Muzyka jest sztuk\u0105 niezwykle ulotn\u0105 i kapry\u015bn\u0105, jak \u017cadna inna zale\u017cn\u0105 od nastroj\u00f3w, stan\u00f3w ducha, emocji, stopnia koncentracji, a tak\u017ce\u2026 sytuacji pogodowo-barycznej. Wiosenne przesilenie, d\u0142ugo wyczekiwane, a nawet upragnione ma swoje niezmienne prawa \u2013 ci\u015bnienie skacze, temperatura zmienia si\u0119 nagle, meteoropaci prze\u017cywaj\u0105 trudne dni. Nie od rzeczy nasi praszczurowie ukuli przys\u0142owie: \u201ew marcu jak w garncu\u201d. Weekend by\u0142 ciep\u0142y, za\u015b poniedzia\u0142ek (22 marca 2010 r.), ju\u017c ch\u0142odniejszy, chocia\u017c bez opad\u00f3w. Skargi i utyskiwania na nocn\u0105 bezsenno\u015b\u0107 (niedzielno-poniedzia\u0142kow\u0105) dominowa\u0142y w\u015br\u00f3d temat\u00f3w popo\u0142udniowych rozm\u00f3w w sto\u0142ecznym mie\u015bcie Warszawie. Nale\u017cy wi\u0119c przyj\u0105\u0107 za\u0142o\u017cenie, \u017ce nie tylko obywatele stolicy (a w\u015br\u00f3d nich publiczno\u015b\u0107 zgromadzona w Sali Wielkiej Zamku Kr\u00f3lewskiego) odczuwali kaprysy marcowej aury. Mog\u0142a si\u0119 ona wydatnie przyczyni\u0107 do samopoczucia i kondycji pary znakomitych i utytu\u0142owanych artyst\u00f3w, otwieraj\u0105cych swoim wyst\u0119pem seri\u0119 koncert\u00f3w kameralnych XIV Wielkanocnego Festiwalu Ludwika van Beethovena. A byli to wiolonczelista Ivan Monighetti i pianista Pawe\u0142 Gili\u0142ow.<\/p>\n
Program ich wsp\u00f3lnego wyst\u0119pu dobrany zosta\u0142 bardzo smakowicie. W pierwszej cz\u0119\u015bci muzyka Fryderyka Chopina, ze skraj\u00f3w jego kompozytorskiej drogi, czyli m\u0142odzie\u0144cze
Introdukcja<\/i> i Polonez C-dur <\/i>op. 3 oraz wielkie dzie\u0142o \u2013 p\u00f3\u017ana Sonata wiolonczelowa g-moll<\/i> op. 65. Mo\u017cliwo\u015b\u0107 wys\u0142uchania (i por\u00f3wnania) dw\u00f3ch odmiennych dzie\u0142 kameralnych Chopina, nawet w Roku Chopinowskim nie cz\u0119sto si\u0119 zdarzy, warto wi\u0119c szczeg\u00f3lnie podkre\u015bli\u0107 poznawcz\u0105 warto\u015b\u0107 tej cz\u0119\u015bci programu. Polonez C-dur <\/i>\u2013 jak si\u0119 wyrazi\u0142 sam kompozytor: \u201enic nie ma opr\u00f3cz b\u0142yskotek dla dam\u201d \u2013 by\u0142 przecie\u017c niewiele znacz\u0105cym artystycznym epizodem, stworzonym z potrzeby chwili w go\u015bcinnych pieleszach Radziwi\u0142\u0142\u00f3w w Antoninie. Sonata <\/i>natomiast powstawa\u0142a nadzwyczaj d\u0142ugo (niemal dwa lata) i jest dzi\u015b zgodnie uznawana za kwintesencj\u0119 p\u00f3\u017anego stylu Chopina. D\u0142ugo przes\u0142ania jej nie rozumiano, d\u0142ugo ci\u0105\u017cy\u0142o nad opus 65 stwierdzenie Fryderyka Niecksa: \u201enieko\u0144cz\u0105ce si\u0119 pole chwast\u00f3w z jedynie tu i \u00f3wdzie rozsianymi kwiatami\u201d. Cho\u0107 czy mo\u017cna by\u0142o w poniedzia\u0142kowe popo\u0142udnie o tej krzywdz\u0105cej opinii zapomnie\u0107? Czego\u015b niestety brak\u0142o wykonaniu Monighettiego i Gili\u0142owa \u2013 ich interpretacyjn\u0105 propozycj\u0119 zdominowa\u0142a mozolna walka z \u2013 przyznaj\u0119, nie\u0142atw\u0105, ale jak\u017ce pi\u0119kn\u0105 \u2013 