![\"BF170411_4438\"](\"http:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-content\/uploads\/sites\/9\/2017\/04\/BF170411_4438-200x300.jpg\")
<\/p>\n<\/p>\n
25 lat stosunk\u00f3w dyplomatycznych mi\u0119dzy Armeni\u0105 a Polsk\u0105 sta\u0142o si\u0119 pretekstem do zaproszenia na Wielkanocny Festiwal Ludwiga van Beethovena m\u0142odzie\u017cowej orkiestry State Youth Orchestra of Armenia, kt\u00f3rej dyrektorem artystycznym i pierwszym dyrygentem jest Sergey Smbatyan. W organizacj\u0119 koncertu w Warszawie w\u0142\u0105czy\u0142a si\u0119 sama pierwsza dama Armenii, prezydentowa Rita Sarkisyan. Warto te\u017c przypomnie\u0107, \u017ce El\u017cbieta Penderecka, dyrektor Wielkanocnego Festiwalu, otrzyma\u0142a w ubieg\u0142ym roku z\u0142oty medal przyznany jej przez ministerstwo kultury Armenii za zas\u0142ugi dla promocji muzyki tego kraju na \u015bwiecie. Na festiwalu w latach ubieg\u0142ych wyst\u0105pili ju\u017c zar\u00f3wno dyrygent Sergey Smbatyan, jak i wybitny solista wtorkowego koncertu, Narek Hakhnazaryan.<\/p>\n
Ju\u017c w pierwszym utworze, Obrazach symfonicznych<\/i> Ghazarosa Saryana (1956), jednego z najwybitniejszych kompozytor\u00f3w ormia\u0144skich II po\u0142. XX wieku, State Youth Orchestra of Armenia pokaza\u0142a swoje nieprzeci\u0119tne umiej\u0119tno\u015bci. Pi\u0119\u0107 utwor\u00f3w, kt\u00f3re sk\u0142adaj\u0105 si\u0119 na cykl inspirowany obrazami ojca kompozytora, tworz\u0105 istn\u0105 feeri\u0119 barw orkiestrowych, r\u00f3\u017cnorodnych nastroj\u00f3w, temp, rodzaj\u00f3w instrumentacji, natomiast oryginalnym rysem tego dzie\u0142a s\u0105 nawi\u0105zania do ormia\u0144skich \u015bpiew\u00f3w i rytmiki ta\u0144c\u00f3w ludowych. Wszystko to orkiestra pod dyrekcj\u0105 Smbatyana zagra\u0142a z iskrz\u0105c\u0105 si\u0119 energi\u0105: czysto i precyzyjnie brzmia\u0142 kwintet smyczkowy, soczy\u015bcie blacha, a instrumenty d\u0119te drewniane cieszy\u0142y uszy zgrabnymi sol\u00f3wkami i \u0142adn\u0105 barw\u0105 ensemblu. Dla mnie jednak prawdziw\u0105 per\u0142\u0105 wieczoru by\u0142 Narek Hakhnazaryan, kt\u00f3ry w wieku 22 lat zdoby\u0142 pierwsz\u0105 nagrod\u0119 i z\u0142oty medal na XIV Mi\u0119dzynarodowym Konkursie im. Piotra Czajkowskiego (2011), a dzi\u015b wyst\u0119puje z najlepszymi \u015bwiatowymi orkiestrami. Wbrew uwadze, jak\u0105 obecnie przyk\u0142adamy do tego, na jakim instrumencie gra dany solista, a taka informacja jest zawsze podana w programach, uwa\u017cam, \u017ce to nie instrument czyni muzyka, ale to muzyk decyduje o tym, jak brzmi instrument. Hakhnazaryan ma do dyspozycji szlachetnie brzmi\u0105c\u0105 wiolonczel\u0119 Josepha Guarneriego z 1707 roku, ale nawet gdyby by\u0142 to instrument po\u015bledniejszej klasy, ormia\u0144ski wiolonczelista na pewno i tak oczarowa\u0142by s\u0142uchaczy swoj\u0105 muzykalno\u015bci\u0105 i wra\u017cliwo\u015bci\u0105 na barw\u0119 wiolonczeli. We wtorek wykona\u0142 dedykowany M\u015bcis\u0142awowi Rostropowiczowi Koncert-rapsodi\u0119<\/i> na wiolonczel\u0119 z orkiestr\u0105 Arama Chaczaturiana (1963). Po burzliwym wst\u0119pie orkiestry pojawia si\u0119 w nim d\u0142ugie solo wiolonczeli. Hakhnazaryan \u015bwietnie uchwyci\u0142 jego rapsodyczny charakter: zmienia\u0142 ton i nasycenie