{"id":304,"date":"2010-04-01T14:21:27","date_gmt":"2010-04-01T12:21:27","guid":{"rendered":"http:\/\/dev.yoho.pl\/beethoven\/recenzje\/?page_id=304"},"modified":"2016-12-19T14:24:59","modified_gmt":"2016-12-19T13:24:59","slug":"rudolf-buchbinder-1-kwietnia-godz-17-00","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/rudolf-buchbinder-1-kwietnia-godz-17-00\/","title":{"rendered":"Rudolf Buchbinder &#8211; 1 kwietnia, godz. 17.00"},"content":{"rendered":"<p>Ko\u0144c\u00f3wka XIV Wielkanocnego Festiwalu Ludwika van Beethovena prawie w ca\u0142o\u015bci po\u015bwi\u0119cona jest tw\u00f3rczo\u015bci jego Patrona. Opr\u00f3cz bezprecedensowego projektu symfonicznego maratonu, zbli\u017ca si\u0119 do fina\u0142u r\u00f3wnie\u017c wieloletni serial solowych recitali Rudolfa Buchbindera. Niewielu jest pianist\u00f3w, kt\u00f3rzy mog\u0105 poszczyci\u0107 si\u0119 przynale\u017cno\u015bci\u0105 do do\u015b\u0107 ekskluzywnego klubu interpretator\u00f3w trzydziestu dw\u00f3ch sonat fortepianowych Beethovena. Rudolf Buchbinder zajmuje w tym gronie pozycj\u0119 wyj\u0105tkow\u0105, konsekwentnie, w bardzo wielu o\u015brodkach muzycznych &#8211; od lat &#8211; prezentuj\u0105c i propaguj\u0105c te utwory. To wyzwanie zupe\u0142nie wyj\u0105tkowe \u2013 mo\u017cna przecie\u017c niechc\u0105cy popa\u015b\u0107 w interpretacyjn\u0105 monotoni\u0119. Na szcz\u0119\u015bcie w przypadku Buchbindera nic takiego nie grozi\u0142o i nie grozi.<\/p>\n<p>Bardzo ciekawie zosta\u0142 zestawiony repertuar tego recitalu: w cz\u0119\u015bci pierwszej trzy sonaty rozmiarami \u201eniewielkie\u201d: <i>F-dur<\/i> op. 10 nr 2, <i>Fis-dur <\/i>op. 78 i <i>G-dur<\/i> op. 31 nr 1, w drugiej fortepianowy monument \u2013 s\u0142ynna <i>Sonata B-dur<\/i> op. 106 \u201eHammerklavier\u201d. Taki uk\u0142ad podkre\u015bla\u0142 i uzmys\u0142awia\u0142 s\u0142uchaczom r\u00f3\u017cnorodno\u015b\u0107 sonat Beethovena, ale tak\u017ce wskazywa\u0142 na pewne formalne, techniczne \u201ew\u0105tki\u201d, pojawiaj\u0105ce si\u0119 w trzech wcze\u015bniejszych dzie\u0142ach i w pe\u0142ni wyzyskane w <i>Wielkiej Sonacie B-dur<\/i>. Na przyk\u0142ad polifonia \u2013 wiadomo, <i>Hammerklavier <\/i>wie\u0144czy kunsztowna fuga, ale technik\u0119 kanoniczn\u0105 mo\u017cna dostrzec tak\u017ce w materii ostatniej cz\u0119\u015bci <i>Sonaty F-dur<\/i> z opusu 10.<\/p>\n<p>\u201ePolifoniczn\u0105 tkank\u0119\u201d w sonatach z pierwszej cz\u0119\u015bci recitalu Rudolf Buchbinder podkre\u015bla\u0142 zreszt\u0105 bardzo wyra\u017anie, popisuj\u0105c si\u0119 istn\u0105 erudycj\u0105 w wynajdywaniu uzupe\u0142niaj\u0105cych si\u0119 \u201eg\u0142os\u00f3w\u201d, schowanych przez kompozytora na drugim, albo trzecim planie. Trudno si\u0119 dziwi\u0107, <i>Sonaty <\/i>Beethovena nie maj\u0105 dla Buchbindera tajemnic, mo\u017ce wi\u0119c sobie pozwoli\u0107 na interpretacyjne zabiegi, kt\u00f3re rzucaj\u0105 cz\u0119sto niecodzienne \u015bwiat\u0142o na \u2013 zdawa\u0142o by si\u0119 \u2013 dobrze znane