{"id":342,"date":"2009-04-08T18:16:27","date_gmt":"2009-04-08T16:16:27","guid":{"rendered":"http:\/\/dev.yoho.pl\/beethoven\/recenzje\/?page_id=342"},"modified":"2016-12-19T18:17:17","modified_gmt":"2016-12-19T17:17:17","slug":"berggeist","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/berggeist\/","title":{"rendered":"Berggeist"},"content":{"rendered":"<p><i>Duch g\u00f3r <\/i>Louisa Spohra to wspania\u0142a opera. Nie by\u0142a wystawiana od roku 1837 \u2013 teraz, po 172 latach, zosta\u0142a wykonana w Warszawie. Jest w tej operze inwencja melodyczna, pi\u0119kne efekty ilustracyjne, liryzm i dramaturgia. Jest nawet polonez, co prawda w wersji niemiecko-\u015bl\u0105skiej, do\u015b\u0107 odleg\u0142ej o naszym wyobra\u017ceniu o tym ta\u0144cu. Spohr u\u017cywa motyw\u00f3w przypominaj\u0105cych zgrabnie i dyskretnie, rozsiewa po partyturze aluzje do uwertury, nadaj\u0105c dzie\u0142u wyj\u0105tkow\u0105 sp\u00f3jno\u015b\u0107. Akcja dzieje si\u0119 bardzo szybko, zar\u00f3wno dzi\u0119ki zaletom libretta jak i rezygnacji z budowy numerowej. Kompozytor zgrabnie przechodzi od ariosa do recytatywu, od recytatywu do ensemble\u2019u. Paradoksalnie, te bardzo nowoczesne cechy przyczyni\u0142y si\u0119 z pewno\u015bci\u0105 \u2013 obok ogromu trudno\u015bci, jakie dzie\u0142o stawia przed solistami \u2013 do zapomnienia tej opery. Praktycznie nie ma tu arii, jedynie tr\u00f3jk\u0105t g\u0142\u00f3wnych bohater\u00f3w ma tego rodzaju fragmenty do za\u015bpiewania (<i>Alma <\/i>\u2013 w tej roli rewelacyjna Susanne Bernhard, kt\u00f3ra przygotowa\u0142a swoja parti\u0119 nienagannie pod wzgl\u0119dem muzycznym, <i>Oskar <\/i>\u2013 Dan Karlstr\u00f6m, traktuj\u0105cy rytm muzyczny z du\u017c\u0105 dezynwoltur\u0105, oraz <i>Berggeist <\/i>\u2013 \u015bwietny Eduard Tsunga). Aria Almy z koncertuj\u0105c\u0105 waltorni\u0105 i klarnetem z pierwszego aktu by\u0142a jednym z najwspanialszych moment\u00f3w wieczoru.<br \/>\nInne postacie obdarzone zosta\u0142y partiami zakrojonymi rewelacyjnie pod wzgl\u0119dem muzycznym, ale by\u0107 mo\u017ce nie do\u015b\u0107 satysfakcjonuj\u0105cym solistycznego ducha. <i>Ludmilla <\/i>\u2013 znakomita Agnieszka Piass \u2013 w pierwszym akcie wyst\u0119puje w zasadzie w roli przewodniczki ch\u00f3ru. W tych fragmentach artystka doskonale wtapia\u0142a si\u0119 w barw\u0119 zespo\u0142u, podobnie znakomicie wypad\u0142y wszystkie ensemble z jej udzia\u0142em. <i>Troll <\/i>\u2013 Szabolcs Brickner \u2013 jest z pewno\u015bci\u0105 pierwowzorem postaci Wagnerowskiej, daje soli\u015bcie pole do popisu w roli charakterystycznej, ale do \u015bpiewania ma tylko ensemble, podobnie jak <i>Domoslav <\/i>(Wojtek Gierlach). Wszystkie ensemble, r\u00f3wnie\u017c te z towarzyszeniem ch\u00f3r\u00f3w, maj\u0105 znakomite opracowanie muzyczne, s\u0142u\u017c\u0105ce podkre\u015bleniu akcji. Na przyk\u0142ad tercet z pierwszego aktu \u2013 Domoslav i jego c\u00f3rka, Alma, witaj\u0105 jej narzeczonego Oskara, ciesz\u0105c si\u0119, ze ju\u017c wkr\u00f3tce b\u0119d\u0105 rodzin\u0105. Intymno\u015b\u0107 tej sceny Spohr podkre\u015bli\u0142 eliminuj\u0105c akompaniament orkiestrowy \u2013 ten tercet jest <i>a capella<\/i>!