Rudolf Buchbinder jest w festiwalowym pejza\u017cu postaci\u0105 wyj\u0105tkow\u0105. Jemu i tylko jemu dane by\u0142o wykona\u0107 komplet sonat fortepianowych Beethovena – te recitale roz\u0142o\u017cone zosta\u0142y na bodaj jedena\u015bcie lat. W ubieg\u0142ym roku festiwalowa publiczno\u015b\u0107 mog\u0142a wys\u0142ucha\u0107 tak\u017ce budz\u0105cego respekt wykonawczego maratonu. Buchbinder i Sinfonietta Cracovia w ci\u0105gu jednego dnia (11 kwietnia 2011) zaprezentowali w Filharmonii Narodowej pi\u0119\u0107 koncert\u00f3w fortepianowych Beethovena. Tegoroczny solowy recital austriackiego pianisty by\u0142 wi\u0119c w tym kontek\u015bcie wyst\u0119pem nieco skromniejszym. W programie \u2013 Impromptus op. 142 Franciszka Schuberta oraz 33 Wariacje na temat walca Diabellego op. 120 Ludwiga van Beethovena.
\n\u00d3w repertuarowy wyb\u00f3r, w kontek\u015bcie zamkni\u0119tego ju\u017c wielkiego rozdzia\u0142u prezentacji sonat patrona Festiwalu jest ca\u0142kiem logiczny. Monumentalne 33 Wariacje na temat walca Diabellego s\u0105 przecie\u017c dzie\u0142em uchodz\u0105cym za kompendium wiedzy o technice wariacyjnej. W perspektywie dziej\u00f3w muzyki europejskiej historycy zestawiaj\u0105 je w\u0142a\u015bciwie wy\u0142\u0105cznie z Wariacjami Goldbergowskimi Jana Sebastiana Bacha. \u017baden pianista, kt\u00f3ry mieni si\u0119 ekspertem od tw\u00f3rczo\u015bci Beethovena, po prostu od opus 120 abstrahowa\u0107 nie mo\u017ce. Wykonuj\u0105c w pierwszej cz\u0119\u015bci Impromptus Schuberta, skomponowane w grudniu 1827, wskazywa\u0142 Buchbinder na now\u0105 \u2013 romantyczn\u0105 perspektyw\u0119 XIX-wiecznej pianistyki, kt\u00f3rej bez muzyki Beethovena oczywi\u015bcie by nie by\u0142o. Zreszt\u0105 wariacyjno\u015b\u0107 w Impromptus odgrywa bardzo istotn\u0105 rol\u0119. Nie tylko w trzecim, aczkolwiek ono pod tym wzgl\u0119dem posiada najbardziej przejrzyst\u0105 form\u0119: tematu i pi\u0119ciu wariacji.
\nW erudycyjnym artykule w ksi\u0105\u017cce programowej Marcin Trz\u0119siok przypomnia\u0142 niezwykle interesuj\u0105cy pogl\u0105d Milana Kundery na temat muzycznych form \u2013 sonaty i wariacji. Czeski pisarz \u201epodsun\u0105\u0142 nam niegdy\u015b (w powie\u015bci Ksi\u0119ga \u015bmiechu i zapomnienia) metafor\u0119 podr\u00f3\u017cy: sonata jest podr\u00f3\u017c\u0105 w przestrzeni, wariacje \u2013 podr\u00f3\u017c\u0105 w g\u0142\u0105b siebie. Doda\u0142, \u017ce z poznawania nieznanych krain musimy kiedy\u015b, bez wi\u0119kszego \u017calu, zrezygnowa\u0107. Je\u015bli natomiast od\u0142o\u017cymy na bok poznanie samych siebie, odczujemy to jako niepowetowan\u0105 strat\u0119.\u201d Ta metafora Kundery \u2013 przytoczona przez Marcina Trz\u0119sioka \u2013 bardzo mi si\u0119 podoba, a w kontek\u015bcie recitalu Rudolfa Buchbindera wydaje mi si\u0119 absolutnie kluczowa. Rozpatrywa\u0107 j\u0105 zreszt\u0105 mo\u017cna na r\u00f3\u017cnych p\u0142aszczyznach. Zadawa\u0142em sobie bowiem pytanie \u2013 czy wykonuj\u0105c Wariacje na temat walca Diabellego Buchbinder opowiada\u0142 o w\u0142asnej \u201epodr\u00f3\u017cy w g\u0142\u0105b siebie\u201d czy te\u017c dostarcza\u0142 s\u0142uchaczom po\u017cywki do ich osobistej wiwisekcji? Przyjmuj\u0105c t\u0119 ostatni\u0105 perspektyw\u0119 musz\u0119 przyzna\u0107, \u017ce moja wycieczka do wn\u0119trza najlepiej niestety nie wypad\u0142a. Trudno mi by\u0142o bowiem wyci\u0105ga\u0107 pozytywnie wnioski z do\u015b\u0107 chaotycznego i ma\u0142o przejrzystego sposobu gry Rudolfa Buchbindera. Szwankowa\u0142a niestety precyzja, a wykonawcze za\u0142o\u017cenia jakby wymyka\u0142y si\u0119 piani\u015bcie spod kontroli. Czy\u017cby Rudolf Buchbinder \u2013 jak Wis\u0142awa Szymborska \u2013 \u201ewola\u0142 piek\u0142o chaosu od piek\u0142a porz\u0105dku\u201d? Mo\u017ce tak, a mo\u017ce to tylko mnie si\u0119 wydawa\u0142o? \u201eWol\u0119 nie pyta\u0107 [\u2026]\u201d.
\nMarcin Majchrowski (Polskie Radio)<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Rudolf Buchbinder jest w festiwalowym pejza\u017cu postaci\u0105 wyj\u0105tkow\u0105. Jemu i tylko jemu dane by\u0142o wykona\u0107 komplet sonat fortepianowych Beethovena – te recitale roz\u0142o\u017cone zosta\u0142y na bodaj jedena\u015bcie lat. W ubieg\u0142ym roku festiwalowa publiczno\u015b\u0107 mog\u0142a wys\u0142ucha\u0107 tak\u017ce budz\u0105cego respekt wykonawczego maratonu. Buchbinder i Sinfonietta Cracovia w ci\u0105gu jednego dnia (11 kwietnia 2011) zaprezentowali w Filharmonii Narodowej […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-220","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/220","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=220"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/220\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":221,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/220\/revisions\/221"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=220"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}