![\"nd\"](\"http:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-content\/uploads\/sites\/9\/2017\/04\/nd-300x200.jpg\")
<\/p>\n<\/p>\n
Takie wykonanie Obrazk\u00f3w z wystawy<\/i> Modesta Musorgskiego, jak pod batut\u0105 Jurka Dyba\u0142a, to \u015bwietny wst\u0119p do nast\u0119pnych koncert\u00f3w festiwalowych \u2013 zaostrzy\u0142o apetyt na muzyk\u0119.<\/p>\n
Pierwszy z 15 festiwalowych koncert\u00f3w rozpocz\u0105\u0142 si\u0119 muzyk\u0105 polsk\u0105. 29 marca min\u0119\u0142a 80. rocznica \u015bmierci Karola Szymanowskiego, jego wi\u0119c utw\u00f3r otworzy\u0142 21. Wielkanocny Festiwal Ludwiga van Beethovena w Warszawie \u2013 w Filharmonii Narodowej Sinfonietta Cracovia pod dyrekcj\u0105 Jurka Dyba\u0142a wykona\u0142a Etiud\u0119 b-moll <\/i>op. 4 Karola Szymanowskiego w instrumentacji Grzegorza Fitelberga. Jest to jeden z najpi\u0119kniejszych utwor\u00f3w Szymanowskiego, jego m\u0142odzie\u0144cze dzie\u0142o fortepianowe, skomponowane jeszcze przed okresem fascynacji kultur\u0105 orientu. Etiud\u0119 b-moll<\/i> spopularyzowa\u0142 sam Ignacy Jan Paderewski, ale ambitny Szymanowski za ni\u0105 nie przepada\u0142, motywuj\u0105c to \u201ezawi\u0142ym stosunkiem do w\u0142asnej tw\u00f3rczo\u015bci\u201d. Czaruj\u0105cy, p\u00f3\u017anoromantyczny temat etiudy zosta\u0142 d\u0142ug\u0105, szerok\u0105 fraz\u0105 poprowadzony przez Jurka Dyba\u0142a. Niskie smyczki (wiolonczele i kontrabasy) z wyczuciem tworzy\u0142y ciemny kontrapunkt dla prowadzonej przez skrzypce zmys\u0142owej melodii, za\u015b instrumenty d\u0119te drewniane tworzy\u0142y dalszy plan, wzbogacaj\u0105c harmonicznie i kolorystycznie dialog smyczk\u00f3w.<\/p>\n
Jurka Dyba\u0142a, znakomitego muzyka znamy m. in. z regularnych wyst\u0119p\u00f3w na Wielkanocnym Festiwalu \u2013 solista i kameralista, jeden z prowadz\u0105cych grup\u0119 kontrabas\u00f3w Wiener Philharmoniker i Wiener Staatsoper, od d\u0142u\u017cszego czasu z powodzeniem rozwija karier\u0119 dyrygenck\u0105, id\u0105c \u015bladem takich mistrz\u00f3w batuty, jak Siergiej Kusewicki czy Zubin Mehta, kt\u00f3rzy swoj\u0105 przygod\u0119 z muzyk\u0105 zaczynali jako kontrabasi\u015bci. Dyba\u0142 ma dobr\u0105 r\u0119k\u0119, studiowa\u0142 u s\u0142ynnego Fina Jormy Panuli. Pod jego kierunkiem Sinfonietta Cracovia bardzo si\u0119 rozwin\u0119\u0142a i dzi\u015b nale\u017cy bez w\u0105tpienia do czo\u0142\u00f3wki polskich orkiestry symfonicznych o mniejszym sk\u0142adzie. Ju\u017c w Etiudzie b-moll<\/i> by\u0142o s\u0142ycha\u0107 swobod\u0119 brzmienia, dba\u0142o\u015b\u0107 o wyrazisty rysunek frazy, dobre proporcje d\u017awi\u0119ku, artykulacj\u0119 i sugestywny przekaz my\u015bli muzycznej. Z tym wi\u0119ksz\u0105 ciekawo\u015bci\u0105 czeka\u0142am na zapowiedziane w cz\u0119\u015bci drugiej koncertu Obrazki z wystawy <\/i>Modesta Musorgskiego w instrumentacji Maurice\u2019a Ravela. Wpierw jednak mia\u0142o sta\u0107 si\u0119 za do\u015b\u0107 tradycji Wielkanocnego Festiwalu \u2013 wykonaniu Koncertu potr\u00f3jnego