<br \/>\nLibretto zawiera wiele ciekawych rozwi\u0105za\u0144, kt\u00f3re mog\u0105 zapewni\u0107 dzie\u0142u sukces sceniczny. Same Karkonosze \u2013 zar\u00f3wno w \u015bwiecie nad- jak i podziemnym to raj dla wyobra\u017ani scenografa. Liczne duchy czterech \u017cywio\u0142\u00f3w, ta\u0144ce, ruch sceniczny i magicznie wyczarowana posta\u0107 Ludmilly (hologram?) \u2013 mo\u017cliwo\u015bci realizacyjne s\u0105 niesko\u0144czone. Sama historia jest bardzo prosta, zawi\u0105zana nieco na si\u0142\u0119, rozwija si\u0119 w spos\u00f3b daleki od logiki, wobec czego nie dziwi, \u017ce jej rozwi\u0105zaniem musi si\u0119 zaj\u0105\u0107 <i>deus ex machina<\/i>, kt\u00f3ry jest o tyle niecodziennie wprowadzony, \u017ce pozostaje niewidoczny i nies\u0142yszalny tak dla publiczno\u015bci jak i dla wi\u0119kszo\u015bci postaci (poza Berggeistem). Wszystko, co robi\u0105 osoby dramatu prowadzi donik\u0105d, \u017cadne z zamierze\u0144 tak duch\u00f3w jak ludzi si\u0119 nie udaje. Ale je\u015bli si\u0119gn\u0105\u0107 poza sam\u0105 akcj\u0119, dostrzegamy buduj\u0105c\u0105 opowie\u015b\u0107 o wiernej mi\u0142o\u015bci.<br \/>\nWielka jest w tej operze rola ch\u00f3r\u00f3w i orkiestry. Dzisiejszy wiecz\u00f3r by\u0142 zatem niew\u0105tpliwym sukcesem po\u0142\u0105czonych si\u0142 Ch\u00f3ru Polskiego Radia w Krakowie oraz ch\u00f3ru Camerata Silesia. Brzmienie by\u0142o znakomite, precyzja i energia \u015bpiewak\u00f3w zast\u0119powa\u0142y akcj\u0119 sceniczn\u0105 bardzo skutecznie.<br \/>\nCa\u0142o\u015b\u0107 prowadzona by\u0142a pewn\u0105 r\u0119k\u0105 \u0141ukasza Borowicza, artysty nie boj\u0105cego si\u0119 zmierzy\u0107 z niestandardowym repertuarem. Polska Orkiestra Radiowa gra\u0142a z zaanga\u017cowaniem, kreuj\u0105c jedno z wa\u017cniejszych wydarze\u0144 tegorocznego Festiwalu.<\/p>\n<p>Krzysztof Komarnicki<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Duch g\u00f3r Louisa Spohra to wspania\u0142a opera. Nie by\u0142a wystawiana od roku 1837 \u2013 teraz, po 172 latach, zosta\u0142a wykonana w Warszawie. Jest w tej operze inwencja melodyczna, pi\u0119kne efekty ilustracyjne, liryzm i dramaturgia. Jest nawet polonez, co prawda w wersji niemiecko-\u015bl\u0105skiej, do\u015b\u0107 odleg\u0142ej o naszym wyobra\u017ceniu o tym ta\u0144cu. Spohr u\u017cywa motyw\u00f3w przypominaj\u0105cych zgrabnie [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-342","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/342","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=342"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/342\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":343,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/342\/revisions\/343"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=342"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}