Jego zwi\u0105zek z festiwalem jest tak mocny i wa\u017cny jakby by\u0142 cz\u0142onkiem rodziny. Ceniony pianista Rudolf Buchbinder zagra\u0142 na 17. Wielkanocnym Festiwalu Ludwiga van Beethovena.
\n– Czy Pan Buchbinder b\u0119dzie dzi\u015b rozdawa\u0142 autografy? Przyjecha\u0142am z Berlina, specjalnie na ten koncert – dopytywa\u0142a wczoraj jedna z mi\u0142o\u015bniczek talentu Rudolfa Buchbindera (jak si\u0119 p\u00f3\u017aniej okaza\u0142o – jego niegdysiejsza uczennica). Po chwili zastanowienia doda\u0142a: – Pierwszy raz s\u0142ucha\u0142am go w\u0142a\u015bnie tu w Warszawie. To by\u0142 chyba pocz\u0105tek lat 70…
\nPani, kt\u00f3rej nazwiska niestety nie dos\u0142ysza\u0142em, autograf otrzyma\u0142a. I to nie tylko w ksi\u0105\u017cce programowej, ale r\u00f3wnie\u017c na najnowszej p\u0142ycie artysty. Wiecz\u00f3r sko\u0144czy\u0142 si\u0119 wi\u0119c dla niej bardzo mi\u0142ym akcentem. Ja natomiast zastanawia\u0142em si\u0119 dlaczego melomani przemierzaj\u0105 taki szmat drogi za tym artyst\u0105. \u017beby pos\u0142ucha\u0107 kilku klasycznych sonat w jego wykonaniu?
\nUrodzony w Czechos\u0142owacji, a wychowany w Wiedniu Rudolf Buchbinder zwi\u0105zany jest z Wielkanocnym Festiwalu Ludwiga van Beethovena niemal od pocz\u0105tku jego istnienia. Ceniony, jako niezwykle m\u0105dry i wra\u017cliwy interpretator muzyki fortepianowej Beethovena i Mozarta w\u0142a\u015bnie tu zrealizowa\u0142 cykl prezentacji wszystkich 32 sonat fortepianowych patrona festiwalu. Jego recitale zawsze spotka\u0142y si\u0119 z olbrzymim zainteresowaniem publiczno\u015bci i bardzo ciep\u0142ym przyj\u0119ciem. Nie dziwi wi\u0119c, \u017ce za udzia\u0142 w festiwalu, za wsp\u00f3\u0142tworzenie jego wizerunku, a tym samym za wa\u017cny wk\u0142ad w rozw\u00f3j polskiej kultury uhonorowany zosta\u0142 medalem Zas\u0142u\u017cony Kulturze – Gloria Artis, kt\u00f3ry przed dwoma laty odebra\u0142 z r\u0105k ministra kultury Bogdana Zdrojewskiego.
\nBuchbinder to artysta przywi\u0105zuj\u0105cy wielk\u0105 wag\u0119 do skrupulatnej analizy \u017ar\u00f3de\u0142 historycznych. W swoich zbiorach posiada zreszt\u0105 ponad 35 kompletnych wyda\u0144 sonat Beethovena, a tak\u017ce spor\u0105 kolekcj\u0119 r\u0119kopis\u00f3w, pierwszych wyda\u0144 i orygina\u0142\u00f3w. I chyba tu kryje si\u0119 odpowied\u017a na pytanie, kt\u00f3re zadawa\u0142em sobie po spotkaniu z mi\u0142o\u015bniczk\u0105 talentu Buchbindera. Rzecz w tym, \u017ce wys\u0142uchanie jego wyst\u0119p\u00f3w na \u017cywo mo\u017cna odebra\u0107 niczym spotkanie z geniuszem. Czy mog\u0142o by\u0107 inaczej podczas wpisanego w program tegorocznej edycji recitalu?
