Kolejny festiwalowy dzie\u0144 sp\u0119dzili\u015bmy w Filharmonii Narodowej z dzie\u0142ami, kt\u00f3re ceni ka\u017cdy wytrawny meloman i pasjonat muzyki klasycznej. Oba dzieli ponad osiemdziesi\u0105t lat (czas powstania), kilka tysi\u0119cy kilometr\u00f3w (miejsce powstania) i jedna muzyczna epoka. A jednak pozostaj\u0105 sobie bliskie. Koncert wiolonczelowy tw\u00f3rcy \u201eSymfonii \u00ab Z Nowego \u015awiata \u00bb\u201d, Czecha, \u00f3wcze\u015bnie mieszka\u0144ca Nowego Jorku, zestawiona zosta\u0142a podczas jednego wieczoru z symfonicznym monumentem Klasyka Wiede\u0144skiego, kt\u00f3rego tw\u00f3rczo\u015bci, ze wzgl\u0119du na wizjonerstwo, wielu badaczy przypisuje odr\u0119bny okres w muzyce.
\nW \u201eKoncercie wiolonczelowym h-moll\u201d op. 104 Anton\u00edna Dvo\u0159\u00e1ka us\u0142yszeli\u015bmy m\u0142odego wiolonczelist\u0119 o korzeniach peruwia\u0144skich i urugwajskich Claudia Boh\u00f3rqueza. Towarzyszyli mu r\u00f3wnie\u017c m\u0142odzi wiekiem, ale nie do\u015bwiadczeniem, muzycy Polskiej Orkiestry Sinfonia Iuventus. To z pewno\u015bci\u0105 dla nich wielkie szcz\u0119\u015bcie i nauka, \u017ce mogli wsp\u00f3\u0142pracowa\u0107 z dyrygentem, a przede wszystkim artyst\u0105, z prawdziwego zdarzenia. Julian Rachlin to s\u0142awa \u015bwiatowych scen. Jedynie od czasu do czasu si\u0119ga po batut\u0119; koncertuje cz\u0119\u015bciej jako skrzypek, a tak\u017ce \u2013 wr\u0119cz niespotykane ju\u017c dzi\u015b po\u0142\u0105czenie \u2013 jako altowiolista, nie stroni te\u017c od kameralistyki. Pod dobrym kapelmistrzowskim okiem Boh\u00f3rquez objawi\u0142 si\u0119 nam jako utalentowany, wra\u017cliwy muzyk, \u0142adnie operuj\u0105cy mo\u017cliwo\u015bciami barwowymi swojego instrumentu. Odpowiednio wydoby\u0142 w swym pierwszym wej\u015bciu zmys\u0142 quasi improvisando i z pomoc\u0105 zespo\u0142u zako\u0144czy\u0142 pierwsz\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 dzie\u0142a z prawdziwym grandioso. W \u201eAdagio\u201d, gdzie w najwi\u0119kszej mierze akompaniuj\u0105 soli\u015bcie flety (zdo\u0142a\u0142y pokaza\u0107 si\u0119 z bardzo dobrej strony), wiolonczela da\u0142a nam urocz\u0105 quazi-kadencj\u0119. \u201eFinale\u201d o budowie ronda potrzebuje ukazania wielu kontrast\u00f3w wyrazowych i dynamicznych \u2013 co muzykom graj\u0105cym nie bez m\u0142odzie\u0144czej werwy i z niebanaln\u0105 wyobra\u017ani\u0105 si\u0119 uda\u0142o. Claudio Boh\u00f3rquez nie m\u00f3g\u0142 opu\u015bci\u0107 estrady bez bisu \u2013 ucieszy\u0142 jeszcze publiczno\u015b\u0107 wiolonczelowym hitem \u2013 \u201ePreludium\u201d z \u201eI Suity wiolonczelowej g-moll\u201d Johanna Sebastiana Bacha.
\nJe\u015bli chcemy pozna\u0107 wielko\u015b\u0107 Beethovena i kwintesencj\u0119 jego innowacyjnego stylu, niew\u0105tpliwie musimy si\u0119gn\u0105\u0107 po jego symfonie. Na festiwalu imienia kompozytora najcz\u0119\u015bciej interpretacje tych w\u0142a\u015bnie form staj\u0105 si\u0119 wydarzeniem. \u201eVII Symfonia A-dur\u201d pod batut\u0105 Rachlina pod smyczkami Sinfonii Iuventus zabrzmia\u0142a niezwykle interesuj\u0105co, a wr\u0119cz bajecznie w cz\u0119\u015bci fina\u0142owej \u2013 z niezachwian\u0105 energi\u0105, filuterno\u015bci\u0105 rytm\u00f3w i zmienno\u015bci\u0105 odcieni wyrazowych. Druga cz\u0119\u015b\u0107 \u201eAllegretto\u201d, o s\u0142ynnym temacie narastaj\u0105cym w najni\u017cszych rejestrach od piano, wzi\u0119ta zosta\u0142a przez dyrygenta w troch\u0119 szybszym ni\u017c si\u0119 zwyk\u0142o tempie. Pochmurne jakby ostinata wariacji z podw\u00f3jnym tematem, konotuj\u0105ce z innowacyjnymi rozwi\u0105zaniami Haydna, odpowiednio zyskiwa\u0142y coraz wi\u0119cej blasku i pot\u0119gi. By\u0142o tak, jak t\u0119 cz\u0119\u015b\u0107 Beethovenowskiego dzie\u0142a okre\u015bli\u0142 George Grove: \u201eSmyczki pi\u0119kna i doskona\u0142o\u015bci rami\u0119 w rami\u0119\u201d. Na prawykonaniu dzie\u0142a w Wiedniu w 1813 roku t\u0119 cz\u0119\u015b\u0107 bisowano. Niestety Julian Rachlin, mimo d\u0142ugiego aplauzu, nie da\u0142 si\u0119 nam\u00f3wi\u0107 na powt\u00f3rk\u0119.
\nMarta Januszkiewicz<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Kolejny festiwalowy dzie\u0144 sp\u0119dzili\u015bmy w Filharmonii Narodowej z dzie\u0142ami, kt\u00f3re ceni ka\u017cdy wytrawny meloman i pasjonat muzyki klasycznej. Oba dzieli ponad osiemdziesi\u0105t lat (czas powstania), kilka tysi\u0119cy kilometr\u00f3w (miejsce powstania) i jedna muzyczna epoka. A jednak pozostaj\u0105 sobie bliskie. Koncert wiolonczelowy tw\u00f3rcy \u201eSymfonii \u00ab Z Nowego \u015awiata \u00bb\u201d, Czecha, \u00f3wcze\u015bnie mieszka\u0144ca Nowego Jorku, zestawiona zosta\u0142a […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-47","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/47","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=47"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/47\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":48,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/47\/revisions\/48"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=47"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}