{"id":1061,"date":"2022-09-06T22:11:54","date_gmt":"2022-09-06T20:11:54","guid":{"rendered":"http:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/?page_id=1061"},"modified":"2022-09-07T12:46:24","modified_gmt":"2022-09-07T10:46:24","slug":"hummel-i-dobrzynski-tria-dwa","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/hummel-i-dobrzynski-tria-dwa\/","title":{"rendered":"Hummel i Dobrzy\u0144ski \u2013 tria dwa"},"content":{"rendered":"<p><\/p>\n<p class=\"p1\">1.<\/p>\n<p class=\"p1\">Po poniedzia\u0142kowym recitalu wokalnym, pie\u015bniowo-operowym Gabrieli Legun, pi\u0105tego dnia Festiwalu romantycznych kompozycji przyszed\u0142 czas na kameralistyk\u0119. W Pa\u0142acu na Wyspie, kt\u00f3ry w naturalny spos\u00f3b odgrywa\u0142 rol\u0119 salonu muzycznego zabrzmia\u0142y tria fortepianowe Johanna Nepomuka Hummla i Ignacego Feliksa Dobrzy\u0144skiego w wykonaniu Marii Machowskiej (skrzypce), Magdaleny Bojanowicz (wiolonczela) i Grzegorza Skrobi\u0144skiego (fortepian).<span class=\"Apple-converted-space\">\u00a0<\/span><\/p>\n<p class=\"p1\">Dobrzy\u0144ski, ucze\u0144 J\u00f3zefa Elsnera, podobnie jak Chopin wychowa\u0142 si\u0119 na muzyce Hummla, kt\u00f3ry za \u017cycia by\u0142 kompozytorem bardzo wp\u0142ywowym, po \u015bmierci za\u015b zosta\u0142 zapomniany. Hummel, Austriak w\u0119gierskiego pochodzenia, by\u0142 uczniem Mozarta, Haydna, Salieriego i Clementiego, czo\u0142owym przedstawicielem salonowego stylu brillant, jeszcze wywodz\u0105cego si\u0119 z klasycyzmu, ale stanowi\u0105cego po\u017cywk\u0119 dla kompozytor\u00f3w romantycznych, by zn\u00f3w wspomnie\u0107 o Chopinie i jego dw\u00f3ch m\u0142odzie\u0144czych koncertach fortepianowych.<\/p>\n<p class=\"p1\">Dobrzy\u0144ski, syn dyrygenta i kompozytora wykszta\u0142conego w Wiedniu, wierny by\u0142 klasycznym regu\u0142om, kt\u00f3rych uczy\u0142 go Elsner. Hummel by\u0142 dla niego punktem odniesienia, o czym \u015bwiadczy to, \u017ce polski kompozytor w roku 1834 w\u0142a\u015bnie jemu dedykowa\u0142 swoje \u201eGrand Trio\u201d op. 17 w tonacji a-moll.<\/p>\n<p>2.<\/p>\n<p class=\"p1\">Nim wi\u0119c Maria Machowska, Magdalena Bojanowicz i Grzegorz Skrobi\u0144ski wykonali to znakomite dzie\u0142o Ignacego Feliksa Dobrzy\u0144skiego, poprzedzili je Triem fortepianowym E-dur op. 83 \u2013 taki programowy uk\u0142on w stron\u0119 kompozytora, kt\u00f3rego Ignacy Feliks Dobrzy\u0144ski mia\u0142 za mistrza.<\/p>\n<p class=\"p1\">W obu tych utworach wiod\u0105c\u0105 rol\u0119 odgrywa fortepian, skrzypce i wiolonczela ograniczaj\u0105 si\u0119 g\u0142\u00f3wnie do akompaniamentu, czasem kontrapunktu dla partii fortepianu, przejmuj\u0105 od niego fraz\u0119 lub j\u0105 dopowiadaj\u0105. To w\u0142a\u015bnie fortepian ze swoj\u0105 ruchliwo\u015bci\u0105 pe\u0142n\u0105 figuracji i modulacji harmonicznych reprezentuje \u00f3w czysty styl brillant, kt\u00f3rym tak po mistrzowsku pos\u0142ugiwa\u0142 si\u0119 Hummel, co zosta\u0142o dobrze podchwycone przez pianist\u0119.<span class=\"Apple-converted-space\">\u00a0<\/span><\/p>\n<p class=\"p1\">W Triu a-moll Dobrzy\u0144skiego jego rola nabra\u0142a jeszcze wi\u0119kszego znaczenia \u2013 Skrobi\u0144ski, pianista kameralista, adiunkt w Katedrze Kameralistyki Fortepianowej Uniwersytetu Muzycznego w Warszawie, w tym dziele musia\u0142 si\u0119 zmierzy\u0107 z w\u0142a\u015bciwie solistyczn\u0105 faktur\u0105 partii fortepianu, kt\u00f3ra zw\u0142aszcza w czwartej cz\u0119\u015bci zaczyna przypomina\u0107 koncert fortepianowy, z takim rozmachem jest napisana.<\/p>\n<p class=\"p1\">Trio a-moll to dzie\u0142o przepe\u0142nione ciekawymi pomys\u0142ami harmonicznymi i wyrazowymi, rozbudowan\u0105 chromatyk\u0105, popisowe, g\u0142\u00f3wnie dla pianisty. Ju\u017c w pierwszej cz\u0119\u015bci <i>Allegro moderato<\/i> fortepian intonuje wyrazisty bohaterski temat. W cz\u0119\u015bci drugiej, wdzi\u0119cznym <i>Scherzo: Allegro vivace<\/i> w formie ABA delikatnie i finezyjnie brzmi cz\u0119\u015b\u0107 \u015brodkowa, co zosta\u0142o bardzo \u0142adnie wydobyte przez muzyk\u00f3w. Grzegorz Skrobi\u0144ski jest pianist\u0105 bardzo sprawnym, pod kt\u00f3rego palcami muzyka p\u0142ynie wartkim, niepowstrzymanym