dzie\u0142a. Nie brakowa\u0142o tym interpretacjom kolor\u00f3w: by\u0142y bardzo zdecydowane tempa (pierwsza cz\u0119\u015b\u0107 <i>Sonaty F-dur<\/i>), potoczyste i perliste figury (<i>Allegro<\/i> z <i>Sonaty Fis-dur<\/i>), kontrasty mi\u0119dzy chora\u0142owymi akordami i pe\u0142nymi energii pasa\u017cami (<i>Allegro vivace<\/i> z <i>Sonaty G-dur<\/i>). Nie zabrak\u0142o tak\u017ce subtelnych r\u00f3\u017cnic dynamicznych i agogicznych. Nad wszystkim g\u00f3rowa\u0142a jednak konsekwentnie i \u015bwiadomie kszta\u0142towana forma, zaplanowana precyzyjnie dramaturgia \u2013 wiedza o celowo\u015bci ka\u017cdego komponentu dzie\u0142 Beethovena. Przejawi\u0142o si\u0119 to najwyra\u017aniej w pot\u0119\u017cniej\u0105cej materii <i>Sonaty <\/i>\u201eHammerklavier\u201d, rozpocz\u0119tej i zako\u0144czonej wielkim (w \u017cadnym calu nie przerysowanym), symfonicznym d\u017awi\u0119kiem. Co si\u0119 dzia\u0142o pomi\u0119dzy tymi ramami? Buchbinder zawar\u0142 tam r\u00f3\u017cnorodny pejza\u017c odmian: <i>Scherzo <\/i>przygaszone i frapuj\u0105co niespokojne, \u201eromantyczne\u201d <i>Adagio<\/i>, z ekstatyczn\u0105 kulminacj\u0105 (a wcze\u015bniej \u015bwietnie wydobyt\u0105 recytatywn\u0105 melodyk\u0105) i wielkie apogeum w mistrzowsko skonstruowanej <i>Fudze<\/i>. Grana by\u0142a szybko, bo tak j\u0105 wykoncypowa\u0142 i sw\u00f3j zamys\u0142 z \u017celazn\u0105 konsekwencj\u0105 zrealizowa\u0142.<\/p>\n<p>Niestety \u2013 na bis nam\u00f3wi\u0107 si\u0119 nie da\u0142 \u2013 wszystko, co chcia\u0142 \u201eopowiedzie\u0107\u201d warszawskiej publiczno\u015bci zawarte zosta\u0142o w tej cz\u0119\u015bci sonatowej epopei. B\u0119dzie jeszcze ci\u0105g dalszy, ale a\u017c \u017cal o tym my\u015ble\u0107 \u2013 nie znamy ju\u017c tylko ostatnich rozdzia\u0142\u00f3w wielkiej, muzycznej lektury.<\/p>\n<p>Marcin Majchrowski (Polskie Radio)<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Ko\u0144c\u00f3wka XIV Wielkanocnego Festiwalu Ludwika van Beethovena prawie w ca\u0142o\u015bci po\u015bwi\u0119cona jest tw\u00f3rczo\u015bci jego Patrona. Opr\u00f3cz bezprecedensowego projektu symfonicznego maratonu, zbli\u017ca si\u0119 do fina\u0142u r\u00f3wnie\u017c wieloletni serial solowych recitali Rudolfa Buchbindera. Niewielu jest pianist\u00f3w, kt\u00f3rzy mog\u0105 poszczyci\u0107 si\u0119 przynale\u017cno\u015bci\u0105 do do\u015b\u0107 ekskluzywnego klubu interpretator\u00f3w trzydziestu dw\u00f3ch sonat fortepianowych Beethovena. Rudolf Buchbinder zajmuje w tym gronie [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-304","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/304","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=304"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/304\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":305,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/304\/revisions\/305"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=304"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}