Gor\u0105cymi owacjami powitana zosta\u0142a przez publiczno\u015b\u0107 El\u017cbieta Penderecka, otwieraj\u0105c uroczysty koncert inauguruj\u0105cy jubileuszow\u0105 20. edycji Wielkanocnego Festiwalu Ludwiga van Beethovena.
\nTo niezwykle ciep\u0142e przyj\u0119cie, to zapewne wyraz wdzi\u0119czno\u015bci i podziwu, jakimi warszawska publiczno\u015b\u0107 obdarza tw\u00f3rczyni\u0119 i dyrektor generaln\u0105 Festiwalu. I nie w tym nic nadzwyczajnego, wszak to w\u0142a\u015bnie El\u017cbieta Penderecka od lat dba o wysoki poziom festiwalowych koncert\u00f3w, ich artystyczny rozmach, a tym samym promocj\u0119 kultury polskiej w kraju i zagranic\u0105, maj\u0105c te\u017c na wzgl\u0119dzie przede wszystkim dobro meloman\u00f3w, wiernej festiwalowej publiczno\u015bci, kt\u00f3rej podczas tego wieczoru dzi\u0119kowa\u0142a i kt\u00f3r\u0105 wita\u0142a ze szczeg\u00f3ln\u0105 serdeczno\u015bci\u0105.
\nProgram inauguracji jubileuszowej edycji Wielkanocnego Festiwalu pomy\u015blany zosta\u0142 znakomicie. Kt\u00f3re bowiem kompozycje patrona Festiwalu mog\u0142yby lepiej odda\u0107 beethovenowskiego ducha ni\u017c IX Symfonia. Zanim jednak zabrzmia\u0142o \u201edzie\u0142o \u017cycia\u201d, wype\u0142niaj\u0105cy po brzegi sal\u0119 koncertow\u0105 Filharmonii Narodowej melomani mieli okazj\u0119 wys\u0142ucha\u0107 Fantazj\u0119 c-moll na fortepian, ch\u00f3r i orkiestr\u0119 op. 80, do kt\u00f3rej wykonania zaproszono Orkiestr\u0119 Symfoniczn\u0105 i Ch\u00f3r Filharmonii Narodowej pod batut\u0105 maestro Jacka Kaspszyka oraz korea\u0144sk\u0105 pianistk\u0119 Yeol Eum Son.
\n\u201eKompozycja ta powsta\u0142a w roku, w kt\u00f3rym Beethoven uko\u0144czy\u0142 po latach zmaga\u0144 V Symfoni\u0119 i niemal od jednego poci\u0105gni\u0119cia pi\u00f3rem napisa\u0142 Symfoni\u0119 VI Pastoraln\u0105. Wszystkie trzy utwory mia\u0142y swoje prawykonania na tej samej akademii w Theater an der Wien 22 grudnia 1808 roku. To w\u0142a\u015bciwie wszystko, co \u0142\u0105czy dwa arcydzie\u0142a z przedziwnym studium, jakim jest Fantazja c-moll. Za to podobie\u0144stwo jej fina\u0142owej melodii do tematu Ody do rado\u015bci z IX Symfonii Beethovena podnoszono od dawna. W gruncie rzeczy si\u0119ga ono do zagadnie\u0144 inspiracji i techniki kompozytorskiej\u201d – przypomina w katalogu programowym muzykolog Maciej Negrey.
\nWprowadzaj\u0105c w pierwszy temat Fantazji Yeol Eum Son czarowa\u0142a perlistym d\u017awi\u0119kiem, lekk\u0105 niczym p\u0142atki \u015bniegu fraz\u0105. Gra\u0142a z filigranow\u0105 subtelno\u015bci\u0105 i w tym samym tonie podejmowa\u0142y z ni\u0105 dialog kolejne g\u0142osy orkiestry. Napi\u0119cie powoli ros\u0142o, orkiestrowy wolumen zwi\u0119ksza\u0142 swoj\u0105 si\u0142\u0119, by wreszcie wybuchn\u0105\u0107 w pe\u0142nym energii, kulminacyjnym finale.
