Muzyczne jubileusze – to jeden z wa\u017cniejszych temat\u00f3w tegorocznej edycji Wielkanocnego Festiwalu Ludwiga van Beethovena. Skoro wi\u0119c muzyczny \u015bwiat celebruje 200. rocznic\u0119 urodzin Giuseppe Verdiego w programie festiwalu nie mog\u0142o zabrakn\u0105\u0107 opery jednego z jej najwspanialszych tw\u00f3rc\u00f3w. Nie by\u0142o to jednak zwyczajne przedstawienie operowe. Po pierwsze na scenie Filharmonii Narodowej wys\u0142uchali\u015bmy koncertowego wykonania. Po drugie ta historia…
\nPrac\u0119 nad oper\u0105 \u201eSimon Boccanegra\u201d Verdi rozpocz\u0105\u0142 w 1856 roku, ale jej pomys\u0142 zrodzi\u0142 si\u0119 w Pary\u017cu, gdzie kompozytor wystawia\u0142 ju\u017c wcze\u015bniej \u201eTrubadura\u201d. St\u0105d zreszt\u0105 wyra\u017anie wp\u0142ywy stylu grand op\u00e9ra i przydomek \u201ew\u0142oskiej odmiany\u201d tego gatunku, kt\u00f3ry przylgn\u0105\u0142 potem do \u201eBoccanegry\u201d. Premiera odby\u0142a si\u0119 12 marca 1857 roku w weneckim teatrze La Fenice. I… Verdiego w\u0142a\u015bciwie wyniesiono z niej na tarczy. Przyczyn\u0105 druzgoc\u0105cej kl\u0119ski by\u0142a nie tylko niedyspozycja odtw\u00f3rcy g\u0142\u00f3wnej roli Leona Giraldoniego, ale te\u017c skomplikowane nieco libretto i awangardowy jak na owe czasy styl.
\nTo jednak nie koniec nieszcz\u0119\u015b\u0107 zwi\u0105zanych z tym dzie\u0142em. Kilka miesi\u0119cy po premierze Verdi postanowi\u0142 wprowadzi\u0107 poprawki do partytury i zaryzykowa\u0142 ponowne jej wystawienie. W po\u0142o\u017conym na p\u00f3\u0142nocy kraju mie\u015bcie Reggio Emilia oper\u0119 przyj\u0119to ciep\u0142o i \u017cyczliwie. Podobnie by\u0142o rok p\u00f3\u017aniej w Neapolu i Rzymie. Ale kiedy kompozytor dotar\u0142 ze swym \u201eBoccanegr\u0105\u201d do Mediolanu, rozp\u0119ta\u0142a si\u0119 burza i podnios\u0142a fala krytyki. Opera na d\u0142ugi czas znikn\u0119\u0142a ze scen. A kompozytor? W 1881 roku zn\u00f3w usiad\u0142 do jej poprawiania. Nowa wersja \u201eSimona Boccanegry\u201d – okre\u015blona mianem \u201epr\u00f3by generalnej przed \u00bbOtellem\u00ab\u201d – wzbogacona o partie recytatywne, a przede wszystkim rozbudowana nowym obrazem (obrady w Pa\u0142acu Do\u017c\u00f3w) przynios\u0142a wreszcie wymierny sukces i w takiej w\u0142a\u015bnie wersji do dzi\u015b jest wykonywana.
\nW poniedzia\u0142kowy wiecz\u00f3r podziwia\u0107 j\u0105 mogli\u015bmy na warszawskim festiwalu. Koncertowa\u0142a mi\u0119dzynarodowa grupa solist\u00f3w oraz Polska Orkiestra Radiowa i Ch\u00f3r Filharmonii Narodowej pod dyrekcj\u0105 \u0141ukasza Borowicza.
\nBorowicz to artysta niezwyk\u0142y. Nie bez powodu przecie\u017c uhonorowany \u201ePaszportem Polityki\u201d czy nagrod\u0105 \u201eKoryfeusza Muzyki Polskiej\u201d. Mo\u017cna powiedzie\u0107, \u017ce jest jak Fabio Biondi, koncertmistrz i szef artystyczny s\u0142ynnej barokowej orkiestry Europa Galante. Podobnie jak on przywraca wsp\u00f3\u0142czesnym s\u0142uchaczom niechciane, zagubione b\u0105d\u017a po prostu odstawione w zapomnienie dzie\u0142a. I tak w ramach Wielkanocnego Festiwalu Ludwiga van Beethovena odpowiada od kilku ju\u017c lat za cykl \u201eNieznanych oper\u201d, w ramach kt\u00f3rego mogli\u015bmy podziwia\u0107 m.in. takie dzie\u0142a jak \u201eLodoiska\u201d Luigiego Cherubiniego, \u201eBerggeist\u201d Louisa Spohra, \u201eEuryanthe\u201d Carla Marii von Webera czy \u201eL\u2019amore dei tre re\u201d Italo Montemezziego. Tym razem dyrygent-odkrywca postanowi\u0142 odkurzy\u0107 oper\u0119 \u201eSimon Boccanegra\u201d Verdiego, a dok\u0142adnie jej pierwotn\u0105, niechcian\u0105 i zapomnian\u0105 wersj\u0119.
