\u015arodowy wiecz\u00f3r up\u0142yn\u0105\u0142 pod znakiem dominacji muzyki patrona Festiwalu. V Koncertu fortepianowego Es-dur op. 73, jak i III Symfonii Es-dur op. 55 reklamowa\u0107 nie trzeba (popularno\u015b\u0107 tych arcydzie\u0142 dawno ju\u017c sta\u0142a si\u0119 ponadczasowa), nic wi\u0119c dziwnego, \u017ce nie\u0142atwo znale\u017a\u0107 by\u0142o w Sali Koncertowej Filharmonii Narodowej cho\u0107 jedno wolne miejsce. Na pocz\u0105tek zaprogramowany zosta\u0142 jednak repertuarowy rarytas \u2013 nies\u0142usznie pomijana i godna szerszego rozpropagowania uwertura Hermann und Dorothea op. 136 Roberta Schumanna. Ta nied\u0142uga kompozycja z roku 1851 nawi\u0105zuje do poematu Goethego, opisuj\u0105cego dzieje mi\u0142o\u015bci tytu\u0142owych bohater\u00f3w. Sceneri\u0119 zapewniaj\u0105 burzliwe czasy rewolucji francuskiej, wi\u0119c Robert Schumann zmy\u015blnie si\u0119gn\u0105\u0142 w swojej muzyce po motywy Marsylianki. Uczyni\u0142 z nich jeden z g\u0142\u00f3wnych tematycznych w\u0105tk\u00f3w pogodnej i pastelowej na og\u00f3\u0142 Uwertury, przewijaj\u0105cy si\u0119 w instrumentacyjnych odmianach od pierwszych do ostatnich takt\u00f3w. Swoj\u0105 drog\u0105, z najr\u00f3\u017cniejszych utwor\u00f3w cytuj\u0105cych Marsyliank\u0119 uda\u0142o by si\u0119 u\u0142o\u017cy\u0107 ca\u0142kiem poka\u017an\u0105 list\u0119, ale to temat zupe\u0142nie innej opowie\u015bci. Te trzy dzie\u0142a tworzy\u0142y tkank\u0119 symbolicznych odniesie\u0144 do tytu\u0142u Festiwalu \u2013 \u201ewojny i pokoju\u201d, szczeg\u00f3lnie do okresu rewolucyjnego wrzenia we Francji i p\u00f3\u017aniejszych wojen napoleo\u0144skich. Marsylianka \u2013 wiadomo, zanim sta\u0142a si\u0119 hymnem republiki by\u0142a Wojenn\u0105 pie\u015bni\u0105 Armii Renu. O zwi\u0105zkach Eroiki z Bonapartem i perypetiach dedykacji III Symfonii napisano chyba ju\u017c wszystko. Kontekst \u201erewolucyjny\u201d tego dzie\u0142a nie ogranicza si\u0119 zreszt\u0105 tylko do historyczno-biograficznej otoczki. Zadecydowa\u0142 o ukszta\u0142towaniu formalnym oraz o muzycznej tre\u015bci ca\u0142ej symfonii. Heroizm tonacji Es-dur odbija te\u017c swoje pi\u0119tno na wyrazie V Koncertu op. 73. By symbole wieczoru wymieni\u0107 w komplecie, nale\u017cy tak\u017ce podkre\u015bli\u0107 fakt, \u017ce muzyk\u0119 Roberta Schumanna orkiestra D\u00fcsseldorfer Symphoniker potraktowa\u0142a jako wizyt\u00f3wk\u0119 swojego rodzinnego miasta, z kt\u00f3rym autor Hermanna i Dorothei by\u0142 zwi\u0105zany od 1850 roku.
