S\u0105 dziesi\u0105tki, a mo\u017ce i setki dzie\u0142 zapomnianych s\u0142usznie. S\u0105 dziesi\u0105tki, a mo\u017ce i setki dzie\u0142 zapomnianych nies\u0142usznie. Jak odr\u00f3\u017cni\u0107 jedne od drugich? Nie ma innej rady, trzeba je wyci\u0105gn\u0105\u0107 z szuflady, wykona\u0107 i zobaczy\u0107. I to w\u0142a\u015bnie robi od lat Wielkanocny Festiwal Ludwiga van Beethovena. W tym roku testom poddana zosta\u0142a opera Italo Montemezziego Mi\u0142o\u015b\u0107 trzech kr\u00f3li.
\nTytu\u0142 polski jest myl\u0105cy, poniewa\u017c nie chodzi o Kacpra, Melchiora i Baltazara, ale o trzech w\u0142adc\u00f3w pewnej niezidentyfikowanej krainy zakochanych w tej samej kobiecie. Tego nieporozumienia nie ma w oryginale, bo trzej kr\u00f3lowie to tre re a Trzej Kr\u00f3lowie to tre maghi.
\nItalo Montemezzi (1875-1952) uwa\u017cany by\u0142 za nast\u0119pc\u0119 Verdiego. Utw\u00f3r mia\u0142 prapremier\u0119 w La Scali pod batut\u0105 samego Tulio Serafina, a w kolejnym sezonie w Metropolitan Opera w Nowym Jorku przedstawi\u0142 j\u0105 nie kto inny jak Arturo Toscanini. Ca\u0142o\u015b\u0107 zatem zapowiada\u0142a si\u0119 obiecuj\u0105co.
\nTrzeba od razu powiedzie\u0107, \u017ce wykonanie by\u0142o znakomite \u2013 soli\u015bci znakomicie ud\u017awign\u0119li swoje partie, zw\u0142aszcza do\u015b\u0107 nietypowo dobrana para dw\u00f3ch g\u0142\u00f3wnych postaci: Fiora (obdarzona pi\u0119knym i du\u017cym g\u0142osem sopranistka Sara Jakubiak) oraz Archibaldo (rosyjski bas Nikolay Didenko, wpisuj\u0105cy si\u0119 w najlepsze tradycje wokalne). Czaruj\u0105cy by\u0142 Jorge Prego (tenor), niestety w bardzo niewielkiej roli Flaminia, \u015bwietny David Pershall (baryton) jako Manfredo, podobnie jak przed rokiem zdoby\u0142 serca publiczno\u015bci. Eric Barry (tenor) jako Avito potrzebowa\u0142 czasu, by pokaza\u0107 pe\u0142ni\u0119 mo\u017cliwo\u015bci, ale jego po\u017cegnalna pie\u015b\u0144 dla ukochanej z II aktu godna jest zapami\u0119tania.
\nW epizodach charakterystycznych wyst\u0105pili Joanna Gontarz jako S\u0142u\u017c\u0105ca, Magdalena Dobrowolska jako Dziewczyna, Anna Fija\u0142kowska jako Stara kobieta, Tomasz Warmijak jako M\u0142odzieniec oraz Piotr Ronek \u2013 sopran ch\u0142opi\u0119cy w wokalizie z II aktu.
\nZnakomicie brzmia\u0142 Ch\u00f3r Filharmonii Narodowej przygotowany przez Henryka Wojnarowskiego. Ch\u00f3r pojawia si\u0119 dopiero w III akcie, ale staje si\u0119 g\u0142\u00f3wn\u0105 postaci\u0105 tego fragmentu opery \u2013 dzi\u0119ki pi\u0119knej barwie archaizuj\u0105cych fragment\u00f3w sto\u0142eczny Ch\u00f3r przyda\u0142 dramatyzmu temu estradowemu przecie\u017c wykonaniu Mi\u0142o\u015bci trzech kr\u00f3li.
\nWreszcie czas na pochwa\u0142y pod adresem Polskiej Orkiestry Radiowej, kt\u00f3ra pod batut\u0105 \u0141ukasza Borowicza, Koryfeusza Muzyki Polskiej, z roku na rok czyni post\u0119py, jest lepsza z ka\u017cdym wyst\u0119pem. Partytura Montemezziego musia\u0142a zreszt\u0105 szczeg\u00f3lnie odpowiada\u0107 muzykom Orkiestry, bo wykonanie by\u0142o spontaniczne i zarazem precyzyjne.
\nCzy Mi\u0142o\u015b\u0107 trzech kr\u00f3li powr\u00f3ci do repertuaru? Czy m\u00f3wi ona co\u015b wa\u017cnego sto lat po jej skomponowaniu? Czas poka\u017ce. Jak zawsze, wykonanie zosta\u0142o zarejestrowane z my\u015bl\u0105 o p\u0142ytowym wydaniu, ka\u017cdy wi\u0119c, kto nie mia\u0142 okazji by\u0107 w poniedzia\u0142ek w Filharmonii Narodowej, b\u0119dzie m\u00f3g\u0142 si\u0119 zapozna\u0107 z tym od kilkudziesi\u0119ciu lat nie wznawianym dzie\u0142em. Publikacja nagrania zapowiadana jest na jesie\u0144.
\nKrzysztof Komarnicki
\npolskieradio.pl<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
S\u0105 dziesi\u0105tki, a mo\u017ce i setki dzie\u0142 zapomnianych s\u0142usznie. S\u0105 dziesi\u0105tki, a mo\u017ce i setki dzie\u0142 zapomnianych nies\u0142usznie. Jak odr\u00f3\u017cni\u0107 jedne od drugich? Nie ma innej rady, trzeba je wyci\u0105gn\u0105\u0107 z szuflady, wykona\u0107 i zobaczy\u0107. I to w\u0142a\u015bnie robi od lat Wielkanocny Festiwal Ludwiga van Beethovena. W tym roku testom poddana zosta\u0142a opera Italo Montemezziego […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-215","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/215","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=215"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/215\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":216,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/215\/revisions\/216"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=215"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}