nurtem. Czasem jednak w tym nurcie brakowa\u0142o mi wi\u0119kszej plastyczno\u015bci frazowania i modulowania barwy brzmienia, ale to w\u0142a\u015bnie pojawi\u0142o si\u0119 w drugiej cz\u0119\u015bci Tria a-moll. W cz\u0119\u015bci trzeciej \u2013 <i>Adagio: Fantastico<\/i> pianista nie ca\u0142kiem chyba uwierzy\u0142 w znaczenie, jakie Dobrzy\u0144ski przypisa\u0142 tu partii fortepianu. Ta cz\u0119\u015b\u0107 to w istocie fantazja na ten instrument, bogato, wr\u0119cz fantazyjnie zdobiona ornamentami muzycznymi, z charakterystycznym, nieco figlarnym motywem kr\u00f3tkiej drobnej figury rytmicznej przechodz\u0105cej w d\u00f3\u0142 przez trzy oktawy.<span class=\"Apple-converted-space\">\u00a0<\/span><\/p>\n<p class=\"p1\">Najlepiej w wykonaniu ca\u0142ej tr\u00f3jki zabrzmia\u0142a cz\u0119\u015b\u0107 czwarta Tria a-moll <i>Rondo: Allegretto <\/i>z charakterystycznym refrenem w rytmie krakowiaka. Pojawia si\u0119 w tej cz\u0119\u015bci i fugato, i technika wariacyjna i zapis wymagaj\u0105cy od pianisty b\u0142yskotliwej techniki palcowej. Dobrzy\u0144ski napisa\u0142 parti\u0119 fortepianu dla pani Joanny z Or\u0142owskich Naimskiej, kt\u00f3ra w Warszawie prowadzi\u0142a salon artystyczny, zachwycony jej doskona\u0142\u0105 gr\u0105. Ale r\u00f3wnie\u017c skrzypce i wiolonczela maj\u0105 w tej cz\u0119\u015bci wi\u0119cej do grania \u2013 skrzypce przypominaj\u0105 np. refren ronda utrzymany w rytmie krakowiaka. To by\u0142 moment, gdy Maria Machowska, nietypowo dla siebie pozostaj\u0105c na dalszym planie, przej\u0119\u0142a inicjatyw\u0119, a jej skrzypce zabrzmia\u0142y drapie\u017cnie z wirtuozowskim zaci\u0119ciem.<\/p>\n<p>3.<\/p>\n<p class=\"p1\">I dopiero w zagranej po Triu a-moll miniaturze \u201eSouvenir de Dresde\u201d op. 47 Dobrzy\u0144skiego, obie artystki \u2013 skrzypaczka i wiolonczelistka \u2013 mog\u0142y zab\u0142ysn\u0105\u0107 muzykalno\u015bci\u0105. Fortepian intonuje powa\u017cny, poetycki wst\u0119p, p\u00f3\u017aniej jednak schodzi na dalszy plan, do roli akompaniamentu, za\u015b pi\u0119kn\u0105, zmieniaj\u0105c\u0105 si\u0119 wyrazowo melodi\u0119 przejmuj\u0105 skrzypce. Melodia ta z pocz\u0105tku ma charakter romansu, p\u00f3\u017aniej pojawia si\u0119 w niej nowa my\u015bl, bardziej dramatyczne, co dobrze zaznaczy\u0142a Machowska, p\u00f3\u017aniej za\u015b przechodzi w salonowo-sentymentalny nastr\u00f3j, by zosta\u0107 przej\u0119t\u0105 przez wiolonczel\u0119. Magdalena Bojanowicz zrobi\u0142a to po mistrzowsku, eksponuj\u0105c \u015bpiewno\u015b\u0107 tego instrumentu, ale nie przekraczaj\u0105c delikatnej granicy dziel\u0105cej elegancj\u0119 klasycyzmu od rozwibrowanej emocjonalno\u015bci p\u00f3\u017anego romantyzmu, kt\u00f3ra nie le\u017ca\u0142a w charakterze muzyki Dobrzy\u0144skiego.<span class=\"Apple-converted-space\">\u00a0<\/span><\/p>\n<p><strong>Anna S. D\u0119bowska<\/strong><\/p>\n<p>Wtorek, 6 wrze\u015bnia, Pa\u0142ac na Wyspie w \u0141azienkach Kr\u00f3lewskich w Warszawie<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>1. Po poniedzia\u0142kowym recitalu wokalnym, pie\u015bniowo-operowym Gabrieli Legun, pi\u0105tego dnia Festiwalu romantycznych kompozycji przyszed\u0142 czas na kameralistyk\u0119. W Pa\u0142acu na Wyspie, kt\u00f3ry w naturalny spos\u00f3b odgrywa\u0142 rol\u0119 salonu muzycznego zabrzmia\u0142y tria fortepianowe Johanna Nepomuka Hummla i Ignacego Feliksa Dobrzy\u0144skiego w wykonaniu Marii Machowskiej (skrzypce), Magdaleny Bojanowicz (wiolonczela) i Grzegorza Skrobi\u0144skiego (fortepian).\u00a0 Dobrzy\u0144ski, ucze\u0144 J\u00f3zefa Elsnera, [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":8,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-1061","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/1061","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/users\/8"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1061"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/1061\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1063,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/1061\/revisions\/1063"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1061"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}