Vitaly Pisarenko, m\u0142ody utalentowany pianista, opromieniony s\u0142aw\u0105 zwyci\u0119zcy Konkursu Pianistycznego imienia Franciszka Liszta w Utrechcie, przyci\u0105gn\u0105\u0142 do sali Filharmonii Narodowej t\u0142umy s\u0142uchaczy. Na ten wiecz\u00f3r artysta wybra\u0142 IV Koncert fortepianowy G-dur<\/i> Ludwika van Beethovena, dzie\u0142o kompozytora b\u0119d\u0105cego u szczytu swoich mo\u017cliwo\u015bci tw\u00f3rczych i wykonawczych. St\u0105d te\u017c dzie\u0142o to wymaga od pianisty wielkiej dojrza\u0142o\u015bci artystycznej.
\nPisarenko rozpocz\u0105\u0142 koncert wyra\u017anie spi\u0119ty. S\u0142awny pocz\u0105tek dzie\u0142a, owo grane przez pianist\u0119 motto, wypad\u0142 nieprzekonuj\u0105co. Trudno by\u0142o uchwyci\u0107 puls tego fragmentu, mia\u0142o si\u0119 wra\u017cenie, jakby artysta wycofywa\u0142 d\u017awi\u0119k. Na szcz\u0119\u015bcie pianista szybko si\u0119 rozegra\u0142, prezentuj\u0105c przyzwoite odczytanie Beethovenowskiego dzie\u0142a. Najlepiej prezentowa\u0142 si\u0119 w szybkich, wirtuozowskich fragmentach, wobec czego najokazalej wypad\u0142o fina\u0142owe rondo. Nie mam pewno\u015bci, czy ten akurat koncert Patrona Festiwalu odpowiada estradowemu emploi m\u0142odego artysty na tym etapie jego kariery. Mimo to Vitaly Pisarenko zaprezentowa\u0142 si\u0119 z dobrej strony, a jego przysz\u0142o\u015b\u0107 rysuje si\u0119 obiecuj\u0105co. Wykonanie IV Koncertu <\/i>zosta\u0142o dzi\u015b przyj\u0119te bardzo ciep\u0142o, artysta by\u0142 wywo\u0142any trzy razy, jednak bisu nie by\u0142o.
\nTegoroczny Festiwal przebiega pod znakiem roku H\u00e4ndla, Haydna, Mendelssohna i Kar\u0142owicza, ale w\u0105tek symfoniki Ryszarda Straussa jest r\u00f3wnie\u017c wyra\u017any. Po przerwie us\u0142yszeli\u015bmy zatem Symfoni\u0119 alpejsk\u0105<\/i>, gigantyczne dzie\u0142o, kt\u00f3re zapewnia setki etat\u00f3w dla muzyk\u00f3w w dobie kryzysu. Strauss, mistrz instrumentacji, nie zapomnia\u0142 o \u017cadnym instrumencie poza saksofonem, a ponadto zaordynowa\u0142 szereg efekt\u00f3w teatralnych, takich jak maszyny do robienia deszczu, wiatru i piorun\u00f3w. Garderobiany <\/i>Ronalda Harwooda przychodzi natychmiast na my\u015bl, zw\u0142aszcza scena, w kt\u00f3rej stary mistrz jest bardzo niezadowolony z efektu burzy, pomimo stara\u0144 wykonawc\u00f3w. I faktycznie, burza by\u0142a cokolwiek cicha i nieprzekonuj\u0105ca, a pioruny ledwie s\u0142yszalne.
\nSymfonia alpejska<\/i>, w\u0142a\u015bciwie poemat symfoniczny, by\u0142a prowadzona przez Antoniego Wita z pami\u0119ci. Muzycy Orkiestry Filharmonii Narodowej grali z zaanga\u017cowaniem i si\u0142\u0105 \u2013 Alpy wed\u0142ug Straussa to bardzo ha\u0142a\u015bliwe miejsce. Bior\u0105c pod uwag\u0119 zamkni\u0119te pomieszczenie i wielko\u015b\u0107 aparatu wykonawczego nale\u017cy stwierdzi\u0107, \u017ce s\u0142uchanie tego dzie\u0142a mo\u017ce powodowa\u0107 ubytki s\u0142uchu \u2013 prosty fakt, kt\u00f3ry na pewno potwierdz\u0105 lekarze. Kulminacja dzie\u0142a wykonywana by\u0142a na poziomie akustycznym koncertu rockowego, tuz pod progiem b\u00f3lu.
\nAntoni Wit \u015bwietnie przeprowadzi\u0142 narracj\u0119 dzie\u0142a przez wszystkich dwadzie\u015bcia bardzo zr\u00f3\u017cnicowanych cz\u0119\u015bci, a orkiestra wspiera\u0142a go skutecznie w jego dziele. Usterki intonacyjne, zw\u0142aszcza w drzewie, by\u0142y nieliczne i wybaczalne zwa\u017cywszy na ogrom zadania. Po koncercie oboistka otrzyma\u0142a specjalne i wielce zas\u0142u\u017cone owacje. Wykonanie Symfonii alpejskiej<\/i> zosta\u0142o przyj\u0119te bardzo dobrze. Instynkt i obycie sceniczne Antoniego Wita potrafi\u0142y nawet przekszta\u0142ci\u0107 ciep\u0142e oklaski w owacje na stoj\u0105co.
\nKrzysztof Komarnicki<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Vitaly Pisarenko, m\u0142ody utalentowany pianista, opromieniony s\u0142aw\u0105 zwyci\u0119zcy Konkursu Pianistycznego imienia Franciszka Liszta w Utrechcie, przyci\u0105gn\u0105\u0142 do sali Filharmonii Narodowej t\u0142umy s\u0142uchaczy. Na ten wiecz\u00f3r artysta wybra\u0142 IV Koncert fortepianowy G-dur Ludwika van Beethovena, dzie\u0142o kompozytora b\u0119d\u0105cego u szczytu swoich mo\u017cliwo\u015bci tw\u00f3rczych i wykonawczych. St\u0105d te\u017c dzie\u0142o to wymaga od pianisty wielkiej dojrza\u0142o\u015bci artystycznej. Pisarenko […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-330","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/330","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=330"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/330\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":331,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/330\/revisions\/331"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=330"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}