Drugi festiwalowy wiecz\u00f3r z berli\u0144sk\u0105 Deutsches Symphonie Orchester da\u0142 mo\u017cliwo\u015b\u0107 podziwiania nieco odmiennego oblicza zespo\u0142u. Sta\u0142o si\u0119 tak za spraw\u0105 programu: w pierwszej cz\u0119\u015bci neoromantyczny, klasycyzuj\u0105cy II Koncert fortepianowy B-dur<\/i> op. 83 Johannesa Brahmsa, absolutne arcydzie\u0142o gatunku, z solist\u0105 Kiry\u0142em Gersteinem; w cz\u0119\u015bci drugiej jeszcze jedno dzie\u0142o, ukazuj\u0105ce pe\u0142ni\u0119 wykonawczych mo\u017cliwo\u015bci orkiestry \u2013 balet Ognisty Ptak<\/i> Igora Strawi\u0144skiego.
\nII Koncert B-dur<\/i> Brahmsa mo\u017cna uzna\u0107 za probierz mo\u017cliwo\u015bci interpretacyjnych ka\u017cdego pianisty. Dzie\u0142o to pozwala zaprezentowa\u0107 pe\u0142ni\u0119 walor\u00f3w technicznego warsztatu, a tak\u017ce \u201ezmierzy\u0107\u201d skal\u0119 wra\u017cliwo\u015bci artystycznej i \u2013 mo\u017ce przede wszystkim \u2013 muzycznej dojrza\u0142o\u015bci. W czterech ogniwach Koncertu jest bowiem miejsce i na pokazanie soczystego brzmienia, i na specyficznie rozumian\u0105 wirtuozeri\u0119 (specyficznie, bo abstrahuj\u0105c\u0105 od lekkiego blichtru dawno w czasach Brahmsa zarzuconego stylu brillant<\/i>). Utrafi\u0107 przy tym trzeba w zupe\u0142nie wyj\u0105tkowy, trudny do zdefiniowania \u201eBrahmsowski ton\u201d, kt\u00f3ry nie mo\u017ce by\u0107 w \u017caden spos\u00f3b przerysowany. W interpretacji Gersteina uj\u0119\u0142y mnie kantylenowe aspekty solowej partii, na czele ze \u015bwietnie wykoncypowan\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 trzeci\u0105 \u2013 urokliwym Andante<\/i>. Dialog Gersteina, podejmowany z solowymi instrumentami orkiestry (doskona\u0142e sola wiolonczeli i oboju!), prowadzony by\u0142 d\u017awi\u0119kiem wysublimowanym, w tempie szczeg\u00f3lnie podkre\u015blaj\u0105cym spok\u00f3j i jak\u0105\u015b pogodn\u0105 idylliczno\u015b\u0107. Muzycy dawali sobie wzajem czas, nigdzie si\u0119 nie spiesz\u0105c, pozwalaj\u0105c smakowa\u0107 pastelowe odcienie d\u017awi\u0119k\u00f3w, uk\u0142adaj\u0105cych si\u0119 w delikatn\u0105, muzyczna tkank\u0119. Dyskretne piana, bardzo szlachetnej proweniencji by\u0142y g\u0142\u00f3wnym atutem gry Gersteina. Mo\u017ce brakowa\u0142o mi ciut g\u0119sto\u015bci i si\u0142y w brzmieniu fortepianu, mo\u017ce przyda\u0142o by si\u0119 wi\u0119cej patosu \u2013 szczeg\u00f3lnie w pierwszej cz\u0119\u015bci Koncertu \u2013 ale zrewan\u017cowa\u0142 si\u0119 Gerstein w scherzu (Allegro appasionato<\/i>) i finale, podkre\u015blaj\u0105c pogodn\u0105 serdeczno\u015b\u0107 jego wyrazu. I jakby by\u0142o mu ma\u0142o \u201ezwyk\u0142ej\u201d, popisowej wirtuozerii u Brahmsa \u2013 na bis wybra\u0142 i\u015bcie demoniczn\u0105 ballad\u0119 Schuberta Erlk\u00f6nig<\/i>, w fortepianowej transkrypcji Franciszka Liszta.