\nOrkiestra Symfoniczna w D\u00fcsseldorfie \u2013 jeden z najstarszych niemieckich zespo\u0142\u00f3w miejskich \u2013 ma naprawd\u0119 imponuj\u0105c\u0105 histori\u0119 i wielkie tradycje. Od roku 2009 jej muzycznym dyrektorem (czyli nast\u0119pn\u0105 Roberta Schumanna) jest znakomity rosyjski dyrygent \u2013 w kt\u00f3rego \u017cy\u0142ach p\u0142ynie tak\u017ce kropla polskiej krwi \u2013 Andrey Boreyko. Nale\u017cy on do grona tych artyst\u00f3w, dla kt\u00f3rych poszukiwanie detalu stanowi o sednie interpretacji. Dyryguje niezwykle precyzyjnie. Chwilami jego ruchy s\u0105 dyskretne, czasem wyraziste, ale nigdy nie przerysowane, a wszystkie maj\u0105 za zadanie wykonanie wyre\u017cyserowa\u0107. Bardzo lubi\u0119 s\u0142ucha\u0107 muzyki \u201ewyp\u0142ywaj\u0105cej\u201d spod jego batuty. Okazuje si\u0119 w\u00f3wczas, \u017ce odkrywanie detalu, podkre\u015blanie albo uwypuklanie tego, co ukryte na drugim albo trzecim planie, nadaje wykonywanym dzie\u0142om \u2013 szczeg\u00f3lnie tym znanym \u2013 nowego blasku. Tym w\u0142a\u015bnie uj\u0105\u0142 mnie Boreyko w pastelowej Uwerturze Schumanna, a szczeg\u00f3lnie w Eroice (Marszu \u017ca\u0142obnym, Scherzu i Finale). \u017ba\u0142owa\u0142em tylko, \u017ce nie wszystko z jego zamierze\u0144 uda\u0142o si\u0119 \u2013 sk\u0105din\u0105d niezwykle rzetelnej \u2013 orkiestrze zrealizowa\u0107. Pocz\u0105tek pierwszej cz\u0119\u015bci Symfonii (Allegro con brio) do najszcz\u0119\u015bliwszych pod wzgl\u0119dem precyzji brzmienia nie nale\u017ca\u0142. To jednak szczeg\u00f3\u0142 \u2013 og\u00f3lnie interpretacja Eroiki nale\u017ca\u0142a do bardzo interesuj\u0105cych. A stali bywalcy Wielkanocnego Festiwalu Ludwiga van Beethovena na pewno do\u0142o\u017c\u0105 j\u0105 do barwnej i coraz bogatszej kolekcji wykona\u0144. Mo\u017cna j\u0105 por\u00f3wnywa\u0107 cho\u0107by z wizjami Paavo J\u00e4rviego (2010) albo Marka Janowskiego (2011).
\nDobrze by si\u0119 sta\u0142o, gdyby z fenomenalnej plastyczno\u015bci interpretacyjnej Boreyki skorzysta\u0142 pianista Igor Levit. Jego \u015bwietna bieg\u0142o\u015b\u0107 techniczna zyska w\u00f3wczas nowy wymiar, a wykonywane dzie\u0142a stan\u0105 si\u0119 barwniejsze. Brakowa\u0142o mi bowiem w jego wykonawczej wizji V Koncertu fortepianowego Beethovena dynamicznej gradacji i bogatszej gamy odcieni. Levit dysponuje \u015bwietnym piano i energicznym, m\u0119skim forte, ale to ledwie skrajne bieguny skali. Przyda\u0142o by si\u0119 jeszcze nieco po\u015brednich stopni. Ponosi\u0142a go te\u017c \u2013 w Allegro i w fina\u0142owym Rondzie \u2013 m\u0142odzie\u0144cza energia, bo bardzo forsowa\u0142 tempa. Za to bis Levita, czyli Mi\u0142osna \u015bmier\u0107 Izoldy Wagnera w transkrypcji Liszta, zabrzmia\u0142 niezwykle interesuj\u0105co.
\nCa\u0142y wiecz\u00f3r rozpocz\u0105\u0142 si\u0119 od muzyki Roberta Schumanna i tak\u017ce jego miniatur\u0105 zako\u0144czy\u0142. Zas\u0142uchanym , zapatrzonym w przestrze\u0144, niezwykle spokojnym Marzeniem w orkiestracji Leopolda Stokowskiego orkiestra D\u00fcsseldorfer Symphoniker zrewan\u017cowa\u0142a si\u0119 warszawskiej publiczno\u015bci za gor\u0105ce oklaski.
\nMarcin Majchrowski (Polskie Radio)<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
\u015arodowy wiecz\u00f3r up\u0142yn\u0105\u0142 pod znakiem dominacji muzyki patrona Festiwalu. V Koncertu fortepianowego Es-dur op. 73, jak i III Symfonii Es-dur op. 55 reklamowa\u0107 nie trzeba (popularno\u015b\u0107 tych arcydzie\u0142 dawno ju\u017c sta\u0142a si\u0119 ponadczasowa), nic wi\u0119c dziwnego, \u017ce nie\u0142atwo znale\u017a\u0107 by\u0142o w Sali Koncertowej Filharmonii Narodowej cho\u0107 jedno wolne miejsce. Na pocz\u0105tek zaprogramowany zosta\u0142 jednak repertuarowy […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-200","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/200","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=200"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/200\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":201,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/200\/revisions\/201"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=200"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}