Muzyka fi\u0144ska gra\u0142a g\u0142\u00f3wn\u0105 rol\u0119 podczas pi\u0105tkowego koncertu, a to za spraw\u0105 Orkiestry Symfonicznej z Lahti, \u00f3smego pod wzgl\u0119dem liczby mieszka\u0144c\u00f3w i pierwszego pod wzgl\u0119dem muzyki miasta Finlandii. Lahti Symphony Orchestra to zesp\u00f3\u0142 znakomity, o w\u0142asnym, odr\u0119bnym brzmieniu, chcia\u0142oby si\u0119 rzec \u2013 p\u00f3\u0142nocnym. Niezwyk\u0142a barwa zespo\u0142u daje si\u0119 opisa\u0107 jedynie oksymoronami: brzmienie jest zarazem intensywne i stonowane, wyrafinowane i surowe, ciep\u0142e i mro\u017ane, intymne i wyobcowane. Do niezwykle atrakcyjnego kolorytu lahtia\u0144skiej orkiestry doda\u0107 nale\u017cy jeszcze takie zalety jak precyzja rytmiczna oraz entuzjazm gry.
\nKoncert rozpocz\u0105\u0142 bardzo rzadko wykonywany utw\u00f3r Jeana Sibeliusa \u2013 Cassazione <\/i>op. 6 i to w pierwotnej redakcji. Dzie\u0142o o mozaikowej formie zabrzmia\u0142o bardzo interesuj\u0105co, potwierdzaj\u0105c, \u017ce nie ma lepszych wykonawc\u00f3w muzyki Sibeliusa od orkiestry z Lahti. Apetyty na drug\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 koncertu, wype\u0142nion\u0105 V Symfoni\u0105<\/i> autora Kalewali <\/i>jeszcze wzros\u0142y.
\nTymczasem na scen\u0119 wkroczy\u0142 m\u0142ody rosyjski wirtuoz Alexei Volodin, aby wykona\u0107 III Koncert fortepianowy<\/i> Sergiusza Prokofiewa. Jest to wprawdzie dzie\u0142o najpopularniejsze spo\u015br\u00f3d wszystkich utwor\u00f3w kompozytora w tym gatunku, ale nie znaczy to bynajmniej, \u017ce \u0142atwe. Przeciwnie, napisane przez kompozytora-pianist\u0119, zwanego \u201ecz\u0142owiekiem o stalowych palcach\u201d, nie jest koncertem dla ka\u017cdego. Wymaga \u017celaznej kondycji, ogromnej si\u0142y fizycznej i wirtuozerii.
\nAlexai Volodin te cechy posiada, ma te\u017c do dyspozycji stalowe palce. Pot\u0119ga d\u017awi\u0119ku i motoryka dominowa\u0142y w jego interpretacji, nawet rzadkie w III Koncercie<\/i> momenty liryczne potraktowane zosta\u0142y z dystansem i ironi\u0105. Groteskowy, sarkastyczny humor kompozytora doszed\u0142 w pe\u0142ni do g\u0142osu. Brak szerszego oddechu, bardziej melodycznego potraktowania fragment\u00f3w lirycznych, wynika\u0142 ze \u015bwiadomego wyboru pianisty. Volodin bowiem potrafi by\u0107 melodyst\u0105 je\u015bli chce, co udowodni\u0142 chopinowskim bisem (Lento con gran espressione<\/i>).
\nV Symfonia<\/i> Sibeliusa jest dzie\u0142em z\u0142o\u017conym, o nowatorskiej na\u00f3wczas koncepcji czasu muzycznego, zorganizowanego w coraz cia\u015bniejsze kr\u0119gi. Jest to zatem forma, do kt\u00f3rej trzeba przywykn\u0105\u0107, aby m\u00f3c dok\u0142adnie \u015bledzi\u0107 my\u015bl kompozytora, tym bardziej, \u017ce rozw\u00f3j tematyczny tak\u017ce jest na innych oparty zasadach, ni\u017c te, kt\u00f3re znamy ze szko\u0142y. Tym wi\u0119ksze wyzwanie stan\u0119\u0142o zatem przed prowadz\u0105cym Lahti Symphony Orchestra Okk\u0105 Kamu.
\nFi\u0144scy arty\u015bci z zadania swego wywi\u0105zali si\u0119 znakomicie, prezentuj\u0105c muzyk\u0119 Sibeliusa w spos\u00f3b atrakcyjny lecz nie efekciarski. Interpretacja by\u0142a emocjonalnie nasycona i skupiona. Rzadko si\u0119 zdarza, \u017ceby recenzent chcia\u0142 wyr\u00f3\u017cni\u0107 perkusist\u0119, ale tym razem w\u0142a\u015bnie na szczeg\u00f3lne podkre\u015blenie zas\u0142uguje znakomite wykonanie partii kot\u0142\u00f3w. By\u0142o w tym o wiele wi\u0119cej ponad zwyczajne podkre\u015blanie rytmu i podstawowej harmonii. Samo brzmienie instrument\u00f3w doskonale wtapia\u0142o si\u0119 w barw\u0119 pozosta\u0142ej cz\u0119\u015bci zespo\u0142u a intensywno\u015b\u0107 emocjonalna tej partii znamionowa\u0142a znakomitego artyst\u0119, g\u0142\u0119boko rozumiej\u0105cego wag\u0119 swojej partii dla wyrazu ca\u0142o\u015bci.
\nNa wyrazy uznania zas\u0142uguje zreszt\u0105 ca\u0142y bez wyj\u0105tku zesp\u00f3\u0142 Orkiestry Symfonicznej z Lahti.
\nKrzysztof Komarnicki
\npolskieradio.pl<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Muzyka fi\u0144ska gra\u0142a g\u0142\u00f3wn\u0105 rol\u0119 podczas pi\u0105tkowego koncertu, a to za spraw\u0105 Orkiestry Symfonicznej z Lahti, \u00f3smego pod wzgl\u0119dem liczby mieszka\u0144c\u00f3w i pierwszego pod wzgl\u0119dem muzyki miasta Finlandii. Lahti Symphony Orchestra to zesp\u00f3\u0142 znakomity, o w\u0142asnym, odr\u0119bnym brzmieniu, chcia\u0142oby si\u0119 rzec \u2013 p\u00f3\u0142nocnym. Niezwyk\u0142a barwa zespo\u0142u daje si\u0119 opisa\u0107 jedynie oksymoronami: brzmienie jest zarazem intensywne […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-242","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/242","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=242"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/242\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":243,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/242\/revisions\/243"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=242"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}