Warszawa, Wielki Pi\u0105tek, ostatnie przygotowania do Wielkanocy, sk\u0142adanie \u015bwi\u0105tecznych \u017cycze\u0144, oczekiwanie na przyjazd rodziny albo na upragniony wyjazd… Ten dzie\u0144 to przede wszystkim jednak czas skupienia i powagi \u2013 wspominamy M\u0119k\u0119 Chrystusa na krzy\u017cu. I to w\u0142a\u015bnie na Wielki Pi\u0105tek przypada zawsze fina\u0142 Wielkanocnego Festiwalu Ludwiga van Beethovena. Program koncertowego wieczoru zawsze odpowiada \u015bwi\u0105tecznemu nastrojowi: to wielkie \u015bwi\u0119to sztuki muzycznej, wydarzenie, kt\u00f3re wpisuje si\u0119 w nastr\u00f3j i charakter zapowiadaj\u0105cy Wielk\u0105 Noc. Trzeciego kwietnia w Sali Koncertowej Filharmonii Narodowej mogli\u015bmy wys\u0142ucha\u0107 dzie\u0142 przejmuj\u0105cych swymi szczeg\u00f3lnymi emocjami: z jednej strony b\u00f3lu, straty, z drugiej \u2013 eterycznym pi\u0119knem, dzie\u0142 m\u00f3wi\u0105cych o sprawach ostatecznych, ale wyra\u017caj\u0105cych nadziej\u0119 na niegasn\u0105ce nigdy \u015bwiat\u0142o \u017cycia. I tak zabrzmia\u0142o Mahlerowskie \u201eKindertotenlieder\u201d, \u201eSchicksalslied\u201d op. 54 Johannesa Brahmsa oraz \u2013 dzie\u0142o wyj\u0105tkowe, by\u0142o to polskie jego prawykonanie \u2013 \u201eDies illa\u201d Krzysztofa Pendereckiego.
\nMistrz poromantycznej symfoniki stworzy\u0142 muzyk\u0119 do pi\u0119ciu wierszy Friedriecha R\u00fcckerta z \u201eKindertotenlieder\u201d, czyli \u201eTren\u00f3w dzieci\u0119cych\u201d, kt\u00f3re poeta po\u015bwi\u0119ci\u0142 swym zmar\u0142ym dzieciom. Dramatyzm miesza si\u0119 tu z delikatno\u015bciami brzmie\u0144, wybuch ekspresji w zako\u0144czeniu przechodzi w ko\u0142ysank\u0119… Alexandra Petersamer, \u015bpiewaj\u0105ca parti\u0119 solow\u0105, by\u0142a niezwykle przekonuj\u0105ca w tych nie\u0142atwych narracjach. Niemiecka mezzosopranistka mia\u0142a w Narodowej Orkiestrze Polskiego Radia w Katowicach pod batut\u0105 jej szefa, Aleksandra Liebreicha, wytrawnego partnera. O ile w \u201eKindertotenlieder\u201d objawiaj\u0105 si\u0119 nam krajobrazy nadziei na zielone niebia\u0144skie \u0142\u0105ki, to w dziele tw\u00f3rcy \u201eNiemieckiego requiem\u201d, kt\u00f3ry w \u201eSchicksalslied\u201d (\u201ePie\u015b\u0144 przeznaczenia\u201d) wykorzysta\u0142 tekst z powie\u015bci \u201eHyperiona pie\u015b\u0144 losu\u201d Friedricha H\u00f6lderlina, tematy eschatologiczne przybieraj\u0105 \u015bwieckie zabarwienie, niby-mitologiczne, uniwersalne \u2013 tragiczny los cz\u0142owieka przeciwstawiony zostaje szcz\u0119\u015bliwo\u015bci bog\u00f3w. S\u0142owa wy\u015bpiewuje tym razem ca\u0142y wielki zesp\u00f3\u0142 \u015bpiewak\u00f3w; za katowick\u0105 orkiestr\u0105 stan\u0105\u0142 Ch\u00f3r Filharmonii im. Karola Szymanowskiego w Krakowie. C\u00f3\u017c za spoisto\u015b\u0107 i pot\u0119ga brzmienia, tak wspaniale stapiaj\u0105ca si\u0119 z instrumentalistami w akustyce nie za wielkiej sali Filharmonii Narodowej! Bogata paleta romantycznych barw, kt\u00f3rymi pos\u0142uguje si\u0119 niemiecki romantyk, przedstawi\u0142a nam sugestywn\u0105 histori\u0119, opowiedzian\u0105 przez polskich muzyk\u00f3w niezwykle precyzyjnie i z odpowiednim zmys\u0142em historycznym \u2013 w rezultacie mogli\u015bmy j\u0105 obserwowa\u0107 jak na obrazku.
