Parsifal jest ostatnim dramatem muzycznym Wagnera i jedynym napisanym specjalnie dla teatru w Bayreuth. Temat zainteresowa\u0142 kompozytora w 1845 roku, kiedy pozna\u0142 epos dworski Wolframa z Eschenbach opiewaj\u0105cy \u017cycie i czyny kr\u00f3la rycerstwa na Monsalvacie. Dopiero w kwietniu 1877 roku Wagner skompletowa\u0142 libretto, a przez pi\u0119\u0107 lat nast\u0119pnych komponowa\u0142 muzyk\u0119. Parsifal ostatecznie uko\u0144czony w styczniu 1882 roku mia\u0142 premier\u0119 ju\u017c 26 lipca i a\u017c do pierwszego wydania w 1913 roku scena w Bayreuth mia\u0142a wy\u0142\u0105czne prawo do jego wystawiania.
\nTematyka Parsifala jest syntez\u0105 idei zawartych w r\u00f3\u017cnych wersjach legend o \u015bwi\u0119tym Gralu i odzwierciedla przekonanie Wagnera, \u017ce \u201etam, gdzie religia staje si\u0119 sztuczna, zadanie ratowania ziarna religii przypada sztuce\u201d. Akcentuj\u0105c ideowe przes\u0142anie kompozytor dookre\u015bli\u0142 dzie\u0142o jako \u201euroczyste misterium sceniczne\u201d, a epick\u0105 akcj\u0119 opowie\u015bci nie tyle rozwija, co przedstawia w d\u0142ugich monologach. W sferze ideowej Wagner po\u0142\u0105czy\u0142 dogmaty religii chrze\u015bcija\u0144skiej z buddyzmem i elementami filozofii Schopenhauera. Naczelne przes\u0142anie zawarte w s\u0142owach \u201eprzez lito\u015b\u0107 \u015bwiadom prostaczek czysty\u201d g\u0142osi wsp\u00f3\u0142czucie dla cierpienia innych i wyrzeczenie si\u0119 zmys\u0142owej szcz\u0119\u015bliwo\u015bci dla celu zbawienia. Od strony artystycznej Parsifal jest wcieleniem wagnerowskiej koncepcji totalnego dzie\u0142a sztuki.
\nKa\u017cdy z trzech akt\u00f3w Parsifala rozpoczyna muzyczny wst\u0119p orkiestry, kt\u00f3ry wprowadza w nastr\u00f3j i tematyk\u0119 aktu. Preludium do I aktu, w kt\u00f3rym mo\u017cna odnale\u017a\u0107 wz\u00f3r formy repryzowej, rozpoczyna si\u0119 wznios\u0142ym tematem intonowanym przez unisono smyczk\u00f3w i instrument\u00f3w d\u0119tych drewnianych. Symbolizuje on misterium ostatniej wieczerzy: mi\u0142o\u015b\u0107, wiar\u0119 i nadziej\u0119. Temat ten zostaje powt\u00f3rzony na tle tremolanda smyczk\u00f3w i pasa\u017cy harf wnosz\u0105cych ton seraficki, skomentowany s\u0142owami Wagnera: \u201emelodia rozp\u0142ywa si\u0119, powt\u00f3rzona przez g\u0142osy anielskie\u201d. Temat wst\u0119pny przygotowuje wej\u015bcie dw\u00f3ch zasadniczych dla idei dzie\u0142a motyw\u00f3w przewodnich: Grala i Wiary, kt\u00f3re wprowadzone s\u0105 we fragmencie \u015brodkowym wst\u0119pu w majestatycznym brzmieniu instrument\u00f3w d\u0119tych blaszanych.
\nFragment instrumentalny, zwany Cudem Wielkopi\u0105tkowym pochodzi z III aktu. Pojawia si\u0119 on po uroczystym namaszczeniu Parsifala na kr\u00f3la rycerzy Grala i wyra\u017ca zachwyt bohatera nad pi\u0119knem otaczaj\u0105cej go przyrody. Ten jeden z najbardziej natchnionych moment\u00f3w muzycznych charakteryzuje si\u0119 subteln\u0105 instrumentacj\u0105 i liryczn\u0105 melodyk\u0105, wykorzystuj\u0105c\u0105 motywy: Wielkiego Pi\u0105tku, kwietnych \u0142\u0105k oraz rozgrzeszenia i b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwa.
\nEwa Siemdaj<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Parsifal jest ostatnim dramatem muzycznym Wagnera i jedynym napisanym specjalnie dla teatru w Bayreuth. Temat zainteresowa\u0142 kompozytora w 1845 roku, kiedy pozna\u0142 epos dworski Wolframa z Eschenbach opiewaj\u0105cy \u017cycie i czyny kr\u00f3la rycerstwa na Monsalvacie. Dopiero w kwietniu 1877 roku Wagner skompletowa\u0142 libretto, a przez pi\u0119\u0107 lat nast\u0119pnych komponowa\u0142 muzyk\u0119. Parsifal ostatecznie uko\u0144czony w styczniu […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[8],"tags":[],"class_list":["post-275","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-w"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/encyklopedia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/275","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/encyklopedia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/encyklopedia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/encyklopedia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/encyklopedia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=275"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/encyklopedia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/275\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":276,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/encyklopedia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/275\/revisions\/276"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/encyklopedia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=275"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/encyklopedia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=275"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/beethoven.org.pl\/encyklopedia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=275"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}