![\"BF170403_10013\"](\"http:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-content\/uploads\/sites\/9\/2017\/04\/BF170403_10013-200x300.jpg\")
<\/p>\n<\/p>\n
Na wej\u015bcie skrzypiec po ekspozycji orkiestry Beethovena czeka si\u0119 w Koncercie skrzypcowym D-dur <\/i>op. 61 Ludwiga van Beethovena niemal jak na objawienie \u2013 wznosz\u0105cy si\u0119 poch\u00f3d oktaw i przej\u015bcie w wysokich pozycjach do lirycznej melodii g\u0142\u00f3wnego tematu ma w sobie co\u015b niematerialnego, nieziemskiego. To bardzo wa\u017cny moment \u2013 gdy wchodz\u0105 skrzypce zostajemy przeniesieni do muzycznego raju i nie opuszczamy go a\u017c do ko\u0144ca utworu. Niekt\u00f3rzy skrzypkowie, np. Nigel Kennedy, proponowali zadziorne interpretacje, niespe\u0142na 23-letni utalentowany Tajwa\u0144czyk Yu-Chien Tseng wola\u0142 jednak trzyma\u0107 si\u0119 klasycznych standard\u00f3w. Yu-Chien Tseng, kt\u00f3ry za kulisami prosi\u0142, aby m\u00f3wi\u0107 do niego Benny, du\u017co ju\u017c osi\u0105gn\u0105\u0142 jako zwyci\u0119zca Konkursu im. Piotra Czajkowskiego w 2015 (II nagroda, pierwszej nie przyznano) oraz z\u0142oty medalista konkurs\u00f3w skrzypcowych w Singapurze, gdzie wygra\u0142 50 tys. dolar\u00f3w, i w hiszpa\u0144skiej Pampelunie (im. Pablo Sarasate). Latem ubieg\u0142ego roku podpisa\u0142 kontrakt z presti\u017cow\u0105 wytw\u00f3rni\u0105 fonograficzn\u0105 Deutsche Grammophon, a ju\u017c w styczniu tego roku ukaza\u0142a si\u0119 jego pierwsza p\u0142yta pod winiet\u0105 DG, Reverie <\/i>z bardzo zr\u00f3\u017cnicowanym programem \u2013 od Tartiniego do Wieniawskiego.<\/p>\n
Koncert D-dur<\/i> Beethovena uchodzi w\u015br\u00f3d skrzypk\u00f3w za najwy\u017cszy sprawdzian umiej\u0119tno\u015bci wiolinistycznych, idea\u0142, do kt\u00f3rego trzeba dojrze\u0107. Takie podej\u015bcie wydaje si\u0119 ju\u017c zreszt\u0105 nieco staro\u015bwieckie w naszych niecierpliwych czasach \u2013 coraz wi\u0119cej m\u0142odych skrzypk\u00f3w si\u0119ga z powodzeniem po to arcydzie\u0142o, w kt\u00f3rym \u015bpiewna, natchniona partia solowych skrzypiec splata si\u0119 organicznie z g\u0142osem orkiestry. By\u0142am wi\u0119c bardzo ciekawa jaki pomys\u0142 na ten koncert b\u0119dzie mia\u0142 Yu-Chien Tseng. Pierwsze dotkni\u0119cie smyczka o struny \u2013 i w Filharmonii Narodowej rozleg\u0142 si\u0119 ciep\u0142y i wielobarwny ton, Yu-Chien Tseng gra bowiem na skrzypcach Giuseppe Guarneriego del Ges\u00f9 z 1732 roku. Wprawdzie przeszkadza\u0142a mi chwiejno\u015b\u0107 intonacji, kt\u00f3ra zdarza\u0142a si\u0119 tajwa\u0144skiemu skrzypkowi tu i \u00f3wdzie, ale uj\u0119\u0142y mnie pi\u0119kny ton, potoczysto\u015b\u0107 i naturalne, lekkie prowadzenie frazy, zw\u0142aszcza w pierwszej i drugiej cz\u0119\u015bci koncertu. Je\u015bli chodzi o trzeci\u0105 (Rondo: Allegro<\/i>), m\u00f3j temperament s\u0142uchacza domaga\u0142 si\u0119 nieco \u017cywszego tempa.<\/p>\n