\nArtysta rozpocz\u0105\u0142 od Sonaty fortepianowej Es-dur Hob. XVI:52 Josepha Haydna, o kt\u00f3rym Johann Wolfgang Goethe pisa\u0142, \u017ce \u201ejego dzie\u0142a s\u0105 idealnym j\u0119zykiem prawdy: ka\u017cda z cz\u0119\u015bci jest konieczna dla ca\u0142o\u015bci, stanowi jej sk\u0142adnik scalaj\u0105cy, ale te\u017c \u017cyje w\u0142asnym \u017cyciem\u201d. Doskonale by\u0142o to s\u0142ycha\u0107 w interpretacji wiede\u0144skiego pianisty, kt\u00f3rego gra zdawa\u0142a si\u0119 by\u0107 \u015bpiewem, a nie uderzaniem w klawisze instrumentu. Kompozycja Haydna, cho\u0107 przepojona elementami \u017cywio\u0142owego ruchu i ta\u0144ca, jest dzie\u0142em kameralnym i do\u015b\u0107 subtelnym w brzmieniu. Zw\u0142aszcza, gdy por\u00f3wnamy j\u0105 z p\u00f3\u017aniejsz\u0105 o 10-12 lat Sonat\u0105 fortepianow\u0105 f-moll \u201eAppassionat\u0105\u201d op. 57 Beethovena. A ten w\u0142a\u015bnie popularny w \u015bwiecie muzyki klasycznej utw\u00f3r zabrzmia\u0142 jako nast\u0119pny. Buchbinder jakby rozwin\u0105\u0142 skrzyd\u0142a, jakby nabra\u0142 g\u0142\u0119bokiego oddechu i postawi\u0142 na wielkie, niczym nieograniczone emocje. Z perfekcj\u0105 prawdziwego wirtuoza przebiega\u0142 przez kolejne, karko\u0142omne pasa\u017ce, nie zapominaj\u0105c jednocze\u015bnie o dystyngowanym i lirycznym charakterze melodii czy \u015bcieraj\u0105cym si\u0119 z ni\u0105 i prowadz\u0105cym do ostatecznej kulminacji \u201emotywie losu\u201d, kt\u00f3ry kompozytor sprytnie wpl\u00f3t\u0142 w partytur\u0119.
\nPi\u0119knym zako\u0144czeniem programu tego recitalu by\u0142a Sonata fortepianowa B-dur D. 960 Fraza Schuberta. Wspominaj\u0105cy kompozytora kronikarze pisali przed laty, \u017ce by\u0142 on r\u00f3wnie wspania\u0142ym pianist\u0105: \u201emia\u0142 pi\u0119kne uderzenie spokojnej r\u0119ki, gr\u0119 jasn\u0105 i wyrazist\u0105, pe\u0142n\u0105 ducha i czu\u0142o\u015bci\u201d – przypomina w katalogu festiwalowym profesor Mieczys\u0142aw Tomaszewski. Nie wiem czy w swej bogatej bibliotece muzycznej Buchbinder ma tak\u017ce te wspomnienia. Odnosz\u0119 jednak wra\u017cenie, \u017ce interpretuj\u0105c pi\u0119kne dzie\u0142o Schuberta mia\u0142 to zdanie w g\u0142owie i sercu. Okaza\u0142 si\u0119 bowiem fantastycznym malarzem d\u017awi\u0119k\u00f3w, mieni\u0105cych si\u0119 kolor\u00f3w i poetyckiego natchnienia – niczym w mi\u0142osnej pie\u015bni. Wi\u0119c mo\u017ce to Schubert stanie si\u0119 teraz ulubionym kompozytorem tego pianisty, na tym w\u0142a\u015bnie festiwalu.
\nTomasz Handzlik<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Jego zwi\u0105zek z festiwalem jest tak mocny i wa\u017cny jakby by\u0142 cz\u0142onkiem rodziny. Ceniony pianista Rudolf Buchbinder zagra\u0142 na 17. Wielkanocnym Festiwalu Ludwiga van Beethovena. – Czy Pan Buchbinder b\u0119dzie dzi\u015b rozdawa\u0142 autografy? Przyjecha\u0142am z Berlina, specjalnie na ten koncert – dopytywa\u0142a wczoraj jedna z mi\u0142o\u015bniczek talentu Rudolfa Buchbindera (jak si\u0119 p\u00f3\u017aniej okaza\u0142o – jego […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-192","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/192","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=192"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/192\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":193,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/192\/revisions\/193"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=192"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}