{"id":1015,"date":"2022-04-07T08:10:51","date_gmt":"2022-04-07T06:10:51","guid":{"rendered":"http:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/?page_id=1015"},"modified":"2022-04-07T08:12:08","modified_gmt":"2022-04-07T06:12:08","slug":"bartlett-anglik-z-rozbieganymi-palcami","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/bartlett-anglik-z-rozbieganymi-palcami\/","title":{"rendered":"Bartlett \u2013 Anglik z rozbieganymi palcami"},"content":{"rendered":"<p><\/p>\n<p class=\"p1\">1.<\/p>\n<p class=\"p1\">Na zaproszenie 26. Wielkanocnego Festiwalu Ludwiga van Beethovena do Warszawy przyjecha\u0142 Martin James Bartlett, 25-letni angielski pianista, kt\u00f3ry ju\u017c teraz osi\u0105gn\u0105\u0142 w Wielkiej Brytanii status gwiazdy. Pierwszy wielki sukces osi\u0105gn\u0105\u0142 osiem lat temu, zdobywaj\u0105c pierwsz\u0105 nagrod\u0119 na presti\u017cowym konkursie BBC \u201eYoung Generation Artists\u201d, dzi\u0119ki czemu zacz\u0105\u0142 regularnie koncertowa\u0107 z najlepszymi brytyjskimi orkiestrami, m. in. Royal Philharmonic Orchestra i BBC Symphony Orchestra. W wieku 18 lat debiutowa\u0142 na BBC Proms, co na wyspach oznacza kolosalny rozg\u0142os, bardzo popularnych tam koncert\u00f3w z Royal Albert Hall s\u0142ucha bowiem za po\u015brednictwem radia kilka milion\u00f3w Brytyjczyk\u00f3w. W 2020 r. wygra\u0142 konkurs Virtualoso w Cleveland, a rok p\u00f3\u017aniej uko\u0144czy\u0142 studia w Royal College of Music w Londynie. Mia\u0142 ju\u017c wtedy w dorobku pierwsz\u0105 solow\u0105 p\u0142yt\u0119 i kontrakt z Warner Classics, kt\u00f3ra to wytw\u00f3rnia wyda\u0142a niedawno jego nowy kr\u0105\u017cek z rapsodiami na orkiestr\u0119 i fortepian Rachmaninowa i Gershwina (piani\u015bcie towarzyszy w tych utworach London Philharmonic Orchestra pod Joshuy Weilersteina).<\/p>\n<p class=\"p1\">2.<\/p>\n<p class=\"p1\">Nic zatem dziwnego, \u017ce jego warszawskie recital w sali kameralnej Filharmonii Narodowej przyci\u0105gn\u0105\u0142 wielu s\u0142uchaczy. Bartlett rozpocz\u0105\u0142 recital od dzie\u0142 wiede\u0144skiego klasycyzmu. Najpierw zabrzmia\u0142a wczesna sonata Josepha Haydna \u2013 As-dur (46. w katalogu Hobokena, dzia\u0142 XVI), w kt\u00f3rej Haydn zastosowa\u0142 liczne figuracje szesnastkowe, ozdobniki i tryle. Bartlett pokaza\u0142 wi\u0119c niezwyk\u0142\u0105 ruchliwo\u015b\u0107 i sprawno\u015b\u0107 swoich palc\u00f3w, ale r\u00f3wnie\u017c delikatne, subtelne dotkni\u0119cie klawiatury, finezj\u0119 i polot, zw\u0142aszcza w dowcipnej trzeciej cz\u0119\u015bci sonaty.