\nPo przerwie pozosta\u0142o nam pozna\u0107 \u201eDies illa\u201d Krzysztofa Pendereckiego. To dzie\u0142o w gatunku kantaty, stworzone przez polskiego giganta wsp\u00f3\u0142czesnej muzyki, powsta\u0142o z okazji obchod\u00f3w setnej rocznicy wybuchu pierwszej wojny \u015bwiatowej i zadedykowane zosta\u0142o jej ofiarom. Prawykonanie odby\u0142o si\u0119 9 listopada 2014 roku w bazylice Sacr\u00e9-Coeur w Brukseli, na koncercie \u201eThousand Voices for Peace\u201d. W Filharmonii Narodowej nie mieli\u015bmy jednak \u2013 tak jak wtedy \u2013 oko\u0142o tysi\u0105ca! wykonawc\u00f3w. Ch\u00f3r Filharmonii w Krakowie, NOSPR, sopranistka Johanna Rusanen, Agnieszka Rehlis \u015bpiewaj\u0105ca mezzosopranem, bas Liudas Mikalauskas \u2013 taka obsada w zupe\u0142no\u015bci wystarczy\u0142a, by przedstawi\u0107 kompozycj\u0119 w pe\u0142nej krasie. Penderecki si\u0119gn\u0105\u0142 po tekst sekwencji wykorzystywanej w \u0142aci\u0144skiej \u017ca\u0142obnej mszy \u2013 powsta\u0142ej w XIII wieku \u2013 \u201eDies ire\u201d (cho\u0107 samego \u201eDies ire, dies illa \/ Solvet saeclum in favilla\u201d nie s\u0142yszymy). Dzie\u0144 gniewu, dzie\u0144 \u0142ez, czyli obraz S\u0105du Ostatecznego, strach grzesznik\u00f3w wobec pot\u0119pienia przez Najwy\u017cszego, nadzieja na \u015bwiat\u0142o\u015b\u0107 wieczno\u015bci… Nie brakowa\u0142o wi\u0119c w tej muzyce \u2013 przejmuj\u0105co wykonanych (szczeg\u00f3lne brawa nale\u017c\u0105 si\u0119 \u015bwietnej w ka\u017cdym calu Agnieszce Rehlis) \u2013 fragment\u00f3w lamentacyjnych, pot\u0119\u017cnych struktur nawi\u0105zuj\u0105cych do form mszalnych odleg\u0142ej przesz\u0142o\u015bci, konstrukcji polifonicznych. Pot\u0119gi brzmieniom dodawa\u0142y tubafony (a\u017c dwa) oraz rozstawione topofonicznie \u2013 graj\u0105ce z otwartych drzwi balkonu FN \u2013 instrumenty d\u0119te blaszane. Wybitne wykonanie nie mog\u0142o zako\u0144czy\u0107 si\u0119 bez bisu; Alexander Liebreich wybra\u0142 wi\u0119c do powt\u00f3rzenia ostatni\u0105, \u00f3sm\u0105 cz\u0105stk\u0119 dzie\u0142a, \u201eLacrimosa\u201d.
\nMarta Januszkiewicz<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Warszawa, Wielki Pi\u0105tek, ostatnie przygotowania do Wielkanocy, sk\u0142adanie \u015bwi\u0105tecznych \u017cycze\u0144, oczekiwanie na przyjazd rodziny albo na upragniony wyjazd… Ten dzie\u0144 to przede wszystkim jednak czas skupienia i powagi \u2013 wspominamy M\u0119k\u0119 Chrystusa na krzy\u017cu. I to w\u0142a\u015bnie na Wielki Pi\u0105tek przypada zawsze fina\u0142 Wielkanocnego Festiwalu Ludwiga van Beethovena. Program koncertowego wieczoru zawsze odpowiada \u015bwi\u0105tecznemu nastrojowi: […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-168","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/168","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=168"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/168\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":169,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/168\/revisions\/169"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=168"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}