Sala Koncertowa Filharmonii Narodowej w Warszawie wype\u0142ni\u0142a si\u0119 po brzegi we wtorkowy wiecz\u00f3r, gdy nadesz\u0142o najbardziej mo\u017ce wyczekiwane wydarzenie 14. Wielkanocnego Festiwalu Ludwiga van Beethovena. Deutsche Kammerphilharmonie Bremen prowadzone przez Paavo J\u00e4rviego mia\u0142a wykona\u0107 pierwsze trzy z dziewi\u0119ciu symfonii Patrona Festiwalu. Oczekiwania by\u0142y ogromne, lecz wykonawcy sprostali im w zupe\u0142no\u015bci.
\nPierwsze dwie symfonie (I Symfonia C-dur<\/i> op.21 oraz II Symfonia D-dur<\/i> op. 36) wykonane by\u0142y z werw\u0105 i energi\u0105, wynikaj\u0105cymi z niezwykle szybkich temp. Oba utwory sta\u0142y si\u0119 zatem terenem wirtuozowskiego popisu ca\u0142ej orkiestry, co, trzeba przyzna\u0107, mia\u0142o uzasadnienie w partyturze. Mo\u017ce tylko Menuet <\/i>z I Symfonii<\/i> m\u00f3g\u0142by lepiej zabrzmie\u0107 w nieco wolniejszym tempie, lecz zawsze mo\u017cna argumentowa\u0107, \u017ce ten menuet to ju\u017c prawie scherzo<\/i>.
\n\u015arodki \u015bwietnie si\u0119 sprawdzaj\u0105ce w dw\u00f3ch rzadziej grywanych symfoniach, przeniesione na grunt s\u0142ynnej \u201eEroiki\u201d ju\u017c nie mai\u0142y tej si\u0142y oddzia\u0142ywania. Muzyka III Symfonii<\/i> Beethovena wymaga bowiem oddechu, swobody i czasu, aby po prostu zaistnie\u0107. Prze\u015bliczny nowy temat z przetworzenia zabrzmia\u0142 w przyj\u0119tym tempie po prostu zdawkowo. Najwi\u0119ksze w\u0105tpliwo\u015bci wzbudzi\u0142 pocz\u0105tek Marsza \u017ca\u0142obnego<\/i>; w tym tempie ju\u017c nie zastanawiali\u015bmy si\u0119 nad jego \u017ca\u0142obno\u015bci\u0105, trudno by\u0142o dostrzec jego marszowo\u015b\u0107. Ale J\u00e4rvi jest wra\u017cliwym muzykiem, doskonale panuj\u0105cym nad swoimi wykonaniami, potrafi\u0142 zatem skorygowa\u0107 tempo w momencie powrotu g\u0142\u00f3wnego tematu. Zako\u0144czenie Marsza mia\u0142o wi\u0119c swoj\u0105 wag\u0119 i nale\u017cyty wyraz. Bardzo dobre by\u0142y oba ogniwa zamykaj\u0105ce \u201eEroik\u0119\u201d.
\nCiep\u0142e przyj\u0119cie zach\u0119ci\u0142o Paavo J\u00e4rviego do bisu, kt\u00f3rym by\u0142 rewelacyjnie wykonany Valse triste <\/i>Jeana Sibeliusa. Niezapomnianym momentem by\u0142o osi\u0105gni\u0119cie przez muzyk\u00f3w Deutsche Kammerphilharmonie Bremen piana na granicy s\u0142yszalno\u015bci, a nast\u0119pnie powr\u00f3t do pe\u0142ni brzmienia. By\u0142o to bardzo poetyckie i pe\u0142ne tre\u015bci. To samo zreszt\u0105 nale\u017cy powiedzie\u0107 o symfoniach. Paavo J\u00e4rvi jest pe\u0142en wigoru, dyryguje z u\u015bmiechem na ustach a jego osobowo\u015b\u0107 ma decyduj\u0105cy wp\u0142yw na orkiestr\u0119. Muzycy grali znakomicie i by\u0142o ewidentne, \u017ce wsp\u00f3lne granie Beethovena jest dla nich najwy\u017csz\u0105 przyjemno\u015bci\u0105. Ka\u017cdy z muzyk\u00f3w zna\u0142 dobrze swoj\u0105 parti\u0119 i jej funkcj\u0119 w strukturze dzie\u0142a. W przypadku partii solowych ka\u017cdy wiedzia\u0142, z kim b\u0119dzie gra\u0142 i szuka\u0142 wzrokiem swojego partnera. W ten spos\u00f3b w niekt\u00f3rych momentach orkiestra przeistacza\u0142a si\u0119 w znakomity zesp\u00f3\u0142 kameralny.
\nNajbardziej w wykonaniu Paavo J\u00e4rviego uj\u0119\u0142o nas to, \u017ce dyrygent wykonuje wszystkie repetycje. Ma to szczeg\u00f3lne znaczenie dla r\u00f3wnowagi i dramaturgii formy sonatowej, kt\u00f3ra zabrzmia\u0142a tak, jak pragn\u0105\u0142by tego Beethoven.
\nPo pierwszym wieczorze z symfoniami Beethovena poprzeczka zosta\u0142a zawieszona bardzo wysoko. Z niecierpliwo\u015bci\u0105 oczekujemy kolejnych koncert\u00f3w!<\/p>\n
Krzysztof Komarnicki<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Sala Koncertowa Filharmonii Narodowej w Warszawie wype\u0142ni\u0142a si\u0119 po brzegi we wtorkowy wiecz\u00f3r, gdy nadesz\u0142o najbardziej mo\u017ce wyczekiwane wydarzenie 14. Wielkanocnego Festiwalu Ludwiga van Beethovena. Deutsche Kammerphilharmonie Bremen prowadzone przez Paavo J\u00e4rviego mia\u0142a wykona\u0107 pierwsze trzy z dziewi\u0119ciu symfonii Patrona Festiwalu. Oczekiwania by\u0142y ogromne, lecz wykonawcy sprostali im w zupe\u0142no\u015bci. Pierwsze dwie symfonie (I Symfonia […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-300","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/300","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=300"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/300\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":301,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/300\/revisions\/301"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=300"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}