Dwa lata temu Deutsche Kammerphilharmonie Bremen i Paavo J\u00e4rvi oczarowali i porwali warszawsk\u0105 publiczno\u015b\u0107 swoimi wizjami symfonii Beethovena. Tamte koncerty okaza\u0142y si\u0119 wydarzeniem bezprecedensowym, daleko wykraczaj\u0105cym poza kontekst jednego festiwalu i na d\u0142ugo zapadaj\u0105cym w pami\u0119\u0107. Ju\u017c sama zapowied\u017a powrotu breme\u0144skiej orkiestry rozbudzi\u0142a wi\u0119c m\u00f3j apetyt na nowe, niecodzienne artystyczne wra\u017cenia. Tym razem jest to symfonika Roberta Schumanna \u2013 cztery utwory gatunku oraz Koncert wiolonczelowy<\/i> w dwa wieczory. Zesp\u00f3\u0142 rozpocz\u0105\u0142 bowiem nowy fonograficzny projekt, nawi\u0105zuj\u0105cy do – przypadaj\u0105cej w 2010 roku – 200 rocznicy urodzin autora Karnawa\u0142u<\/i>. Dost\u0119pny jest ju\u017c jego pierwszy fonograficzny efekt, p\u0142yta z symfoniami Re\u0144sk\u0105 <\/i>oraz Wiosenn\u0105<\/i>, zarejestrowanymi w 2009 i 2010 roku. To chyba jeszcze trudniejsze wyzwanie, ni\u017c zmierzenie si\u0119 z kompletem symfonii Beethovena. Do Schumanna trzeba bowiem znale\u017a\u0107 nieco inny wykonawczy klucz. Gdzie go szuka\u0107? Odpowied\u017a na takie pytanie do naj\u0142atwiejszych nie nale\u017cy.
\nPaavo J\u00e4rvi i Deutsche Kammerphilharmonie Bremen podeszli do tego nowego artystycznego zadania niezwykle pieczo\u0142owicie. Zn\u00f3w bardzo dok\u0142adnie odczytali tekst, podkre\u015blili i uwypuklili szczeg\u00f3\u0142y, wyszlifowali detale. Wirtuozeria ka\u017cdego z muzyk\u00f3w, \u015bwietne zgranie ka\u017cdej grupy instrumentalnej i ca\u0142ej orkiestry \u2013 to s\u0105 sk\u0142adowe dzia\u0142aj\u0105cego perfekcyjnie organizmu. A si\u0142a jego daleko wykracza poza prost\u0105 sum\u0119 poszczeg\u00f3lnych element\u00f3w. Dlatego tak przekonuj\u0105co brzmi\u0105 proponowane interpretacje, kt\u00f3re od precyzyjnego oddania tekstu si\u0119 rozpoczynaj\u0105. To ledwie punkt wyj\u015bcia, do malowania bogatego emocjonalnie obrazu muzyki Roberta Schumanna.
\nWiecz\u00f3r otworzy\u0142a IV Symfonia d-moll op. 120. Ta najbardziej nowatorska bodaj z jego symfonicznych partytur, dojrzewa\u0142a do ostatecznej wersji dziesi\u0119\u0107 d\u0142ugich lat. Utkana jest Symfonia d-moll z tematycznych nici bardzo blisko ze sob\u0105 spokrewnionych. J\u00e4rvi potraktowa\u0142 j\u0105 z wielk\u0105 potoczysto\u015bci\u0105, czyni\u0105c jej faktur\u0119 przejrzyst\u0105, ale nie pozbawion\u0105 niezb\u0119dnej g\u0119sto\u015bci. Orkiestra gra\u0142a d\u017awi\u0119kiem niezwykle mi\u0119kkim i jednocze\u015bnie ciep\u0142ym, z odpowiedni\u0105 doz\u0105 s\u0142odyczy. Dzi\u0119ki temu cz\u0119\u015b\u0107 druga \u2013 Romanza \u2013 zyska\u0142a w\u0142a\u015bciw\u0105 emocjonaln\u0105 temperatur\u0119, taki fantastyczny powiew duchowej swobody, jakiego\u015b mi\u0142osnego niemal zapami\u0119tania.