<span class=\"Apple-converted-space\">\u00a0<\/span><\/p>\n<p class=\"p1\">Nast\u0119pnie wykona\u0142 dedykowan\u0105 Haydnowi przez Beethovena Sonat\u0119 Es-dur op. 31 nr 3. To ju\u017c inny \u015bwiat d\u017awi\u0119kowy, bo chocia\u017c Beethoven podchwyci\u0142 charakterystyczn\u0105 dla Haydna eleganck\u0105, zdobn\u0105 fraz\u0119, pod wzgl\u0119dem wyrazowym pozostaj\u0105c w \u015bwiecie swego mistrza, to jednak sporo ju\u017c w tej sonacie eksperymentowa\u0142 z mo\u017cliwo\u015bciami d\u017awi\u0119kowymi fortepianu, u\u017cywaj\u0105c szerszej skali d\u017awi\u0119ku, a tak\u017ce bardziej z\u0142o\u017conych akord\u00f3w i g\u0119stszej faktury. Bartlett uwydatni\u0142 owe \u015bwietne pomys\u0142y brzmieniowe rozbudowuj\u0105ce tzw. wolumen brzmienia fortepianu: nasycenie brzmienia wielod\u017awi\u0119kami w cz\u0119\u015bci trzeciej, arpeggia w niskim rejestrze w cz\u0119\u015bci czwartej, kt\u00f3ra zabrzmia\u0142a zgodnie z zalecenie kompozytora \u201econ fuoco\u201d, a Bartlettowi muzyka wr\u0119cz pali\u0142a si\u0119 pod palcami.<\/p>\n<p class=\"p1\">3.<\/p>\n<p class=\"p1\">Pianista przeszed\u0142 nast\u0119pnie do \u015bwiata XIX-wiecznych wirtuozowskich transkrypcji i parafraz. Najpierw wi\u0119c wykona\u0142 \u201eWidmung\u201d Roberta Schumanna, pie\u015b\u0144 z cyklu \u201eMyrthen\u201d op. 25 w opracowaniu Franza Liszta \u2013 z przesadn\u0105 nieco emfaz\u0105, pomijaj\u0105c jakby pie\u015bniowy, wokalny charakter i rodow\u00f3d tego utworu. To samo wra\u017cenie mia\u0142am, s\u0142uchaj\u0105c kolejnego transkrypcji Liszta, tym razem \u201eIsoldes Liebestod\u201d na podstawie pie\u015bni Izoldy z fina\u0142u \u201eTristana i Izoldy\u201d Richarda Wagnera. Bartlett s\u0142yszy t\u0119 muzyk\u0119 \u201efortepianowo\u201d, jako mo\u017cliwo\u015b\u0107 pokazania kunsztownej faktury utworu Liszta, wymagaj\u0105cej doskona\u0142ego opanowania pracy obu r\u0105k, aby zachowa\u0107 p\u0142ynno\u015b\u0107 i ci\u0105g\u0142o\u015b\u0107 dialogu pomi\u0119dzy g\u0142osami odzywaj\u0105cymi si\u0119 w r\u00f3\u017cnych rejestrach klawiatury. Mia\u0142am wra\u017cenie, \u017ce Bartletta w parafrazach Liszta fascynuje przede wszystkim czysto pianistyczny \u017cywio\u0142 tych utwor\u00f3w, triumf palc\u00f3w i r\u0105k nad materi\u0105.<span class=\"Apple-converted-space\">\u00a0<\/span><\/p>\n<p class=\"p1\">4.<\/p>\n<p class=\"p1\">Po tak efektownych utworach przyszed\u0142 czas na wyciszenie w postaci \u201eIch ruf\u2019 zu dir, Herr Jesu Christ\u201d Johanna Sebastiana Bacha w transkrypcji Ferruccio Busoniego, ale tylko po to, aby zaraz po tym utworze m\u00f3g\u0142 zabrzmie\u0107 brawurowy \u201eLa Valse\u201d Maurice\u2019a Ravela. To transkrypcja w\u0142asnego utworu Ravela w oryginale napisanego na orkiestr\u0119 symfoniczn\u0105.<span class=\"Apple-converted-space\">\u00a0<\/span><\/p>\n<p class=\"p1\">\u201eRavel sam ch\u0119tnie wykonywa\u0142 transkrypcje w\u0142asnych utwor\u00f3w, zmieniaj\u0105c je do tego stopnia, \u017ce trudno czasem stwierdzi\u0107 niezbicie, jaka by\u0142a wersja oryginalna\u201d \u2013 pisa\u0142 Vladimir Jank\u00e9l\u00e9vitch. Salonowa tradycja europejska spotyka si\u0119 w tym utworze z wp\u0142ywami jazzu, kt\u00f3rym Ravel by\u0142 zafascynowany. <span class=\"Apple-converted-space\">\u00a0<\/span><\/p>\n<p class=\"p1\">Muzyka \u201eLa Valse\u201d porwa\u0142a Bartletta, bawi\u0142 si\u0119 glissandami przez ca\u0142\u0105 klawiatur\u0119 i na\u015bladowaniem jazzowych <i>sforzat<\/i>. W g\u0142\u00f3wnym temacie utworu brakowa\u0142o mi jednak finezji i kr\u0105g\u0142o\u015bci walca, doceniam za to brawur\u0119 pianisty, wyra\u017anie zafascynowanego pomys\u0142owo\u015bci\u0105 efekt\u00f3w d\u017awi\u0119kowych w utworze Ravela.