C-dur<\/i> op. 56 Ludwiga van Beethovena na fortepian, skrzypce i wiolonczel\u0119, w kt\u00f3rym solistami byli muzycy holenderskiego Storioni Trio: Bart van de Roer <\/b>(fortepian), Wouter Vossen <\/b>(skrzypce) i Marc Vossen (wiolonczela). W tym wykonaniu da\u0142o si\u0119 s\u0142ysze\u0107 dwa r\u00f3\u017cne podej\u015bcia estetyczne: Storioni Trio, kt\u00f3rego liderem zdecydowanie jest pianista Bart van de Roer, gra\u0142 d\u017awi\u0119kiem \u0142agodnym i ma\u0142o ekspansywnym \u2013 chcia\u0142oby si\u0119 wi\u0119cej nerwu i blasku. Tego z kolei nie brakowa\u0142o w grze Sinfonietty, kt\u00f3rej Dyba\u0142 nada\u0142 bardzo wyrazisty, j\u0119drny ton, pasuj\u0105cy do \u201em\u0119skiego\u201d Beethovenowskiego stylu. Po wykonaniu Koncertu potr\u00f3jnego <\/i>muzycy Storioni Trio postanowili zabisowa\u0107 i zagrali sz\u00f3st\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 IV Tria fortepianowego e-moll \u201eDumki\u201d<\/i> op. 90 Anton\u00edna Dvo\u0159\u00e1ka \u2013 mi\u0142y uk\u0142on Holendr\u00f3w w stron\u0119 braci S\u0142owian.<\/p>\n
Wreszcie Obrazki z wystawy <\/i>\u2013 uj\u0119\u0142a mnie wra\u017cliwo\u015b\u0107 Jurka Dyba\u0142a na koloryt orkiestrowy, na barwy instrument\u00f3w i niezwyk\u0142e efekty, kt\u00f3re wymy\u015bli\u0142 Ravel w swojej ol\u015bniewaj\u0105cej orkiestracji arcydzie\u0142a Musorgskiego (Gnom<\/i>, Samuel Goldberg i Szmul<\/i>). Uj\u0119\u0142o mnie te\u017c dobre wyczucie czasu muzycznego, \u015bwiadomo\u015b\u0107 funkcji dramaturgicznej, jak\u0105 w narracji muzycznej pe\u0142ni pauza. Tego wykonania s\u0142ucha\u0142o si\u0119 w napi\u0119ciu. Obrazki\u2026 <\/i>to cykl dziesi\u0119ciu miniatur opartych na charakterystycznych tematach, kt\u00f3re \u015brodkami muzycznymi przekazuj\u0105 plastyczn\u0105 wizj\u0119 Wiktora Hartmanna, rosyjskiego malarza i architekta, przyjaciela Musorgskiego. Widoki ewokowane przez muzyk\u0119 zmieniaj\u0105 si\u0119 wi\u0119c w tym utworze jak w kalejdoskopie. Gnoma<\/i> i Chatki na kurzej stopce <\/i>s\u0142ucha\u0142o si\u0119 wi\u0119c jak ilustracji do thrillera, Stary zamek<\/i> intrygowa\u0142 brzmieniem saksofonu altowego, Taniec kurcz\u0105t w skorupkach<\/i>, Tuileries<\/i> i Rynek w Limoges <\/i>pokaza\u0142y dobry warsztat orkiestry, kt\u00f3ra gra\u0142a w tych cz\u0119\u015bciach lekko, dowcipnie i z powabem, a na pochwa\u0142\u0119 zas\u0142uguje zw\u0142aszcza sekcja instrument\u00f3w d\u0119tych drewnianych. Nie do ko\u0144ca uda\u0142o si\u0119 solo tuby i solo tr\u0105bki z t\u0142umikiem w cz\u0119\u015bci Samuel Goldberg i Szmul<\/i> \u2013 brakowa\u0142o dok\u0142adno\u015bci intonacyjnej i artykulacyjnej. Dyba\u0142 te\u017c \u0142adnie wprowadzi\u0142 s\u0142uchacza z Chatki na kurzej stopce<\/i> w ostatni\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 cyklu \u2013 Wielk\u0105 bram\u0119 kijowsk\u0105<\/i>, kt\u00f3ra zabrzmia\u0142a triumfalnie i z moc\u0105, cho\u0107 instrumenty d\u0119te blaszane zdominowa\u0142y pozosta\u0142e instrumenty.<\/p>\n