Ballada poetycka był za czasów Chopina synonimem romantyzmu i inspirowała wyobraźnię wielu kompozytorów. Umuzyczniali oni teksty ballad głównie w gatunku pieśni, pozostawiając wspaniałe przykłady odczytania ich treści narracyjnej i emocjonalnego nastroju. Jednak to dopiero Chopin przetransponował cechy ballady poetyckiej w medium muzyki czysto instrumentalnej, fortepianowej. Cztery skomponowane przez niego ballady stworzyły odrębny gatunek muzyczny, stanowiący wzór dla innych twórców.
Recital Adama Golki – pianisty amerykańskiego o polskich korzeniach – zatytułowany „Opowieści przy fortepianie”, przenosi nas w świat romantycznej ballady fortepianowej. Otworzy go ballada Roberta Schumanna op. 106 Schön Hedwig, będącą ciekawym zespoleniem recytacji poetyckiego tekstu Friedricha Hebbla z towarzyszeniem – a raczej ilustracją – fortepianu.
Przypomniana zostanie Ballada d-moll Clary Schumann z cyklu Soirées musicales op. 6: utwór napisany zaledwie przez 16-letnią kompozytorkę, będący świadectwem jej talentu i wrażliwości. Usłyszymy także 4 ballady Johannesa Brahmsa z opusu 10 skomponowane w 1854 roku. Pierwsza z ballad zbioru podążą nieco innym tropem niż Chopinowski wzór i bezpośrednio odsyła do źródła inspiracji, jakim był szkocki poemat ludowy „Edward”.
Wykonana zostanie jedyna w spuściźnie Juliusza Zarębskiego Ballada g-moll a także kompozycja Frederica Rzewskiego – amerykańskiego kompozytora, który w XX wieku kontynuował pisanie ballad fortepianowych. Recital zwieńczą dzieła Fryderyka Chopina: dramatyczna, dedykowana Robertowi Schumanowi, Ballada F-dur op. 38 oraz bardziej pogodna Ballada As-dur op. 47.