\nJak\u017ce podobna okazuje si\u0119 narracja (a nie tylko melodyka) Fantazji z m\u0142odsz\u0105 o 16 lat IX Symfoni\u0105.
\nTa w\u0142a\u015bnie – s\u0142usznie okre\u015blana \u201edzie\u0142em \u017cycia\u201d – zabrzmia\u0142a w drugiej cz\u0119\u015bci uroczystego wieczoru inauguracyjnego. Filharmonicznym zespo\u0142om towarzyszy\u0142a mi\u0119dzynarodowa grupa solist\u00f3w: Heli Veskus \u2013 sopran, Bernarda Fink \u2013 mezzosopran, Michael Schade \u2013 tenor, Markus Eiche \u2013 baryton. Prowadz\u0105cy Orkiestr\u0119 Symfoniczn\u0105 i Ch\u00f3r Filharmonii Narodowej maestro Jacek Kaspszyk ju\u017c od pierwszych takt\u00f3w nada\u0142 jej wysoki poziom dramaturgii. IX Symfonia oddawa\u0107 ma przecie\u017c emocje, ale te\u017c wiar\u0119 i nadziej\u0119, kt\u00f3re towarzyszy\u0142y jej tw\u00f3rcy od czasu gdy pozna\u0142 od\u0119 \u201eDo rado\u015bci\u201d Schillera, a\u017c do momentu jej uko\u0144czenia. W tym kontek\u015bcie mo\u017ce by\u0107 zreszt\u0105 postrzegana jako swoiste kompozytorskie credo, wszak po\u015bwi\u0119ci\u0142 j\u0105 Beethoven idei \u201ew kt\u00f3r\u0105 wierzy\u0142 przez ca\u0142e \u017cycie\u201d. Kasprzyk doskonale odczytuje te zapisane mi\u0119dzy nutami wiersze. Dzi\u0119ki temu beethovenowskie dzie\u0142o t\u0119tni\u0142o \u017cyciem, niebywa\u0142\u0105 emocj\u0105 – od energetycznego wybuchu pierwszych takt\u00f3w partytury (Allegro ma non troppo), przez kapitalne wej\u015bcia kot\u0142\u00f3w i instrument\u00f3w d\u0119tych w Molto vivace, po stonowan\u0105 nieco, cho\u0107 zapowiadaj\u0105c\u0105 fina\u0142owy wybuch cz\u0119\u015b\u0107 III (Adagio molto e cantabile). Z pi\u0119knym i przyprawiaj\u0105cym o dreszcze recytatywnym za\u015bpiewem wiolonczel i kontrabas\u00f3w fina\u0142u, powracaj\u0105cymi co rusz tematami poprzednich cz\u0119\u015bci, by w tym wielow\u0105tkowym fresku da\u0107 wreszcie pierwsze\u0144stwo hymnicznemu tematowi \u201eOdy\u201d, z kapitalnym popisem wokalnym baryton Markusa Eiche i kapitalnym Ch\u00f3rem Filharmonii Narodowej. Takim w\u0142a\u015bnie wyj\u0105tkowym akcentem zainaugurowana zosta\u0142a jubileuszowa 20. edycja Wielkanocnego Festiwalu Ludwiga van Beethovena w Warszawie.
\nTomasz Handzlik<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Gor\u0105cymi owacjami powitana zosta\u0142a przez publiczno\u015b\u0107 El\u017cbieta Penderecka, otwieraj\u0105c uroczysty koncert inauguruj\u0105cy jubileuszow\u0105 20. edycji Wielkanocnego Festiwalu Ludwiga van Beethovena. To niezwykle ciep\u0142e przyj\u0119cie, to zapewne wyraz wdzi\u0119czno\u015bci i podziwu, jakimi warszawska publiczno\u015b\u0107 obdarza tw\u00f3rczyni\u0119 i dyrektor generaln\u0105 Festiwalu. I nie w tym nic nadzwyczajnego, wszak to w\u0142a\u015bnie El\u017cbieta Penderecka od lat dba o wysoki […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-41","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/41","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=41"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/41\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":42,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/41\/revisions\/42"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=41"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}