d\u017awi\u0119ku, operowa\u0142 kr\u0105g\u0142\u0105, szerok\u0105 fraz\u0105, wpuszczaj\u0105c mi\u0119dzy d\u017awi\u0119ki du\u017co powietrza i przestrzeni. D\u017awi\u0119k, kt\u00f3ry ten muzyk wydobywa z wiolonczeli jest bardzo charakterystyczny: nosowy, ale g\u0142\u0119boko brzmi\u0105cy, wr\u0119cz rezonuj\u0105cy emocj\u0105. Liryczna kontemplacja, zmienna uczuciowo narracja, dialog lub konfrontacja z orkiestr\u0105, wreszcie wirtuozowskie popisy w ostatnim epizodzie koncertu \u2013 Hakhnazaryan gra\u0142 przekonuj\u0105co we wszystkich tych artystycznych \u201ewcieleniach\u201d. Zosta\u0142 wi\u0119c gor\u0105co przyj\u0119ty przez publiczno\u015b\u0107, dla kt\u00f3rej zagra\u0142 jeszcze ludow\u0105 melodi\u0119 katalo\u0144sk\u0105 Pie\u015b\u0144 ptak\u00f3w<\/i>. Otwieraj\u0105cy i zamykaj\u0105cy t\u0119 miniatur\u0119 dwud\u017awi\u0119kowy tryl zabrzmia\u0142 delikatnie jak mgie\u0142ka, a sama pie\u015b\u0144 zosta\u0142a wykonana z niezwyk\u0142a subtelno\u015bci\u0105 i plastyczno\u015bci\u0105.<\/p>\n
![\"BF170411_4525\"](\"http:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-content\/uploads\/sites\/9\/2017\/04\/BF170411_4525-300x200.jpg\")
<\/p>\n
Na koncercie m\u0142odzie\u017cowej orkiestry ormia\u0144skiej nie mog\u0142o zabrakn\u0105\u0107 egzotycznego akcentu. Suita symfoniczna Szeherezada<\/i> op. 38 <\/i>Niko\u0142aja Rimskiego-Korsakowa (1888) w genialny spos\u00f3b pokazuje ten w\u0142a\u015bnie orientalny koloryt, efekt reakcji mistrza orkiestracji, jakim by\u0142 Rimski-Korsakow, na staroperskie ba\u015bnie zawarte w Ksi\u0119dze tysi\u0105ca i jednej nocy<\/i>. A dzisiejsza Armenia \u2013 przypomnijmy na marginesie \u2013 wchodzi\u0142a w sk\u0142ad pa\u0144stwa perskiego.\u00a0Dyrygent Sergey Smbatyan z lekko\u015bci\u0105 i swad\u0105 poprowadzi\u0142 to barwne arcydzie\u0142o, w\u0142a\u015bciwie kilkucz\u0119\u015bciowy poemat symfoniczny, \u015bwietnie eksponuj\u0105c dwa kontrastuj\u0105ce tematy cykliczne, na kt\u00f3rych osadzona jest narracja utworu: eksponowany przez puzony, tub\u0119 i smyczki gro\u017any temat su\u0142tana Szahiara i temat Szeherezady, prezentowany przez solowe skrzypce. Solist\u0105 by\u0142 go\u015bcinnie wybitny polski skrzypek Jaros\u0142aw Nadrzycki, pierwszy skrzypek Meccore String Quartet, kt\u00f3ry jako solista parokrotnie wyst\u0119powa\u0142 ju\u017c ze State Youth Orchestra of Armenia \u2013 ta partia zabrzmia\u0142a w jego wykonaniu wdzi\u0119cznie i tkliwie, zagrana ciep\u0142ym, kr\u0105g\u0142ym d\u017awi\u0119kiem.\u00a0Szeherezada <\/i>w wykonaniu oddanych muzyce Ormian tak bardzo spodoba\u0142a si\u0119 publiczno\u015bci, \u017ce orkiestra musia\u0142a dwukrotnie bisowa\u0107. Pierwszym utworem na bis by\u0142a z temperamentem wykonana Lezginka<\/i> z baletu Gajane <\/i>Arama Chaczaturiana \u2013 w tym utworze Smbatyan nie dyrygowa\u0142, ustawi\u0142 si\u0119 z boku estrady, z dum\u0105 obserwuj\u0105c jak za\u0142o\u017cona i prowadzona przez niego orkiestra daje sobie rad\u0119 bez dyrygenta. Drugim bisem by\u0142 tak\u017ce utw\u00f3r Chaczaturiana \u2013 od serca zagrany Walc<\/i> z Maskarady<\/i>.<\/p>\n
Anna S. D\u0119bowska<\/b><\/p>\n
Wtorek, 12 kwietnia, godz. 19.30, Filharmonia Narodowa
\n<\/i><\/p>\n