Dwa lata po triumfalnej prezentacji cyklu wszystkich Symfonii Ludwiga van Beethovena Paavo J\u00e4rvi i Deutsche Kammerphilharmonie Bremen powr\u00f3cili do Warszawy, by podczas Wielkanocnego Festiwalu Ludwiga van Beethovena przedstawi\u0107 kolejny komplet \u2013 tym razem Symfonii Roberta Schumanna. Zapowied\u017a tego wydarzenia elektryzowa\u0142a publiczno\u015b\u0107 i trzeba powiedzie\u0107, \u017ce esto\u0144ski dyrygent i jego orkiestra nie sprawili nikomu zawodu.
\nPo dw\u00f3ch latach wydaje si\u0119, \u017ce Niemiecka Filharmonia Kameralna z Bremy poczyni\u0142a krok naprz\u00f3d. Ta orkiestra jest jeszcze lepsza, ni\u017c dwa lata temu. Zw\u0142aszcza smyczki \u2013 wyr\u00f3wnane, o przebogatej palecie barw, mieni\u0105ce si\u0119 bogactwem artykulacyjnych niuans\u00f3w.
\nMuzycy orkiestry gotowi s\u0105 p\u00f3j\u015b\u0107 za Paavo J\u00e4rvim w ogie\u0144, a kapelmistrz uwielbia swych orkiestrant\u00f3w. Mimo do\u015b\u0107 poka\u017anego sk\u0142adu zespo\u0142u \u00f3w przydomek \u201eKameralna\u201d doskonale oddaje charakter orkiestry: ci ludzie bardzo si\u0119 nawzajem ceni\u0105 i szanuj\u0105. Bardzo si\u0119 \u2013 lubi\u0105. Po prostu i po ludzku. Wsp\u00f3lne tworzenie muzyki w takich warunkach zamienia si\u0119 w pi\u0119kn\u0105 artystyczn\u0105 przygod\u0119 i przynosi fantastyczne rezultaty.
\nPodczas drugiego wieczoru Schumannowskiego Breme\u0144czycy wykonali Drug\u0105 i Trzeci\u0105 Symfoni\u0119. Wirtuozeria orkiestry pozwoli\u0142a na pokazanie wyrazistego konturu poszczeg\u00f3lnych motyw\u00f3w, wydobycie g\u0142os\u00f3w drugiego planu (wszak\u017ce bez przerysowania), a wreszcie \u2013 na wykonanie i\u015bcie pianistycznych rallentandi w Scherzu Drugiej Symfonii. Tak ostre, kapry\u015bne zwolnienie, zdawa\u0142oby si\u0119, mo\u017ce w pe\u0142ni okie\u0142zna\u0107 tylko pojedynczy muzyk. I oczywi\u015bcie tak by\u0142o: wodze trzyma\u0142 Paavo J\u00e4rvi, a orkiestra, kt\u00f3ra, jak mawiaj\u0105 dyrygenci, siedzia\u0142a mu na czubku pa\u0142ki, wykona\u0142a co trzeba w idealnej synchronizacji. To si\u0119 nie powinno by\u0142o uda\u0107, to si\u0119 powinno by\u0142o rozjecha\u0107, ale dyrygent, pewien swych muzyk\u00f3w, powt\u00f3rzy\u0142 to samo za ka\u017cdym razem, przy ka\u017cdym powrocie tej frazy. I zawsze z tym samym, doskona\u0142ym rezultatem.
\nTrzeba jeszcze powiedzie\u0107 o drzewie: znakomita grupa muzyk\u00f3w, dysponuj\u0105ca \u015bwietn\u0105 barw\u0105 i wk\u0142adaj\u0105ca dusz\u0119 w powierzone im przez kompozytora melodie. Przejmuj\u0105co brzmieli zw\u0142aszcza w niesamowitej czwartej cz\u0119\u015bci Trzeciej Symfonii \u2013 w rzadko stosowanej tonacji es-moll, oddaj\u0105cej mrok wn\u0119trza kolo\u0144skiej katedry.
\nWobec entuzjastycznego przyj\u0119cia obu Symfonii przez publiczno\u015b\u0107, J\u00e4rvi zaproponowa\u0142 dwa bisy: oba b\u0119d\u0105ce ulubionymi przez orkiestr\u0119 popisowymi utworami. W pierwszym \u2013 Ta\u0144cu Anitry Edwarda Griega \u2013 zachwycili\u015bmy si\u0119 jeszcze raz cudownie brzmi\u0105cymi smyczkami (i, oczywi\u015bcie, subtelnym d\u017awi\u0119kiem triangla). Drugim bisem by\u0142 Valse Triste Jeana Sibeliusa. Tak\u017ce i w tym utworze J\u00e4rvi czarowa\u0142 ekspresyjnymi pianami, elastyczn\u0105 fraz\u0105, bogactwem artykulacji i precyzj\u0105 rytmiczn\u0105.
\nPaavo J\u00e4rvi i Deutsche Kammerphilharmonie Bremen wyje\u017cd\u017caj\u0105 z Warszawy \u017cegnani jak dobrzy przyjaciele \u2013 i jak dobrych przyjaci\u00f3\u0142 b\u0119dziemy wygl\u0105da\u0107 ich powrotu.<\/p>\n
Krzysztof Komarnicki
\npolskieradio.pl<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Dwa lata po triumfalnej prezentacji cyklu wszystkich Symfonii Ludwiga van Beethovena Paavo J\u00e4rvi i Deutsche Kammerphilharmonie Bremen powr\u00f3cili do Warszawy, by podczas Wielkanocnego Festiwalu Ludwiga van Beethovena przedstawi\u0107 kolejny komplet \u2013 tym razem Symfonii Roberta Schumanna. Zapowied\u017a tego wydarzenia elektryzowa\u0142a publiczno\u015b\u0107 i trzeba powiedzie\u0107, \u017ce esto\u0144ski dyrygent i jego orkiestra nie sprawili nikomu zawodu. Po […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-198","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/198","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=198"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/198\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":199,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/198\/revisions\/199"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=198"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}