Czeka\u0142em na koncert Narodowej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia z niecierpliwo\u015bci\u0105. Bo czy\u017c mo\u017cna nie czeka\u0107 na anonsowane w programie \u015awi\u0119to wiosny<\/i> Igora Strawi\u0144skiego \u2013 jedno z najwa\u017cniejszych dzie\u0142 w historii muzyki, dos\u0142ownie obros\u0142e legend\u0105, zawsze wywo\u0142uj\u0105ce dreszczyk emocji? Muzyka do tego baletu jest niezwykle efektowna, s\u0142ucha si\u0119 jej z zapartym tchem \u2013 oznacza to tyle samo, \u017ce dla wykonawc\u00f3w jest po prostu piekielnie wymagaj\u0105ca, niebotycznie trudna. Zreszt\u0105, \u0142atwych interpretacyjnie utwor\u00f3w w programie tego koncertu najzwyczajniej nie by\u0142o.
\nZaczyna\u0142o si\u0119 bowiem od Ryszarda Straussa: od s\u0142ynnego Ta\u0144ca siedmiu zas\u0142on<\/i> z opery Salome<\/i>, po kt\u00f3rym zabrzmia\u0142y jego orkiestrowe Pie\u015bni<\/i>. Wykonywa\u0142a je znakomita szwedzka \u015bpiewaczka Camilla Tilling, a ca\u0142o\u015b\u0107 poprowadzi\u0142 pochodz\u0105cy z Kostaryki dyrygent \u2013 Gaincarlo Guerrero.
\nGuerrero sprawia wra\u017cenie artysty kipi\u0105cego energi\u0105, podchodz\u0105cego do swego fachu z ogromnym entuzjazmem i spontaniczno\u015bci\u0105. Pod tym wzgl\u0119dem wydaje si\u0119 by\u0107 zaprzeczeniem cho\u0107by skupionego i pow\u015bci\u0105gliwego Szweda Oli Rudnera. Na estrad\u0119 wybieg\u0142 u\u015bmiechni\u0119ty, daj\u0105c do zrozumienia, \u017ce nie mo\u017ce si\u0119 doczeka\u0107 rozpocz\u0119cia koncertu. Kilka u\u015bmiech\u00f3w pos\u0142anych w r\u00f3\u017cnych kierunkach do publiczno\u015bci, uk\u0142ony \u2013 i zaczynamy!
\nTaniec siedmiu zas\u0142on<\/i> stanowi apogeum dramaturgii genialnej jednoakt\u00f3wki Straussa. Podszyty zmys\u0142owo\u015bci\u0105, przesycony erotyzmem \u2013 sk\u0142ania do interpretacji kra\u0144cowych. Kilka takt\u00f3w wst\u0119pu, otwieraj\u0105cych ten niespe\u0142na dziesi\u0119ciominutowy utw\u00f3r zabrzmia\u0142o rzeczywi\u015bcie pot\u0119\u017cnie i orgiastycznie, ale chwil\u0119 potem tok narracyjny jakby stan\u0105\u0142 w miejscu i rozwija\u0142 si\u0119 bardzo powoli, niespiesznie, powiedzia\u0142bym, \u017ce nawet do\u015b\u0107 leniwie. Troch\u0119 inaczej wyobra\u017ca\u0142em sobie kulminacj\u0119, a po ostatnich d\u017awi\u0119kach pozosta\u0142o mi nieco niedosytu. By\u0107 mo\u017ce takie by\u0142o zamierzenie, albo po prostu arty\u015bci oszcz\u0119dzali si\u0142y na \u015awi\u0119to wiosny<\/i>. Da\u0142o si\u0119 to niestety we znaki przy wykonaniu pie\u015bni Straussa. Camilla Tilling, wyst\u0119puj\u0105ca w najwa\u017cniejszych teatrach operowych i estradach koncertowych \u015bwiata, stoi w szeregu najwi\u0119kszych gwiazd tegorocznego Festiwalu. Do swojego wyst\u0119pu przygotowana by\u0142a znakomicie \u2013 mia\u0142a dobrze przemy\u015blan\u0105 wizj\u0119 i spos\u00f3b interpretacji pie\u015bni Ryszarda Straussa. Wielka szkoda, \u017ce ko\u0144cowy efekt okaza\u0142 si\u0119 daleki od zamierze\u0144. W orkiestrowe towarzyszenie wdar\u0142o si\u0119 bowiem wiele nie\u015bcis\u0142o\u015bci, szwankowa\u0142a precyzja i niestety r\u00f3wnie\u017c intonacja (najbardziej s\u0142yszalnie w Meinem Kinde<\/i> op. 37 nr 3, gdzie dla podkre\u015blenia nastroju ko\u0142ysanki na du\u017cej przestrzeni akompaniuje \u015bpiewaczce skameralizowana, solowa obsada kwintetu smyczkowego!). To nie powinno by\u0142o si\u0119 zdarzy\u0107. Znaj\u0105c przebieg drugiej cz\u0119\u015bci wieczoru wiem, \u017ce mo\u017cna wszystko sprowadzi\u0107 do niezamierzonego \u201ewypadku przy pracy\u201d, niemniej jednak na przerw\u0119 wychodzi\u0142em pe\u0142en obaw i niepewno\u015bci.
