Wielkanocny Festiwal od lat specjalizuje si\u0119 w odkrywaniu i zapraszaniu wybitnych solist\u00f3w, zespo\u0142\u00f3w i orkiestr, z kt\u00f3rymi – niejednokrotnie – w\u0142a\u015bnie tu spotykamy si\u0119 po raz pierwszy. Tak by\u0142o w wieloma wspania\u0142ymi orkiestrami symfonicznymi i ich dyrygentami, kt\u00f3rzy nie tylko na sta\u0142e zapadli w pami\u0119\u0107 meloman\u00f3w, ale na sta\u0142e zwi\u0105zali si\u0119 z t\u0105 imprez\u0105.
\nNowym, tegorocznym odkryciem by\u0142a wyst\u0119puj\u0105c\u0105 w Warszawie po raz pierwszy Tonhalle-Orchester Z\u00fcrich pod kierownictwem swego nowego dyrygenta\/dyrektora artystycznego Lionela Bringuiera.
\nSpotkanie z Tonhalle-Orchester Z\u00fcrich otwiera\u0142a uwertura koncertowa \u201cCon brio\u201d J\u00f6rga Widmanna, w kt\u00f3rej kompozytor lekkim geste, a jednocze\u015bnie nie rezygnuj\u0105c z nowoczesnych \u015brodk\u00f3w wyrazu nawi\u0105zuje do symfonicznej tradycji Beethovena. G\u0142\u00f3wnym punktem tego programu mia\u0142o by\u0107 jednak wykonanie IV Koncertu fortepianowego G-dur op. 58 Ludwiga van Beethovena, z solow\u0105 rol\u0105 znakomitego pianisty Yefima Bronfmana. Losowe zdarzenia sprawi\u0142y jednak, \u017ce artyst\u0119 w ostatniej chwili musia\u0142a zast\u0105pi\u0107 m\u0142oda chi\u0144ska pianistka Ran Jia. Czy zmiana wysz\u0142a na dobre? Tego nigdy si\u0119 nie dowiemy, wszak nie us\u0142yszeli\u015bmy interpretacji Bronfmana, by m\u00f3c j\u0105 por\u00f3wnywa\u0107 z wykonaniem 25-letniej Chinki. A jednak wyst\u0119p Ran Jia przyni\u00f3s\u0142 niek\u0142amany zachwyt. Pianistka od pierwszych fraz czarowa\u0142a bowiem d\u017awi\u0119kiem delikatnym, pe\u0142nym subtelno\u015bci, a mimo to z \u0142atwo\u015bci\u0105 przebijaj\u0105cym si\u0119 przez orkiestrowe tutti.
\nWarte podkre\u015blenia jest r\u00f3wnie\u017c kapitalne porozumienie na linii solista \u2013 dyrygent – orkiestra. Dzi\u0119ki wytrawnej sztuce dyrygenckiej Bringuiera, a mo\u017ce tak\u017ce za spraw\u0105 legendarnego ju\u017c mistrzostwa orkiestry Z\u00fcrichu zabrzmieli niczym jeden instrument. Zreszt\u0105 o mistrzostwie tym przekona\u0107 si\u0119 mogli\u015bmy w samym finale koncertu, w kt\u00f3rym zabrzmia\u0142 Koncert na orkiestr\u0119 B\u00e9li Bart\u00f3ka. Ogrom dynamicznych barw, pi\u0119knie ich cieniowanie, symfoniczny ogrom wolumenu brzmienia, a jednocze\u015bnie arcyciche pianio-pianissimo, doskona\u0142e wyczulenie na ka\u017cdy gest dyrygenta, a wreszcie jego, kapitalna interpretacja \u2013 wszystko to sprawi\u0142o, \u017ce s\u0142uchanie Szwajcar\u00f3w sta\u0142o si\u0119 wybrnym \u015bwi\u0119tem. Ale czy podczas festiwalu mog\u0142oby by\u0107 inaczej?
\nPrzed wyst\u0119pem szwajcarskiej orkiestry melomani mogli jeszcze uczestniczy\u0107 w dw\u00f3ch festiwalowych koncertach. Na Zamku Kr\u00f3lewskim wyst\u0105pi\u0142 najpierw rosyjki pianista Alexei Volodin, a zaraz potem Shanghai Quartet z pianistk\u0105 M\u016bz\u0105 Rubackyt\u0117 i altowiolistk\u0105 Katarzyn\u0105 Budnik-Ga\u0142\u0105zk\u0105.
