{"id":1084,"date":"2023-04-02T12:14:19","date_gmt":"2023-04-02T10:14:19","guid":{"rendered":"http:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/?page_id=1084"},"modified":"2023-04-27T12:21:29","modified_gmt":"2023-04-27T10:21:29","slug":"ruch-muzyczny-1-04-michal-klubinski","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/ruch-muzyczny-1-04-michal-klubinski\/","title":{"rendered":"Ruch Muzyczny 31.03 Micha\u0142 Klubi\u0144ski"},"content":{"rendered":"<p>\u201eZ serca \u2013 niech znowu do serc powraca\u201d \u2013 wpisa\u0142 w partyturze swojej\u00a0<em>Missa Solemnis\u00a0<\/em>Ludwig van Beethoven. Dzie\u0142o to przewy\u017csza poj\u0119cie o sacrum, jakie wyrobili\u015bmy sobie przesz stulecia obcowania z mszami, kantatami i oratoriami, dor\u00f3wnuje mu tylko\u00a0<em>Msza h-moll\u00a0<\/em>BWV 232 Bacha. Jego wykonanie zawsze stanowi wyzwanie estetyczne, duchowe, wymaga poszukiwania transcendencji. Ten utw\u00f3r jest bowiem, wedle s\u0142\u00f3w Witolda Hulewicza \u201emodlitw\u0105, jakiej nie znano i jak\u0105 przedtem nie modli\u0142 si\u0119 nikt\u201d. Pot\u0119\u017cna narracja wyra\u017ca zmagania pierwiastka ludzkiego \u2013 zapo\u015bredniczonego przez dramatyzm symfonizmu \u2013 z pe\u0142nymi nadziei g\u0142osami solowymi i pot\u0119\u017cnymi, wyrafinowanymi, polifonicznymi ch\u00f3rami.<\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"https:\/\/ruchmuzyczny.pl\/cms\/storage\/%23FESTIWAL%20BEETHOVENOWSKI%2023\/339079437_562971385939991_4865993928108048594_n%20%28Ma%C5%82y%29.jpg\" alt=\"Fot. Bruno Fidrych\" \/><\/p>\n<p>Trzeba przyzna\u0107, \u017ce Leonard Slatkin, prowadz\u0105cy na Festiwalu Ch\u00f3r Filharmonii Krakowskiej i Orkiestr\u0119 Filharmonii Narodowej, wywi\u0105za\u0142 si\u0119 z interpretacji tego utworu nadzwyczaj dobrze. Ju\u017c w pierwszym odcinku wej\u015bcie tutti by\u0142o \u0142agodne, wyre\u017cyserowane dynamicznie, ale zarazem pe\u0142ne i kontemplacyjne. Ch\u00f3r Filharmonii Krakowskiej, cho\u0107 nie dysponuj\u0105cy tak znakomit\u0105 form\u0105 jak Ch\u00f3r FN, by\u0142 znakomicie przygotowany przez Piotra Piwk\u0119, i mimo uchybie\u0144 w barwie (nieco krzycz\u0105ce tenory), realizowa\u0142 si\u0119 znakomicie w tutti i pe\u0142nych powagi, monumentalnych fugach. Koncepcja Slatkina, troch\u0119 odromantyczniona, zmierza\u0142a do r\u00f3wnowagi mi\u0119dzy tym, co wsp\u00f3lnotowe, a tym, co indywidualne. Ujmowa\u0142o bardzo energiczne, wybitnie retoryczne (w spos\u00f3b barokowy) wej\u015bcie\u00a0<em>Gloria<\/em>, \u015bwietna koncepcja \u017cywych temp, niuansowanie dynamiki w\u00a0<em>Kyrie<\/em>, znakomity balans w\u00a0<em>Credo<\/em>, mi\u0119siste i kolorowe brzmienie d\u0119tych w wielu epizodach, podkre\u015blaj\u0105ce\u00a0<em>consolatio<\/em>, \u0142adne kameralizowanie odcinka wiolonczelowego w\u00a0<em>Benedictus<\/em>. W ostatniej cz\u0119\u015bci znakomicie zaprezentowa\u0142 si\u0119 Krzysztof B\u0105kowski (skrzypce solo), zmagaj\u0105c si\u0119 z p\u0119kni\u0119t\u0105 strun\u0105 (na chwil\u0119 przej\u0105\u0142 instrument od kole\u017canki). Gdyby nie kwartet solist\u00f3w, kt\u00f3ry wyra\u017anie nie podo\u0142a\u0142 arcytrudnym partiom (ma\u0142o no\u015bne brzmienie sopranistki Poliny Pasztircs\u00e1k, alcistka Ulrike Helzel, z niezbyt s\u0142yszalnymi do\u0142ami, nieco \u015bci\u015bni\u0119ty, bardziej liryczny ni\u017c dramatyczny tenor Patrika Reitera i zupe\u0142nie barytonowy, zanikaj\u0105cy g\u0142os \u0141ukasza Koniecznego, wyra\u017anie poni\u017cej formy tego wieczoru), wykonanie mogliby\u015bmy uzna\u0107 za znakomite\u2026<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>\u201eZ serca \u2013 niech znowu do serc powraca\u201d \u2013 wpisa\u0142 w partyturze swojej\u00a0Missa Solemnis\u00a0Ludwig van Beethoven. Dzie\u0142o to przewy\u017csza poj\u0119cie o sacrum, jakie wyrobili\u015bmy sobie przesz stulecia obcowania z mszami, kantatami i oratoriami, dor\u00f3wnuje mu tylko\u00a0Msza h-moll\u00a0BWV 232 Bacha. Jego wykonanie zawsze stanowi wyzwanie estetyczne, duchowe, wymaga poszukiwania transcendencji. Ten utw\u00f3r jest bowiem, wedle s\u0142\u00f3w [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-1084","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/1084","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1084"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/1084\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1087,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/1084\/revisions\/1087"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1084"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}