\nJak si\u0119 okaza\u0142o, zupe\u0142nie nies\u0142usznie, bo Narodowa Orkiestra Symfoniczna Polskiego Radia i Giancarlo Guerrero wykonali \u015awi\u0119to wiosny<\/i> po prostu rewelacyjnie. To jest pod ka\u017cdym wzgl\u0119dem partytura najtrudniejsza z mo\u017cliwych, dla wielu zespo\u0142\u00f3w symfonicznych absolutnie poza zasi\u0119giem. Strawi\u0144ski, pisz\u0105c swoje arcydzie\u0142o, jakby zupe\u0142nie nie przejmowa\u0142 si\u0119 ograniczeniami, zale\u017ca\u0142o mu przecie\u017c na jednym \u2013 na ostatecznym efekcie. Naje\u017cone jest wi\u0119c \u015awi\u0119to <\/i>najr\u00f3\u017cniejszymi rafami, a aby wyj\u015b\u0107 z owych wykonawczych opresji obronn\u0105 r\u0119k\u0105 trzeba najwy\u017cszej maestrii zespo\u0142owego wirtuozostwa i perfekcyjnego skupienia. Zesp\u00f3\u0142 zdawa\u0142 si\u0119 by\u0107 jak zahipnotyzowany, wpatrzony w gesty dyrygenta, doskonale pod\u0105\u017ca\u0142 za jego sugestiami interpretacyjnymi. I co najciekawsze \u2013 najlepiej wypad\u0142o w \u015awi\u0119cie wiosny <\/i>to, co najtrudniejsze, czyli sam fina\u0142 \u2013 piekielnie skomplikowany rytmicznie. Wystarczy\u0142aby chwila nieuwagi, moment dekoncentracji, a ca\u0142y efekt poszed\u0142by z dymem. Na szcz\u0119\u015bcie nic takiego si\u0119 nie zdarzy\u0142o, bo nie mog\u0142o si\u0119 zdarzy\u0107. W tym wykonaniu baletu Igora Strawi\u0144skiego by\u0142a i wschodnia, poga\u0144ska dziko\u015b\u0107, i dyskretne, ulotne momenty \u201epachn\u0105ce wiosn\u0105\u201d, by\u0142y chwile mistycznego uniesienia, i barbarzy\u0144skiej brutalno\u015bci. By\u0142 genialny puls \u2013 motor nap\u0119dowy dzie\u0142a \u2013 by\u0142y niezb\u0119dne kontrasty dynamiczne i ostra artykulacja. S\u0142owem wszystko to, co niezb\u0119dne, by \u015awi\u0119to wiosny<\/i> zabrzmia\u0142o w pe\u0142nej krasie i oszo\u0142omi\u0142o publiczno\u015b\u0107. Uznanie i gor\u0105ce brawa nale\u017ca\u0142y si\u0119 ca\u0142emu zespo\u0142owi, wszystkim poszczeg\u00f3lnym sekcjom instrumentalnym i ka\u017cdemu muzykowi z osobna. Nic wi\u0119c dziwnego, \u017ce szcz\u0119\u015bliwy i u\u015bmiechni\u0119ty Giancarlo Guerrero z satysfakcj\u0105 nakazywa\u0142 wstawa\u0107 do uk\u0142on\u00f3w artystom, nagradzanym burzliw\u0105 owacj\u0105. Druga cz\u0119\u015b\u0107 tego wieczoru zapisze si\u0119 na d\u0142ugo w mojej pami\u0119ci, nie w\u0105tpi\u0119, \u017ce tak\u017ce innych, kt\u00f3rym dane by\u0142o podziwia\u0107 t\u0119 znakomit\u0105 interpretacj\u0119 \u015awi\u0119ta wiosny <\/i>Strawi\u0144skiego.
\nMarcin Majchrowski (Polskie Radio)<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Czeka\u0142em na koncert Narodowej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia z niecierpliwo\u015bci\u0105. Bo czy\u017c mo\u017cna nie czeka\u0107 na anonsowane w programie \u015awi\u0119to wiosny Igora Strawi\u0144skiego \u2013 jedno z najwa\u017cniejszych dzie\u0142 w historii muzyki, dos\u0142ownie obros\u0142e legend\u0105, zawsze wywo\u0142uj\u0105ce dreszczyk emocji? Muzyka do tego baletu jest niezwykle efektowna, s\u0142ucha si\u0119 jej z zapartym tchem \u2013 oznacza to tyle […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-244","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/244","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=244"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/244\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":245,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/244\/revisions\/245"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=244"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}