\nDope\u0142nieniem wra\u017ce\u0144, zar\u00f3wno z pierwszej cz\u0119\u015bci wieczoru, jak i dnia poprzedniego (kiedy orkiestra przedstawi\u0142a kongenialn\u0105 interpretacj\u0119 VII Symfonii <\/i>Mahlera), by\u0142 balet Ognisty Ptak<\/i> Igora Strawi\u0144skiego. To jest muzyka wprost wymarzona dla zespo\u0142\u00f3w, pragn\u0105cych pokaza\u0107 pe\u0142ni\u0119 swoich wykonawczych mo\u017cliwo\u015bci. Zinstrumentowana na ogromny symfoniczny sk\u0142ad (wra\u017cenie robi rozbudowana perkusja), skrz\u0105ca si\u0119 najr\u00f3\u017cniejszymi odcieniami nastroj\u00f3w (od idylli do mrocznych, demonicznych w\u0105tk\u00f3w charakteryzuj\u0105cych Kr\u00f3la Ko\u015bcieja) uwa\u017cnemu s\u0142uchaczowi nie daje nawet chwili wytchnienia. Balet Strawi\u0144skiego jest przecie\u017c niezwykle barwny, a akcja toczy si\u0119 jak w kalejdoskopie. Ingo Metzmacher \u2013 czuj\u0105cy si\u0119 w XX-wiecznym i wsp\u00f3\u0142czesnym repertuarze jak ryba w wodzie \u2013 interpretuj\u0105c Ognistego Ptaka raczej abstrahowa\u0142 od podkre\u015blania pierwiastka emocjonalnego. Emocjom i wra\u017ceniom daj\u0105 si\u0119 ponosi\u0107 wykonawcy rosyjscy \u2013 Metzmacher podszed\u0142 do partytury Strawi\u0144skiego z racjonalnym ch\u0142odem. Da\u0142o to zdumiewaj\u0105ce efekty, bo precyzyjnie odczytane detale (doskonale wykonywane przez muzyk\u00f3w) wzajemnie si\u0119 pot\u0119gowa\u0142y, buduj\u0105c artystyczn\u0105 pe\u0142ni\u0119 baletowej muzyki Strawi\u0144skiego. Koncepcja dramaturgiczna by\u0142a przy tym doskonale przejrzysta, z wielk\u0105 kulminacj\u0105 w porywaj\u0105cym Piekielnym ta\u0144cu Ko\u015bcieja i chwalebnym obrazem fina\u0142owym. Je\u015bli Mahler poprzedniego wieczoru by\u0142 nami\u0119tny i ekstatyczny, to Strawi\u0144ski sta\u0142 si\u0119 kwintesencj\u0105 najszlachetniejszego racjonalizmu, kt\u00f3ry nie pozbawia\u0142 wcale tej muzyki wymiaru emocjonalnego. Wszystko by\u0142o w odpowiednich proporcjach. I zn\u00f3w powinienem napisa\u0107, \u017ce w Deutsches Symphonie Orchester profesjonalizm idzie w parze z radosn\u0105 pasj\u0105 uprawiania sztuki. Bardzo \u017ca\u0142owa\u0142em, \u017ce ten niecodzienny wiecz\u00f3r szybko si\u0119 zako\u0144czy\u0142. W prezencie, na bis, dostali\u015bmy wi\u0119c jeszcze urocz\u0105 Polk\u0119 cyrkow\u0105<\/i> Igora Strawi\u0144skiego To utw\u00f3r z ironicznym podtytu\u0142em \u201edla m\u0142odego s\u0142onia\u201d \u2013 w wykonaniu berli\u0144skiej orkiestry okaza\u0142 si\u0119 kwintesencj\u0105 rubasznej lekko\u015bci.
\nKiedy zn\u00f3w Deutsches Symphonie Orchester przyjedzie nad Wis\u0142\u0119? Oby jak najszybciej \u2013 ju\u017c czekam z niecierpliwo\u015bci\u0105.
\nMarcin Majchrowski (Polskie Radio)<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Drugi festiwalowy wiecz\u00f3r z berli\u0144sk\u0105 Deutsches Symphonie Orchester da\u0142 mo\u017cliwo\u015b\u0107 podziwiania nieco odmiennego oblicza zespo\u0142u. Sta\u0142o si\u0119 tak za spraw\u0105 programu: w pierwszej cz\u0119\u015bci neoromantyczny, klasycyzuj\u0105cy II Koncert fortepianowy B-dur op. 83 Johannesa Brahmsa, absolutne arcydzie\u0142o gatunku, z solist\u0105 Kiry\u0142em Gersteinem; w cz\u0119\u015bci drugiej jeszcze jedno dzie\u0142o, ukazuj\u0105ce pe\u0142ni\u0119 wykonawczych mo\u017cliwo\u015bci orkiestry \u2013 balet Ognisty […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-282","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/282","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=282"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/282\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":283,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/282\/revisions\/283"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=282"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}