Publiczno\u015b\u0107 poprosi\u0142a skrzypka o bis, kt\u00f3rym by\u0142a Sarabanda<\/i> z II Partity d-moll <\/i>na skrzypce solo Johanna Sebastiana Bacha, wykonana z konieczn\u0105 domieszk\u0105 melancholii.<\/p>\n
By\u0142am pod wra\u017ceniem dok\u0142adno\u015bci i kultury z jak\u0105 soli\u015bcie towarzyszy\u0142a orkiestra Hong Kong Sinfonietta pod dyrekcj\u0105 pani Wing-Sie Yip. W\u0142a\u015bnie Hong Kong Sinfonietta by\u0142a drug\u0105 atrakcj\u0105 wczorajszego koncertu, na kt\u00f3rego program z\u0142o\u017cy\u0142y si\u0119 wy\u0142\u0105cznie dzie\u0142a Ludwiga van Beethovena: wspomniany Koncert skrzypcowy<\/i>, a w drugiej cz\u0119\u015bci wieczoru IV Symfonia B-dur<\/i> op. 60. Stoi ona w cieniu wielkich symfonii \u2013\u00a0\u201eEroiki\u201d<\/i>, Pi\u0105tej<\/i>, Sz\u00f3stej <\/i>czy Dziewi\u0105tej.\u00a0<\/i>Robert Schumann nazwa\u0142 j\u0105 trafnie \u201esmuk\u0142\u0105 dziewczyn\u0105 greck\u0105 pomi\u0119dzy olbrzymami p\u00f3\u0142nocnego kraju\u201d, podkre\u015blaj\u0105c jej klasycznego ducha. Pogodny charakter, pi\u0119kne solo klarnetu i niezwyk\u0142y fina\u0142 \u2013 wymagaj\u0105ce od orkiestry nie lada wirtuozerii moto perpetuo<\/i>, sprawiaj\u0105 jednak, \u017ce nie mo\u017cna zapomnie\u0107 o tym ma\u0142ym arcydziele (st\u0105d moja rado\u015b\u0107 z jej obecno\u015bci w programie koncertu).<\/p>\n
Wing-Sie Yip, kt\u00f3ra jest dyrygentk\u0105 cz\u0119\u015bciowo wykszta\u0142con\u0105 w Europie i Stanach Zjednoczonych, do\u015bwiadczonym kapelmistrzem stale koncertuj\u0105cym w Azji i Oceanii, ma dar dyscyplinowania orkiestry \u2013 Hong Kong Sinfonietta, kt\u00f3r\u0105 dyrygentka kieruje od 15 lat, to orkiestra z bardzo dobrym warsztatem. Odmiennie jednak od orkiestr europejskich, kt\u00f3re \u2013 cz\u0119sto pod wp\u0142ywem wykonawstwa historycznego \u2013 staraj\u0105 si\u0119 \u201epodkr\u0119ca\u0107\u201d tempa, Hong Kong Sinfonietta pod dyrekcj\u0105 Wing-Sie Yip podesz\u0142a do IV Symfonii<\/i> solennie i z szacunkiem. I zn\u00f3w \u2013 brakowa\u0142o mi \u017cywszego tempa w fina\u0142owej cz\u0119\u015bci (prawd\u0105 jest jednak, \u017ce obok oznaczenia Allegro<\/i>, Beethoven dopisa\u0142 non troppo<\/i>). Gdyby jeszcze Wing-Sie Yip wpu\u015bci\u0142a tam wi\u0119cej figlarno\u015bci, mo\u017cna by uwierzy\u0107, \u017ce muzyka powa\u017cna nie zawsze musi by\u0107 a\u017c tak bardzo \u2026 powa\u017cna.<\/p>\n
Na bis zabrzmia\u0142 Valse Triste<\/em> Jeana Sibeliusa.<\/p>\n