<span class=\"Apple-converted-space\">\u00a0<\/span><\/p>\n<p class=\"p1\">5.<\/p>\n<p class=\"p1\">Uradowany entuzjastyczn\u0105 reakcj\u0105 publiczno\u015bci 25-latek, postanowi\u0142 bisowa\u0107 utworem o zupe\u0142nie innym charakterze ni\u017c \u201eLa Valse\u201d \u2013 pierwsz\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 Schumannowskiego cyklu \u201eKinderszenen\u201d op. 15 (\u201eVon fremden L\u00e4ndern und Menschen\u201d), romantyczn\u0105 wizj\u0105 dzieci\u0119cego \u015bwiata marze\u0144. Utw\u00f3r dedykowa\u0142 ukrai\u0144skim dzieciom, kt\u00f3re zmuszone by\u0142y opu\u015bci\u0107 sw\u00f3j kraj, uciekaj\u0105c przed wojn\u0105 (\u201eTu, w Warszawie, widz\u0119 wyra\u017anie skutki wojny, wielu uchod\u017ac\u00f3w, w tym dzieci, i jest to widok wstrz\u0105saj\u0105cy\u201d \u2013 powiedzia\u0142 do s\u0142uchaczy).<\/p>\n<p class=\"p1\">Drugi bis: \u201eEmbraceable You\u201d George\u2019a Gershwina w transkrypcji Earla Wilda. <span class=\"Apple-converted-space\">\u00a0<\/span><\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<p class=\"p1\"><b>Anna S. D\u0119bowska<\/b><\/p>\n<p class=\"p1\"><i>\u015aroda, 6 kwietnia, godz. 19:30, Sala Kameralna Filharmonii Narodowej. Artysta wyst\u0105pi\u0142 dzi\u0119ki uprzejmo\u015bci Warner Classics<\/i><\/p>\n<p><\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>1. Na zaproszenie 26. Wielkanocnego Festiwalu Ludwiga van Beethovena do Warszawy przyjecha\u0142 Martin James Bartlett, 25-letni angielski pianista, kt\u00f3ry ju\u017c teraz osi\u0105gn\u0105\u0142 w Wielkiej Brytanii status gwiazdy. Pierwszy wielki sukces osi\u0105gn\u0105\u0142 osiem lat temu, zdobywaj\u0105c pierwsz\u0105 nagrod\u0119 na presti\u017cowym konkursie BBC \u201eYoung Generation Artists\u201d, dzi\u0119ki czemu zacz\u0105\u0142 regularnie koncertowa\u0107 z najlepszymi brytyjskimi orkiestrami, m. in. [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":8,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-1015","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/1015","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/users\/8"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1015"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/1015\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1016,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/1015\/revisions\/1016"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/recenzje\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1015"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}