\nVolodin zaprosi\u0142 nas na niezwyk\u0142y program \u201eSzekspir w muzyce\u201d, prezentuj\u0105c m.in. suit\u0119 fortapianow\u0105 \u201cRomeo i Julia\u201d op. 75 Sergiusza Prokofiewa, Scherzo ze \u201cSnu nocy letniej\u201d Felixa Mendelssohna (w opracowaniu Rachmaninowa), Ba\u015b\u0144 cis-moll op. 35 nr 4 Miko\u0142aja Medtnera oraz I Sonat\u0119 fortepianow\u0105 d-moll op. 28 Rachmaninowa. Wierni fani Wielkanocnego Festiwalu pami\u0119taj\u0105 rosyjskiego pianist\u0119 z poprzednich lat (jednych zachwyca\u0142, inni krytykowali go za zby pot\u0119\u017cny d\u017awi\u0119k). W tym roku artysta da\u0142 si\u0119 pozna\u0107 z nico innej strony, cho\u0107 zamkowa sala nie nale\u017cy do najlepszych, zw\u0142aszcza w przypadku tak dynamicznych pianist\u00f3w (wyst\u0119p Volodina por\u00f3wna\u0107 mo\u017cemy z popisami modszych pianist\u00f3w, laureat\u00f3w mi\u0119dzynarodowych konkurs\u00f3w, kt\u00f3rych us\u0142yszeli\u015bmy w tym samy miejscu kilka dni wcze\u015bniej). Szekspirowski recital mia\u0142 w sobie niezwyk\u0142y \u0142adunek emocjonalny. Volodin kapitalnie zreszt\u0105 cyzelowa\u0142 napi\u0119cie (zw\u0142aszcza w suicie \u201cRomeo i Julia\u201d oraz w scherzo ze \u201cSnu nocy letniej\u201d). Do mnie najbardziej jednak przemawia\u0142a jego interpretacja Sonaty Rachmaninowa \u2013 monumentalna, porywaj\u0105ca, chcia\u0142by si\u0119 wr\u0119cz powiedzie\u0107 pe\u0142nokrwista. Wbrew opiniom krytyk\u00f3w takiego Volodina lubi\u0119 najbardziej.
\nR\u00f3wnie zachwycaj\u0105cym okaz\u0142o si\u0119 r\u00f3wnie\u017c drugie tego dnia spotkanie na Zamku Kr\u00f3lewskim, kt\u00f3rego bohaterme by\u0142 ceniony Shanghai Quartet oraz towarzysz\u0105ce mu artystki: litewska pianistka M\u016bza Rubackyt\u0117 oraz znakomita polska altowiolistka m\u0142odego pokolenia Katarzyna Budnik-Ga\u0142\u0105zka. Arty\u015bci rozpocz\u0119li sw\u00f3j wyst\u0119p od kapitalego wykonania IV Koncertu fortepianowego G-dur op. 58 Beethovena, w odnalezionej i zrekonstruowanej przez Hansa-Wernera K\u00fcthena wersji kameralnej na fortepian i kwintet smyczkowy w\u0142a\u015bnie. Nieznana wersja tego dzie\u0142a, ma w sobie niezwyk\u0142\u0105 \u2013 jak na muzyk\u0119 kameraln\u0105 \u2013 si\u0142\u0119 ekspresji. Co zapewne jest te\u017c wielk\u0105 zas\u0142ug\u0105 znakomitej pianistki M\u016bzy Rubackyt\u0117 (jako liderki tego wykonania) i r\u00f3wnie wspaniale z ni\u0105 koncertuj\u0105cych smyczk\u00f3w. Arty\u015bci s\u0142usznie zreszt\u0105 nagrodzeni zostali owacjami, by po przerwie, w okrojonym ju\u017c do samego kwartetu sk\u0142adzie, zaprezentowa\u0107 kolejn\u0105 mistrzowski\u0105 interpretacj\u0119 Kwartetu smyczkowego a-moll op. 132 Beethovena.
\nTomasz Handzlik<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Wielkanocny Festiwal od lat specjalizuje si\u0119 w odkrywaniu i zapraszaniu wybitnych solist\u00f3w, zespo\u0142\u00f3w i orkiestr, z kt\u00f3rymi – niejednokrotnie – w\u0142a\u015bnie tu spotykamy si\u0119 po raz pierwszy. Tak by\u0142o w wieloma wspania\u0142ymi orkiestrami symfonicznymi i ich dyrygentami, kt\u00f3rzy nie tylko na sta\u0142e zapadli w pami\u0119\u0107 meloman\u00f3w, ale na sta\u0142e zwi\u0105zali si\u0119 z t\u0105 imprez\u0105. Nowym, […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-55","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/55","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=55"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/55\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":56,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/55\/revisions\/56"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=55"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}