muzyczn\u0105 materi\u0105; grubo znaczona nieprzekonuj\u0105cymi pr\u00f3bami po\u0142\u0105czenia w jeden wyrazowy organizm kantylen wiolonczeli i wyrafinowanej warstwy fortepianowej. Niecksowskich kwiat\u00f3w rzeczywi\u015bcie by\u0142o jak na lekarstwo: ledwie w centralnym epizodzie scherza, kilka dos\u0142ownie w Largo<\/i>. Gili\u0142ow i Monighetti nie zdo\u0142ali ich odnale\u017a\u0107 niestety ani we wst\u0119pnym Allegro moderato<\/i>, ani fina\u0142owym Allegro<\/i>, kt\u00f3re na du\u017cych przestrzeniach sprawia\u0142y wra\u017cenie do\u015b\u0107 nieuporz\u0105dkowanych. Nawet gdy ju\u017c co\u015b si\u0119 rodzi\u0142o, gdy by\u0142a nadzieja na zerwanie \u015bwie\u017cych p\u0142atk\u00f3w, niewyt\u0142umaczalnym zrz\u0105dzeniem jako\u015b chwytane nici interpretacji gubi\u0142y si\u0119 albo rwa\u0142y. Czy to ci\u015bnienie skaka\u0142o? Tusz\u0119, \u017ce tak, bo nie chce mi si\u0119 wierzy\u0107, by tak wytrawni arty\u015bci nie wiedzieli, gdzie wychylaj\u0105 do wiosennego s\u0142o\u0144ca pierwsze p\u0105ki krokusy czy przebi\u015bniegi. Nie lepiej niestety by\u0142o z Introdukcj\u0105<\/i> i Polonezem <\/i>op. 3: nawet niezwyk\u0142ej pi\u0119kno\u015bci i szlachetno\u015bci zako\u0144czenie wst\u0119pu nie ukryje faktu, \u017ce \u201eb\u0142yskotki dla dam\u201d przysporzy\u0142y rosyjskim muzykom niejednego zmartwienia.
\nW drugiej cz\u0119\u015bci mo\u017cna by\u0142o zapozna\u0107 si\u0119 z do\u015b\u0107 egzotyczn\u0105 wersj\u0105 s\u0142ynnej Sonaty A-dur<\/i> op. 47 \u201eKreutzerowskiej\u201d Beethovena, w transkrypcji Carla Czernego na wiolonczel\u0119 z fortepianem. Gdyby jeszcze ca\u0142o\u015b\u0107 wypad\u0142a tak dobrze jak fina\u0142owe Presto<\/i>, mo\u017cna by zaryzykowa\u0107 stwierdzenie, \u017ce Kreutzerowska w wiolonczelowym przek\u0142adzie i interpretacji Monighettiego i Gili\u0142owa zas\u0142ugiwa\u0142a na gor\u0105c\u0105 owacj\u0119. C\u00f3\u017c, muzyka jest sztuk\u0105 ulotn\u0105 i kapry\u015bn\u0105, zale\u017cn\u0105 od sytuacji barycznej\u2026
\nMarcin Majchrowski (Polskie Radio)<\/div>\n<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Muzyka jest sztuk\u0105 niezwykle ulotn\u0105 i kapry\u015bn\u0105, jak \u017cadna inna zale\u017cn\u0105 od nastroj\u00f3w, stan\u00f3w ducha, emocji, stopnia koncentracji, a tak\u017ce\u2026 sytuacji pogodowo-barycznej. Wiosenne przesilenie, d\u0142ugo wyczekiwane, a nawet upragnione ma swoje niezmienne prawa \u2013 ci\u015bnienie skacze, temperatura zmienia si\u0119 nagle, meteoropaci prze\u017cywaj\u0105 trudne dni. Nie od rzeczy nasi praszczurowie ukuli przys\u0142owie: \u201ew marcu jak w […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-267","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/267","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=267"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/267\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":268,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/267\/revisions\/268"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=267"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}