\nCzy warto by\u0142o j\u0105 odgrzebywa\u0107, skoro przynios\u0142a tw\u00f3rcy tyle nieszcz\u0119\u015b\u0107? Najlepsz\u0105 odpowied\u017a da\u0142y ostatnie minuty wczorajszego wieczoru, w kt\u00f3rych na widowni wybuch\u0142y gromkie brawa, a soli\u015bci d\u0142ugo nagradzani byli spontanicznymi okrzykami z widowni: \u201eBrawo! Brawo!\u201d.
\nJa oceniam to wykonanie mniej entuzjastycznie, cho\u0107 te\u017c nie mam w\u0105tpliwo\u015bci, \u017ce by\u0142o to niecodzienne spotkanie z oper\u0105. Kontrowersje budz\u0105 tylko niekt\u00f3re decyzje dotycz\u0105ce solowej obsady, ale to – w obliczu ca\u0142o\u015bci – tylko drobiazg.
\nZachwyca\u0142 odtw\u00f3rca roli tytu\u0142owej, dysponuj\u0105cy bardzo mocnym i dono\u015bnym barytonem Stephen Powell, jak r\u00f3wnie wspania\u0142y bas Nikolay Didenko (Jacopo Fiesco). Pi\u0119kn\u0105 koloratur\u0105 w solowych ariach, jak te\u017c znakomitym g\u0142osem w ansamblach urzeka\u0142a sopranistka Amanda Hall (Maria Boccanegra), najdobitniej wype\u0142niaj\u0105ca idee tradycyjnego \u015bpiewu belcanto (wspania\u0142a aria \u201eCome in quest\u2019ora Bruna\u201d). Sporo emocji dostarczy\u0142 r\u00f3wnie\u017c Ch\u00f3r Filharmonii Narodowej, a zw\u0142aszcza jego m\u0119ska grupa. Moj\u0105 uwag\u0119 przyku\u0142 ponadto m\u0142ody bas Alexander Hahn (Pietro). Parti\u0119 mia\u0142 bardzo niewielk\u0105, w\u0142a\u015bciwie marginaln\u0105, ale kiedy ju\u017c j\u0105 za\u015bpiewa\u0142, zadr\u017ca\u0142y fundamenty Filharmonii Narodowej. To naprawd\u0119 niebywa\u0142y g\u0142os!
\nWs\u0142uchuj\u0105c si\u0119 w prowadzony przez \u0141ukasza Borowicza zesp\u00f3\u0142 i wspominaj\u0105c histori\u0119 z marca 1857 roku mo\u017cna by zaryzykowa\u0107 tez\u0119, \u017ce dzi\u015b Verdi wyszed\u0142by z premiery zwyci\u0119ski, z tarcz\u0105 w r\u0119ku. I jeszcze obsypano by go bukietami z tysi\u0105ca kwiat\u00f3w.
\nMy jednak niepr\u0119dko dowiedzieliby\u015bmy si\u0119 o istnieniu i warto\u015bci tej pierwszej partytury \u201eSimona Boccanegry\u201d, gdyby nie zapa\u0142 naszego dyrygenta do o\u017cywiania zapomnianych przez wieki muzycznych historii.
\nTomasz Handzlik<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Muzyczne jubileusze – to jeden z wa\u017cniejszych temat\u00f3w tegorocznej edycji Wielkanocnego Festiwalu Ludwiga van Beethovena. Skoro wi\u0119c muzyczny \u015bwiat celebruje 200. rocznic\u0119 urodzin Giuseppe Verdiego w programie festiwalu nie mog\u0142o zabrakn\u0105\u0107 opery jednego z jej najwspanialszych tw\u00f3rc\u00f3w. Nie by\u0142o to jednak zwyczajne przedstawienie operowe. Po pierwsze na scenie Filharmonii Narodowej wys\u0142uchali\u015bmy koncertowego wykonania. Po drugie […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-186","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/186","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=186"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/186\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":187,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/186\/revisions\/187"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=186"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}