Na publiczno\u015bci ogromne wra\u017cenie robi\u0142a, opr\u00f3cz wspomnianej – brawurowej interpretacji zar\u00f3wno ch\u00f3r\u00f3w jak i\u00a0Orkiestry PFB, pot\u0119ga brzmienia – orkiestra wyst\u0105pi\u0142a w\u00a0rozbudowanym sk\u0142adzie, a\u00a0z balkonu znajduj\u0105cego si\u0119 nad scen\u0105 \u015bpiewa\u0142o przesz\u0142o stu ch\u00f3rzyst\u00f3w. Niestety, organizatorzy nie udost\u0119pnili s\u0142uchaczom t\u0142umacze\u0144 pi\u0119knych tekst\u00f3w kantaty, co bez w\u0105tpienia uatrakcyjni\u0142oby odbi\u00f3r muzyki. Przypomn\u0119 zatem, \u017ce Prolog „Fortuna Imperatrix Mundi” (Fortuna w\u0142adczyni \u015bwiata) m\u00f3wi o\u00a0niesta\u0142o\u015bci ludzkiego szcz\u0119\u015bcia. Pierwsza cz\u0119\u015b\u0107, „Primo vere” (Wiosna), opiewa uroki budz\u0105cej si\u0119 przyrody. Cz\u0119\u015b\u0107 druga, „In taberna” (W gospodzie), to pochwa\u0142a zabawy i\u00a0uciech podniebienia, a\u00a0trzecia, „Cour d’amours” (Dw\u00f3r mi\u0142o\u015bci), s\u0142awi mi\u0142o\u015b\u0107 ziemsk\u0105. Ca\u0142o\u015b\u0107 zamyka powr\u00f3t do moralizatorskiego prologu, a\u00a0wi\u0119c s\u0142ynnego „O Fortuna”.<\/p>\n
Nad tak olbrzymim aparatem wykonawczym trudno zapanowa\u0107, jednak Massimiliano Caldi – I\u00a0dyrygent go\u015bcinny PFB, ze swojej roli wywi\u0105za\u0142 si\u0119 po mistrzowsku! Dyrygowa\u0142 „tward\u0105 r\u0119k\u0105”, trzyma\u0142 wszystko w\u00a0ryzach, dynamicznie przechodzi\u0142 z\u00a0jednego numeru do kolejnego, a\u00a0kiedy pojawia\u0142y si\u0119 problemy z\u00a0synchronizacj\u0105 ch\u00f3ru i\u00a0orkiestry, niezw\u0142ocznie przywraca\u0142 r\u00f3wnowag\u0119.<\/p>\n
\u017cr\u00f3d\u0142o:\u00a0portal Trojmiasto.pl<\/p>\n
<\/p>\n