\nZ rozmarzeniem i zadumaniem Czwartej <\/i>\u017cywo kontrastowa\u0142a interpretacja I Symfonii B-dur op. 38. Tu Deutsche Kammerphilharmonie Bremen brzmia\u0142a, jakby by\u0142a uciele\u015bnieniem tytu\u0142owej \u201ewiosenno\u015bci\u201d. Werwa i wigor w cz\u0119\u015bci pierwszej, potem wysmakowane dramaturgicznie Larghetto, rozko\u0142ysane Scherzo, wreszcie eksplozja \u017cywio\u0142owo\u015bci w fantastycznym finale \u2013 nawet nie przypuszcza\u0142em, \u017ce mo\u017cna w tej symfonii ukaza\u0107 a\u017c tyle r\u00f3\u017cnorodnych nastroj\u00f3w. Barwa d\u017awi\u0119ku orkiestry by\u0142a tu ja\u015bniejsza, d\u017awi\u0119k ciut ostrzejszy ni\u017c w Czwartej \u2013 ale o to przecie\u017c chodzi\u0142o! \u201eZakwita wiosna\u201d \u2013 sam Schumann wskazywa\u0142 na poezj\u0119 Adolfa B\u00f6ttgera jako \u017ar\u00f3d\u0142o inspiracji. Ale potrzeba by\u0142o chyba Paavo J\u00e4rviego i jego perfekcyjnej orkiestry, by \u00f3w poetycki zamys\u0142 ukaza\u0107 przekonuj\u0105co i nowatorsko. A dodatkowo poda\u0107 to wszystko bardzo \u015bwie\u017co i z u\u015bmiechem, z rado\u015bci\u0105, kt\u00f3ra nie mog\u0142a nie udzieli\u0107 si\u0119 publiczno\u015bci.
\nPomi\u0119dzy dwiema symfoniami by\u0142 jeszcze Koncert wiolonczelowy a-moll op. 129. Tutaj klas\u0105 sam\u0105 dla siebie okaza\u0142 si\u0119 jeden z najwybitniejszych wiolonczelist\u00f3w naszych czas\u00f3w \u2013 Truls M\u00f8rk. Po wielkich zdrowotnych k\u0142opotach powr\u00f3ci\u0142 triumfalnie na estrady koncertowe i da\u0142 dowody swojego wielkiego kunsztu wykonawczego, niekwestionowanego artyzmu. Prowadzenie wysmakowanych dialog\u00f3w z instrumentami orkiestry (np. \u015brodkowej cz\u0119\u015bci z fagotem, klarnetem i wiolonczel\u0105) musia\u0142o sprawi\u0107 mu wiele satysfakcji i rado\u015bci. Ciekaw jestem, ilu solist\u00f3w marzy o tym by z Deutsche Kammerphilharmonie Bremen wyst\u0105pi\u0107. Jest to orkiestra nale\u017c\u0105ca obecnie do najlepszych je\u015bli chodzi o wykonawstwo repertuaru koncertuj\u0105cego. Potrafi wykreowa\u0107 niezb\u0119dn\u0105 przestrze\u0144 dla solisty, ale i perfekcyjnie wej\u015b\u0107 z nim w muzyczny dyskurs, wesprze\u0107 go, ale gdy niezb\u0119dne \u2013 tak\u017ce si\u0119 przeciwstawi\u0107.
\nDeutsche Kammerphilharmonie Bremen wyrasta na zesp\u00f3\u0142, kt\u00f3ry kompromis\u00f3w nie uznaje. S\u0142uchaj\u0105c ich gry i obserwuj\u0105c tych muzyk\u00f3w na estradzie dochodzi si\u0119 do wniosku, \u017ce wk\u0142adaj\u0105 oni w ka\u017cde wykonanie maksimum si\u0142. Nie ma mowy o jakiej\u015b kalkulacji, oszcz\u0119dzaniu si\u0119, p\u00f3\u0142\u015brodkach. Mo\u017ce tu w\u0142a\u015bnie ukryty jest klucz do ich fascynuj\u0105cych i porywaj\u0105cych interpretacji. \u017ba\u0142uj\u0119, \u017ce to tylko dwa wieczory, bo uzbiera\u0142o by si\u0119 jeszcze symfoniki Schumanna na trzeci. Namiastk\u0119 mieli\u015bmy w drugim bisie: po bajecznie rozko\u0142ysanym Ta\u0144cu Anitry Edwarda Griega (cudownie brzmia\u0142 kwintet smyczkowy i triangel!) zabrzmia\u0142 jeszcze Fina\u0142 <\/i>z Uwertury<\/i>, Scherza <\/i>i Fina\u0142u <\/i>op. 52 Schumanna. Mog\u0119 tylko pomarzy\u0107 cho\u0107by o Konzertst\u00fccku <\/i>na cztery waltornie… Mo\u017ce kiedy\u015b to marzenie si\u0119 spe\u0142ni? B\u0119d\u0119 czeka\u0142.<\/p>\n
Marcin Majchrowski (Polskie Radio)<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Dwa lata temu Deutsche Kammerphilharmonie Bremen i Paavo J\u00e4rvi oczarowali i porwali warszawsk\u0105 publiczno\u015b\u0107 swoimi wizjami symfonii Beethovena. Tamte koncerty okaza\u0142y si\u0119 wydarzeniem bezprecedensowym, daleko wykraczaj\u0105cym poza kontekst jednego festiwalu i na d\u0142ugo zapadaj\u0105cym w pami\u0119\u0107. Ju\u017c sama zapowied\u017a powrotu breme\u0144skiej orkiestry rozbudzi\u0142a wi\u0119c m\u00f3j apetyt na nowe, niecodzienne artystyczne wra\u017cenia. Tym razem jest to […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-196","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/196","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=196"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/196\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":197,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/196\/revisions\/197"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=196"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}