wa\u017cn\u0105 rol\u0119: rzewny \u015bpiew wy\u0142ania si\u0119 spod jej plastycznego akompaniamentu. W introdukcji artysta frazuje kr\u00f3tkimi odcinkami, w dalszym ci\u0105gu prowadzi jednak pi\u0119kn\u0105, ci\u0105g\u0142\u0105 lini\u0119. W Polonezie-Fantazji op. 61 znakomicie kszta\u0142tuje napi\u0119cie, odnajduj\u0105c syntez\u0119 improwizacyjnej fantazji oraz charakteru narodowego ta\u0144ca.
\nWykonanie Sonaty-Fantazji op. 19 Skriabina stanowi doskona\u0142e zwie\u0144czenie p\u0142yty. Artysta tworzy tu pomost mi\u0119dzy patosem a \u015bpiewno\u015bci\u0105 kantyleny. Z du\u017cym smakiem stosuje rubato, doskonale wyci\u0105ga linie melodyczne ukryte w g\u0105szczu Skriabinowskich kontrapunkt\u00f3w, z fantazj\u0105 r\u00f3\u017cnicuje barwy. Krupi\u0144ski jest artyst\u0105 ze znakomitym potencja\u0142em. Jego debiutancka p\u0142yta prezentuje dojrza\u0142ego muzyka o wielkiej zdolno\u015bci ekspresji, za kt\u00f3r\u0105 \u015bci\u015ble pod\u0105\u017ca intelekt.<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Debiutancka solowa p\u0142yta \u0141ukasza Krupi\u0144skiego jest muzycznym wspomnieniem artysty z konkursu w San Marino z 2016 roku. Pianista odni\u00f3s\u0142 tam du\u017cy sukces, zdobywaj\u0105c nie tylko grand prix, ale tak\u017ce dalsze nagrody: publiczno\u015bci, krytyki oraz za najlepsze wykonanie koncertu z orkiestr\u0105. Na p\u0142ycie Krupi\u0144skiego znalaz\u0142y si\u0119 konkursowe dzie\u0142a Haydna, Chopina i Skriabina. Artysta jawi si\u0119 na […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-558","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/558","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=558"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/558\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":559,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/558\/revisions\/559"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=558"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}